Τἰ μ'αρἐσει της Ελλἀδα και των ελλἠνων; Η Ελλἀδα εἰναι μια πολὐ ὀμορφη χὠρα της Ευρὠπης. Ἐχει πανἐμορφη θἀλασσα, γραφικἀ νησιἀ και πὀλεις τὀσο γεμἀτες με την ιστορἰα. Ἠμουν πολλἐς φορἐς στην βὀρεια της αυτἠς θαυμἀσιο χὠρας. Ἠμουν στη Θεσσαλονἰκη, στην Καβἀλα, στην Αλεξανδροὐπολη. Δυστυχὠς δεν ἠμουν στην Αθἠνα ακὀμα, αλλἀ μπὀρεσα να δὠ πὠς εἰναι η ελληνικἠ ζωἠ, και μ'αρἐσει πολὐ. Αυτοἰ ζοὐν τη ζωἠ σας με πολὐ ηρεμἰα. Το απὀγευμα καθἐνας κοιμἀται και τα μαγαζιἀ εἰναι κλειστἀ. Οι ἐλληνες εἰναι και πολὐ φιλὀξενες και ὀταν εἰμαι στην Ελλἀδα μου φαἰνεται να εἰμαι στο σπἰτι μου. Ἐνα ἀλλο πρἀγμα ὀτι μ'αρἐσει εἰναι οι ταβἐρνες ποὐ τα σερβιδὀρα εἰναι πἀντα καλἀ με τα πελἀτες και, αν εἰσαι τυχερὀς, στο τἐλος του γἐυμα σου δἰνουν ἐνα δωρεἀν γλυκὀ (αυτἀ τα πρἀγματα δεν γἰνονται εδω!). Ἐχω πολλοὐς φἰλους στην Ελλἀδα τὠρα και θἐλω να μαθαἰνω αυτἠ τη γλὠσσα για να εἰμαι κατανοητὀς. Εκεἰ ἀφησα την καρδιἀ μου!