Η πολιτιστική κληρονομιά της Ελλάδας Η πολιτιστική κληρονομιά της Ελλάδας είναι τεράστια. κάθε πόλη είναι γεμάτη με ιστορικά πράγματα και κάθε μέρος έχει κάτι ότι αξίζει να δείς. δεν μιλάω μόνο για την Αθήνα. όντως, υπάρχουν αλλές πιο μικρές πόλεις πού μπορείς να βρέις θαυμάσια μνημεία. Για παράδειγμα ο λευκός πύργος της θεσσαλονίκης, τα πέτρινα μοναστίρακια των μετέωρων, το κάστρα της Καβάλας, τα λευκά σπίτια της Σαντορίνης και πολλά αλλά πράγματα. Η ελλάδα προσφέρει πιο από την προτεύουσα σ'έναν ξένον τουρίστα. ειδικά, όσοι ότι ενδιαφέρει την αρχαία ιστορία (αλλά όχι μόνο αυτή!) θα έπρεπε να ταξιδέψουν σ'αυτη τη χώρα. Αλλά δυστυχώς, τα περισσότερα μνημεία καταστρέφονται λόγω τον καιρό και λόγω τους ανθρώπους ότι δεν σέβονται ο μέρος πού πηγαίνουν ή πού μένουν. Τέλος, αν θέλετε να πάτε στην Ελλάδα, μην σταμάτατε μόνο στην Αθήνα, να γυρίζετε όλη τη χώρα και θα δείτε ότι υπάρχουν περρισσότερα πράγματα.

Τα Ελληνικἀ δεν εἰναι οὐτε εὐκολα, οὐτε δὐσκολα Σ΄αυτὀ το κεἰμενο θα ἠθελα να μιλἠσω για την Ελληνικἠ γλὠσσα, πὠς τη μαθαἰνω, τἰ εἰναι εὐκολα και τἰ εἰναι δὐσκολα για'μἐνα. Πρὠτα απ'ὀλα, ο κὀσμος σκἐφτεται ὀτι τα Ελληνικἀ εἰναι δὐσκολα για το αλφἀβητο ὀτι εἰναι διαφορετικὀ. Αυτὀ δεν εἰναι μεγἀλο πρὀβλημα ὀμως, γιατἰ χρειἀζεται λἰγο χρὀνο να το μἀθεις και το διαβἀσεις. Τα δὐσκολα ἐρχονται ὀταν πρἐπει να γρἀψεις κἀτι, γιατἰ τα Ελληνικἀ ἐχει πἐντε ηχοἰ "ι" (οι, ει, η, ι, υ), δὐο "ο" (ω, ο), κ.λ.π. λοιπὀν εἰναι πολὐ δὐσκολο να ξἐρεις πὀτε πρἐπει να χρησιμοποἰσεις τη "ω" ἠ "ο", κ.λ.π. Μὀνο η εμπαιρἰα θα σε βοηθεἰ! Για τη γραμματικἠ δεν εἰναι πολὐπλοκη. Αυτἠ εἰναι δὐκολη, ἀλλα δεν εἰναι οὐτε τὀσο δὐσκολη σαν θα μποροὐσες να σκεφτεἰς. Για παρἀδειγμα οι πρὀθεσεις δεν εἰναι πολλἐς, εἰναι λιγὀτερες και ευκολὀτερες απὀ τις ιταλικἐς. Αντἰθετα τα ονὀματα εἰναι πιο δὐσκολα στα Ελληνικἀ γιατἰ υπἀρχει και το ουδἐτερο και οι κλἰσεις (τα Ιταλικἀ δεν ἐχει). Ακὀμα, τα ρἠματα εἰναι πιο δὐσκολα στα Ιταλικἀ γιατἰ υπἀρχουν περισσὀτεροι χρὀνοι ὀσοι εἰναι διαφορετικοἰ μεταξὐ (εαὐτο?) τους. Τα Ελληνικἀ τα ἐμαθα (και τα μαθαἰνω) διαβἀζοντας κἀθε μἐρα για 30 λεπτἀ περἰπου και χἀρη σ'ἐνα μἐθοδο ὀτι με βοηθἠσε πολὐ στους προηγοὐμενους μἠνες. Τἐλος, τα Ελληνικἀ δεν εἰναι εὐκολα για κἀποια πρἀγματα, ἀλλα δεν εἰναι οὐτε δὐσκολα για ἀλλα!

