Dzień dobry! Dzisiaj chcę powiedzieć trochę o sobie.

OK

Ja już napisałem mam na imię Taсjana i jestem z Białorusi. Mam 19 lat.

Jestem w stan Uniwersytet imieniem Uczę się na uniwersytecie im. Janki Kupały na wydziale matematyki i informatyki.

Praca wiąże się z komputera mojej mamy , więc poszedłem w jej ślady.

Moja mama pracuje z komputerami, a ja poszłam w jej ślady

"Więc" używamy przy wynikaniu:

Chce mi się pić, więc się na napiję.

Na dworze pada, więz wezmę parasol.

Jestemprzyszły programista .

Jestem przyszłym programistą. / Jestem przyszłą programistką.

W języku polskim zwykle mówi się "programista", chociaż w stosunku do pań możemy użyć "programistka".

Nie możesz w to uwierzyć , ale na początku uczyłem się być prawnikiem , ale pewnego dnia uświadomiłem sobie, że nie było moje, więc całkowicie ponownie zapisał się w innym zawodzie.

Może Cię to zdziwi, ale początkowo uczyłam się zawodu prawnika. Pewnego dnia uświadomiłam sobie, że to nie dla mnie, więc zaczęłam się uczyć całkiem innego zawodu.

Tutaj poprawnie użyłaś "więc". Dało się zrozumieć co napisałaś, ale poprawiłem, by brzmiało bardziej naturalnie.

Więc zostałemfizykiem z poetów . )

??

Uwielbiam czytać ( później będę pisać notatkę o moich ulubionych książek ).

Nie Ty jedna :) Czytanie to fajna sprawa. Co do zdania: później będę pisać notatkę/notatki [jedną. Jeżeli będzie ich kilka to "notatki"] o moich ulubionych książkach.

http://pl.wikipedia.org/wiki/Deklinacja_%28j%C4%99zykoznawstwo%29

O kim o czym? (6 przypadek, miejscownik): o książkach. "Książek" użylibyśmy w drugim przypadku, dopełniaczu: nie mogę znaleźć moich książek. Szukam moich książek. Jestem fanem książek.

Kocham sport , szczególnie tenis, piłka nożna , snooker(?) , jazda na rolkach , lekkoatletyka, itp.

Mnie ciężko wyciągnąć z domu, bym zażył aktywności fizycznej. Uwaga co do tego zdania: używamy biernika.

Kocham (kogo, co?) tenisa, piłkę nożną, snooker'a, jazdę na rolkach, lekkoatletykę itp.

Możesz napisać to zdanie używając mianownika (pierwszego przypadku) w ten sposób: kocham sporty takie jak tenis, piłka nożna, snooker itp

Miłość do nauki języków obcych .

To jest równoważnik zdania: czyli wypowiedzenie, które nie zawiera osobowej formy czasownika.

Zdanie brzmi: kocham języki obce / Żywię miłość do języków obcych (chociaż to drugie brzmi trochę dziwnie)

Chęć poznawania nowych ludzi [równoważnik zdania] - Lubię poznawać nowych ludzi [zdanie]

Tutaj coś na ten temat: http://pl.wikipedia.org/wiki/Wypowiedzenie Gdybyś nie rozumiała, to pisz.

Tutaj są poważnie zaangażowani w języku polskim.

Chodziło Ci chyba o to, że Ty jesteś zaangażowana, a więc: Jestem poważnie/bardzo/mocno zaangażowana w naukę języka polskiego.

Mogę pomóc w nauce języków rosyjskiego i białoruskiego .

OK

Tak więc , jeśli masz pytania , skontaktuj się. Dziękuję.

Też OK.

Gramatyce trzeba poświęcić chwilę czasu, ale najwięcej się uczysz pisząc i czytając. Nie ma sensu uczyć się regułek na pamięć, to samo przychodzi z czasem.

Mam tylko jedną uwagę: poprzednim razem mówiłem, żebyś nie używała spacji przed kropką i przecinkiem. Nie chciałbym w kolejnej pracy znaleźć tego samego błędu, który jest banalnie prosty do wyeliminowania. Raz jeszcze pokazuję o co chodzi:

Mam nadzieję , że dobrze się bawisz .

Mam nadzieję, że dobrze się bawisz.

Niepotrzebnie używam odstępu przed znakami interpunkcyjnymi , ale postaram się to poprawić .

Niepotrzebnie używam odstępu przed znakami interpunkcyjnymi, ale postaram się to poprawić.

Postaraj się o tym pamiętać. Te błędy nie czynią twojej wypowiedzi niezrozumiałą, ale brzydko wyglądają.

Na razie skupiam się na innych językach, ale w przyszłości planuję uczyć się rosyjskiego: na pewno nie omieszkam się do Ciebie odezwać :)

Pierwszy wpis w języku polskim.

Dzień dobry! Nazywam się Tacjana, jestem z Białorusi. Znam rosyjski i białoruski - to jest są moja moje [są i moje, bo gdy mówimy o 2 językach używamy liczby mnogiej] rodzime języki - ale mówię też dobrze [dalej piszesz, że twój hiszpański jest kiepski, więc nie możesz napisać, że mówisz dobrze w obydwu] po angielsku i hiszpańsku, chociaż [żeby nie powtarzać "ale" spróbuj używać zamienników: chociaż, jednak, lecz itp] mój hiszpański jest bardzo kiepski.

Zwykle wtrącenia (czyli np. informację, że to twoje rodzime języki) wydzielamy przecinkami lub myślnikami:

Chodź - byle szybko - bo inaczej nie zdążymy.

