El Buho Cabellero Él es más silencio que la noche. Él viene para hacernos temblar. Quién es? Él no pudo parar de reir. ¡Este poema fue tan ridiculo! Il no hizo nada para asustar nadie. Su motivo fue simple - le gusta volar. Entonces, voló. Cada noche voló sobre todo el país, sin que nadie no le parara. Pero eso fue un poco extraño, si él lo había pensado. Las notas llenaron los noticias y los periodicos con los mensajes de miedo sobre él. No podía hacer nada contra ellos. Él no sabía ningun razón por que las personas le odiarían. Pues una noche paró su vuelo para escuchar. Como un búho, fue fácil esconderlo en un arbol y escuchar sin que nadie no lo viera. Lo que escuchó lo dio miedo. - Ese búho es la rázon por todos nuestros malos! - Sí. Si ello quería ayudarnos, podría con sus vuelos y sus ojos que miran todo. - No nos ayuda, pues es probable que ayude nuestros enemigos. El búho comenzó llorar. No quería hacer más que volar las noches. "Qué piensan que soy, ¿un caballero búho?" Y salio para encontrar un lugar sin problemas en que podria volar.

Ma Lecture Recente Grâce à ILL, j’ai lu deux livres de sci-fi plus moderne : Demain une oasis (Ayerdhal) et Les Fourmis (Bernard Werber). Je peux chaleureusement recommander les deux, qui sont pleins d’action et de mystère. Demain une oasis nous présente un monde déchiré par l’avarice des pays développés. Le personnage principal est enlevé pour aider un groupe humanitaire africain qui aide les réfugiés de la sècheresse. Il ne sait pas réconcilier sa sympathie avec leur cause avec sa moralité qui désapprouve l’enlèvement et le vol. Le lecteur comprend avec lui la complexité de la situation et la grandeur de l’égoïsme des uns et de la vision des autres. Les éléments d’une histoire d’espionnage accroissent la tension. Les Fourmis a deux intrigues parallèles, l’une dans la civilisation des fourmis et l’autre dans le monde humain. Le lecteur ne sait pas comment elles sont liées jusqu’à la fin, et ce n’est pas du tout le seul mystère. Je sympathisais plus avec et étais plus terrifiée par les fourmis que j’aurais cru possible avant de l’ayant lu, mais je ne pouvais pas arrêter de le lire grâce à la suspense continue. C’est le premier dans une série si vous aimez le premier. Si vous ne pouvez pas le deviner, j’ai vraiment aimé ces livres et je voulais les partager avec vous. Bonne lecture !

Ruang Keluarga Di ruang keluarga ini ada tiga kursi hijau dan sofa hijau. Di antara sofa dan kursi ada meja. Ada vas bunga di meja dan vas bunga lain di lemari. Ada juga pot bunga dan gambar di belakang sofa. Dalam gambar ada rumah dan halamanya dengan pohon. Jendela ruang keluarga di belakang kursi di samping pot bunga.

Rumah Saya Di depan rumah saya ada tangga. Di depan tangga ada banyak sepeda. Di bagai depan rumah saya ada ruang tamu. Di samping ruang tamu ada dapur. Di belakang dapur ada ruang keluarga. Di sebelah kanan ruang keluarga ada kamar tidur dua dan kamar mandi, dan di sebelah kiri ruang keluara ada juga kamar tidur dua dan kamar mandi. Kamar tidur saya di sebelah kanan dan punya jendela.

De Kluizenaar en De Bioskoop De kluizenaar was verveeld. Echt waar, het is vervelend om een kluizenaar te zijn. Er zijn niet zo veel mensen in de woestijn en helemaal geen bioskopen in de grotten. Hij koos zijn favoriete wandelstok en loopte naar de oase. Hij vond zijn broertje in zijn auto. “Hoi broertje, hoe gaat het met je?” “Wat doet je hier Sjef?” zei zijn broertje, woedend. “Waarom ben je niet in de woestijn? Het is jouw beroep! Het is de familietraditie!” “Jawel, klopt. Maar het is onmogelijk vervelend. Ik zoek een bioskop voor mijn grot.” “Dat is de stomste idee dat ik ooit heb gehoord.” “Wacht even, Willem, ik...” “Laat maar, ik ben heel bezig. Niet iedereen kan kluizenaar worden. Ik moet geld dienen.” Willem reed heel snel weg. Sjef werd verdrietig na dit gesprek. Hij hield van filmen, en een bioskoop leek de perfecte toevoeging aan zijn grot. Misschien zou de Van Scherm familie behulpzamer zijn. Hun familietraditie was toneelspelen. “Hallo, hoe kan ik u helpen?” “Mejuffrouw Van Scherm?” “Ja, hoe kan ik u helpen?” “Ik zoek een bioskoop.” “U standt in een bioskoop.” “Ah, jawel, dat weet ik, maar ik wil een bioskop voor mijn grot.” Mejuffrouw Van Scherm leek wantrouwig. “Hebben mijn broeren u gestuurd?” “Nee, helemaal niet. Ik ben een kluizenaar” – hij bloosde – “en ik woon in een grot.” “Ik wens dat ik in een grot woonde. Mijn broeren zijn onmogelijk.” “De mijne ook. Maar, heeft u een bioskoop voor een grot?” “Echt niet. Maar misschien is het mogelijk om iets te maken. Ik zal mijn broer vragen.” “Dank u wel, mejuffrouw.” Enkele jaren later... “Mevrouw Van Scherm?” “Hoe kan ik u helpen?” “Ik hoor dat u heeft een bioskoop gemaakt voor een grot?” “Jawel, wilt u ook er één?” “Nee, bedankt, ik heb geen grot. Maar ik wil wel een bioskoop voor mijn boomhut.” “Dat kan.” “Oh leuk! Werkt de bioskoop in de grot echt goed?” “Ja, super goed.” “Heeft u hem gebruikt?” “Jawel. Ik woon erin.”