Ratatouille was in my house.

Last week my wife was watching TV during the night and suddenly she saw a small thing passing by the living room. First she thought about a spider but the 'little thing' reappeared right after and my wife discovered that it was a mouse.
I was sleeping when it happened. So -like every woman- she cried out and run upstairs to wake me up. She told me about the little mouse inside our house.
At first I thought about buying a mousetrap that would kill it. But after all said to myself that this mouse was just trying to feed itself. So I looked up on the internet if it was possible to build a homemade humane mousetrap.
I saw that with a simple plastic bottle, 2 pencils, 2 rubber bands and a string (and of course a peanut or a small piece of cheese) I will be able to catch it.
Once the trap was build, I waited for nightime. Then I set it up in the kitchen and turned off the lights. I knew the little rodent would try to sneak out of its hideout when the light would be off. 10 minutes later, I heard that it was inside the bottle, nimbling the little cashew peanut. Suddenly I heard the bottle closing itself up and the mouse was trapped in.
It was a grey/brown really scared mouse. I let it go on the street a few yards away of my house.
The most enjoyable thing was to catch it with a homemade item.
During these days I knew the mouse was sharing the house with us, I give it a nickname: Ratatouille... Like the French rat in the movie...

I'm sorry I lost your sunglasses

Hi, Pat.
I'm very sad, because I lost the sunglasses you lent me
I'm really, really sorry
I was in a hurry and I forgot to take them from the train
Can you forgive me?
I want to buy you new sunglasses. We might go shopping next week. What do you think about it?

Your friend, Tom

Dyktando №1

To moje pierwsze dyktando.
Książka o Chinach.
-Często pan jeździ do Chin?
-Dosyć często. Nasza firma ma tam przedstawicielstwo.
-A, to podróż służbowa?
-Teraz tak. Ale czasem jezdżę jako turysta. Polubiłem ten kraj. Tak się róźni od naszego.
-To prawda. Co kraj- to obyczaj. Ja jadę po raz pierwszy.
-Przepraszam za niedyskrecję, ale jaki jest cel pana podróży?
-Mam zamiar napisać książkę o historii Chin.
-To bardzo interesujące! Napewno jedzie pan na długo?
-Nie, tylko na trzy dni.
-I ma pan już tytuł książki?
-Tak. Chiny- wczoraj, dziś i jutro.

kilka slów o mnie

Mam na imię Daria, mam 20 lat, jestem Ukrainką,  mieszkam w ładnym miaście - Kijowie. Mieszkam z rodziną, mam starszego brata, nazywa się Michał i  ma 24 lata.
Ja studiuję na uniwersytecie, studiuję politologię. Kiedy mam czas wolny bardzo lubię uczyć się języków, teraz znam język angielski, i uczę się języka polskiego. Bardzo lubię uczyć języków obcych, lubię komunikować się z ludźmi z różnych krajów, uczyć się nowych rzeczy o róźnych kulturach.
Więc w czasie wolnym lubię czytać książki,podróżować, spacerować i robić zdjęcia.