Lubię się uczyć, zwłaszcza polskiego, dzięki czemu mam dobre oceny w szkole.

To jest mój pierwszy artykuł w języku polskim, zanim napisałem głównie w języku angielskim

Zanim używamy, jeżeli jedno wydarzenie nastąpiło po drugim (możesz też pisać "nim"):

Wyszedł zanim skończyła się lekcja.

Odpowiedziała nim nauczyciel skończyć zadawać pytanie.

Co do "napisałem". Po 1: część na- dodajemy, gdy coś zostało skończone:

Namyślałem się długo (ale już skończyłem się namyślać)

Namówiłam go na wyjście do teatru (już go nie namawiam - skończyłam - już go namówiłam)

Po 2, jak mogłaś zauważyć wyżej: w przypadku płci pięknej stosujemy końsówkę -am w czasie przeszłym: myślałam, biegłam, pisałam, kochałam etc.

Poważnie uczyłem Polski niedawno, postępy już jest.

Poważnie zaczęłam uczyć się polskiego niedawno, postępy już są widoczne.

Nazwę języków piszemy małą literą: polski, angielski, rosyjski [dla ciekawych: http://poradnia.pwn.pl/lista.php?id=6429]

Z języka polskiego , przeszedłem przez całe życie . mojej babci wiedzieć języka polskiego , a także z mojego dzieciństwa usłyszałem piosenkę ,wiersz ,wyrażenie w języku polskim.

Z językiem polskim miałam styczność przez całe życie: znała go moja babcia, a ponadto zdarzało mi się słyszeć piosenki, czy wiersze w języku polskim.

Tutaj narobiłaś trochę błędów stylistycznych i choć dało się rozumieć twoją wypowiedź, to brzmiała ona trochę dziwacznie ;)

Mój dziadek był rodowitym Polakiem , nazwisko się Polski – Leszczylołska (mam nadzieję że tak) , więc nie wiem, polski wstyd.

Tutaj przykro mi, ale nie rozumiem co dokładnie chciałaś powiedzieć. Spróbuj to ująć innymi słowami.

Z tego powodu staram się uczyć języka polskiego.

Ok.

Poza tym, jestem teraz studiuje w Grodnie , Polska przed - podać rękę ( nie wiem , czy istnieje takie powiedzenie w języku polskim) .

Poza tym studiuję teraz w Grodnie

Albo jestem albo studiuję: nie używamy obydwu czasowników w jednym miejscu. "Teraz" umieszczamy tutaj po czasowniku:

Myślę teraz o tym, by wziąć prysznic i położyć się spać

Chciałbym teraz być gdzieś indziej.

Możesz je ewentualnie przerzucić na początek: teraz studiuję w Grodnie. W ten sposób informujesz, że byłaś gdzieś indziej, że studiowałaś gdzieś indziej. Inny przykład: Myślałam o nauce. Teraz myślę o Tobie :3

Co do tego "podać rękę" to nic mi nie przychodzi na myśl, więc postaraj się to przeformułować, ująć w inny sposób.

To jest zawsze ciekawe, nauczyć się nowego języka ,nowej kultury,nowego kraju.

Nie można się nauczyć "nowego kraju". Uczymy się umiejętności: gotowania, haftowania. Gdy piszesz, że uczysz się języka używasz skrótu myślowego: tak naprawdę uczysz się pisać, czytać, rozmawiać w tym języku. Mówimy również: uczę się matematyki, choć tak naprawdę chodzi nam o to, że uczymy się rozwiązywania równań, logiki i innych działów. Uczymy się czynności. Możesz nauczyć się żyć w danym kraju, ale nie możesz nauczyć się "kraju".

Naprawdę mam nadzieję, że może mi pomóc w tej ekscytującej podróży. Dziękuję.

"Może" używamy przy trzeciej osobie liczby poj. On może, ona może, ono może. U ciebie nie było nigdzie podmiotu, naprawmy to: mam nadzieję, że ktoś może mi pomóc...

Brzmi to trochę, jakbyś mówiła z wyrzutem, dlatego wyrzucimy "może" i napiszemy tak: Mam nadzieję, że pomożecie mi nieco w nauce. Mam nadzieję, że trochę mnie wspomożecie w trakcie tej emocjonującej podróży.

Przed znakami interpunkcyjnymi (kropka, przecinek) nie dajemy spacji. Dajemy ją za to po znaku. Spacja występuje po obu stronach myślnika - jak to widzimy w tym wtrąceniu - i po zewnętrznej stronie nawiasu (jak tutaj).

Starałem się nie popełnić nigdzie błędu, ale jest dość późno, więc wybacz możliwe pomyłki. W razie czego ktoś mi je na pewno wypomni, mamy tutaj trochę użytkowników mówiących w języku polskim.

Przy okazji co do "trochę": zwykle mówi ono o niewielkiej ilości czegoś, ale często używa się go też w wypadku większych ilości:

Wam trochę pracy (mam jej dużo, ale nie będę utuskiwał).

Trochę mnie zdenerowałeś (zdenerwowałeś mnie bardzo, ale nie będę Ci wypominał)

Jest trochę późno (tak naprawdę jest już trzecia w nocy, ale nie będę marudził)

Znowu dostałeś jedynkę. Chyba trochę "olałeś" naukę w tym roku (to kolejna jedynka i w ogóle się nie przykładasz, ale nie będę cię strofować: "trochę" łagodzi naszą wiadomość, umniejsza czyjąś winę)

Musisz jeszcze trochę popracować nad językiem, ale da się zrozumieć większość z tego co piszesz. Dobra robota.