Życie z planem czy bez planu Na początku powiem o tym, że teraz lubię planować co będzie robić dzisiaj, jutro, naprzykład, ale kiedy jestem bardzo zajęta i nie mam czasu dla planowania, to uwielbiam robić to czego bardziej potrzebuję. Kiedy skończyłam szkołę, to musiałam zdecydować gdzie chciałabym studiować, co będę robić po studiach. Warto było pomyślić o tym czego chcę i o czym marzę, więc zrobiłam krótki plan, ktory teraz pomaga mi, kiedy jestem bardzo zestresowana i myślę, że nigdy nie osiągnię sukcesu. Sądze, że warto mieć plan w głowie, znać do czego dążysz w życiu. Uważam, że nie mając planów na przyszłość, ciężko studiować, pracować, bo nie masz celu. Istnieje dużo książek, w których napisano o tym jak znależć cel, do czego warto dążyć, ale nie bardzo uwielbiam ten rodzaj literatury, bo zazwyczaj po prostu tracisz czas, czytając taki książki. Warto po prostu zapytać siebie i szukać odpowiedż w terażniejszości. Są ludzie, które lubią życie bez planu, bo ono jest spontaniczne i emocjonalne. Oni uważają, że jeżeli żyjemy bez planu, jesteśmy bliżej siebie i innych osób, ponieważ jesteśmy w stanie reagować na nasze i na ich potrzeby. Jednak życie bez ładu może być tak chaotyczne, że do niczego nas nie doprowadzi. Myślę, że takie życie może nas zniszczyć. Kolejną sprawą, o której chcę powiedzieć, że jeżeli jest plan, jest dyscyplina, realizujemy więcej. Z planem na pewno trochę więcej w życiu osiągniemy. Ale możemy coś zaplanować, a potem wszystko się zminie i plany legną w gruzach. Powinniśmy byc przygotowanymi do takich sytuacji. Szczerze mówiąc, wolę życie z planem. Przecież istnienie planu nie oznacza, że muszę go na sto procent dotrzymać.Więc, lepiej jest mieć plan i cel i zachować pewną elastyczność działania.