Το Χριστοὐγεννα Το Χριστοὐγεννα στην Ιταλἰα δεν εἰναι διαφορετικὀ απὀ των ἀλλων καθολικὠν χωριὠν. Στις 24 ἐχουμε την ολονυκτἰα και την ημἐρα πηγαἰνουμε για ψὠνια να πἀρουμε ὀλα χρειἀζομαι για την επὀμενη μἐρα. Ὀντως, οι περισσὀτερες οικογενιἐς περνἀνε το Χριστοὐγεννα τρὠντας ὀλοι μαζἰ. Το βρἀδυ της 24ης ἐχει τη λειτουργἰα και ὀλοι οι λαὀι πηγαἰνουν στην εκκλησἰα για να εκθιἀσουν τη γενἐθλια του Χριστοὐ. Μετα απὀ τη λιτουργἰα, πηγαἰνουμε στην κεντρικἠ πλατεἰα της πὀλης μας και πἰνουμε ζεστὀ κρασἰ (Vì brüle) και τρὠμε κἀστανα. Την ἀλλη μἐρα ἐχουμε ἐνα μεγἀλο γἐυμα ὀλοι μαζἰ ὀτι συχνἀ τελεἰὠνει μὀνο ὀταν βραδιἀζει. Το μενοὐ μπορεἰ να αλλἀζει σπἰτια απὀ τα σπἰτια. Στο σπἰτι μου αρχικἀ τρὠμε ορεκτικἀ και και μετἀ ἐχει το κὐριο πιἀτο: σπιτικἐς λαζἀνιες! Για γλυκὀ στην Ιταλἰα ἐχουμε δὐο κὐρια: το pandoro και το panettone. Το panettone εἰναι γεμιστὀ με διαφορετικἀ γλυκἀ φαγιτἀ (σοκολἀτα, φροὐτα, ξηρἠ φροὐτα, etc.), ἀλλα το πρωτὀτυπος εἰναι γεμἀτο με την ξηρἠ φροὐτα. Το pandoro δεν ἐχει τἰποτα μἐσο, μὀνο ζἀχαρη πἀνω. Συχνἀ παἰζουμε και παιχνἰδια μαζἰ (Monopoli, Risiko, etc.) μἐχρι τη νὐχτα.

Τἰ ἐκανα σἠμερα? σἠμερα ἠταν μια πολὐ κουραστικἠ μἐρα, δεν ἐκανα πολλἀ πρἀγματα, αλλἀ εἰχα διἀβασμα. Ξὐπνησα στις οκτὠ η ὠρα, πἠρα το πρωινὀ και ἀρχισα αμἐσως να σπουδἀσω τις σημειὠσεις για την εξἐταση μου. Δεν μ'αρἐσει πολὐ αυτὀ το θἐμα, εἰναι και αρκετἀ δὐσκολο, ελπἰζω να την περἀσω. Στη μἰα ἠ ὠρα ἐφαγα, κοἰτασα την τηλεὀραση λἰγο και μετἀ πἠγα ἐξω για να δουλεὐω (βοηθὠ μερικἀ αγὀρια με την μαθηματικἠ). Ξαναγὐρισα σπἰτι και ξανἀρχισα να σπουδἀσω. Τὠρα ἐχω ἐνα διἀλειμμα για να ξεκουραστὠ, αλλἀ αργὀτερα σκἐφτομαι θα ἐπρεπε να ξανἀρχισω ακὀμα να σπυδἀσω. Αντἰο σε ὀλους και καλὀ βραδὐ! ;)

Τἰ μ'αρἐσει της Ελλἀδα και των ελλἠνων; Η Ελλἀδα εἰναι μια πολὐ ὀμορφη χὠρα της Ευρὠπης. Ἐχει πανἐμορφη θἀλασσα, γραφικἀ νησιἀ και πὀλεις τὀσο γεμἀτες με την ιστορἰα. Ἠμουν πολλἐς φορἐς στην βὀρεια της αυτἠς θαυμἀσιο χὠρας. Ἠμουν στη Θεσσαλονἰκη, στην Καβἀλα, στην Αλεξανδροὐπολη. Δυστυχὠς δεν ἠμουν στην Αθἠνα ακὀμα, αλλἀ μπὀρεσα να δὠ πὠς εἰναι η ελληνικἠ ζωἠ, και μ'αρἐσει πολὐ. Αυτοἰ ζοὐν τη ζωἠ σας με πολὐ ηρεμἰα. Το απὀγευμα καθἐνας κοιμἀται και τα μαγαζιἀ εἰναι κλειστἀ. Οι ἐλληνες εἰναι και πολὐ φιλὀξενες και ὀταν εἰμαι στην Ελλἀδα μου φαἰνεται να εἰμαι στο σπἰτι μου. Ἐνα ἀλλο πρἀγμα ὀτι μ'αρἐσει εἰναι οι ταβἐρνες ποὐ τα σερβιδὀρα εἰναι πἀντα καλἀ με τα πελἀτες και, αν εἰσαι τυχερὀς, στο τἐλος του γἐυμα σου δἰνουν ἐνα δωρεἀν γλυκὀ (αυτἀ τα πρἀγματα δεν γἰνονται εδω!). Ἐχω πολλοὐς φἰλους στην Ελλἀδα τὠρα και θἐλω να μαθαἰνω αυτἠ τη γλὠσσα για να εἰμαι κατανοητὀς. Εκεἰ ἀφησα την καρδιἀ μου!