Pierwszy wpis w języku polskim.

Dzień dobry! Nazywam się Tacjana, jestem z Białorusi. Znam rosyjski i białoruski - to jest są moja moje [są i moje, bo gdy mówimy o 2 językach używamy liczby mnogiej] rodzime języki - ale mówię też dobrze [dalej piszesz, że twój hiszpański jest kiepski, więc nie możesz napisać, że mówisz dobrze w obydwu] po angielsku i hiszpańsku, chociaż [żeby nie powtarzać "ale" spróbuj używać zamienników: chociaż, jednak, lecz itp] mój hiszpański jest bardzo kiepski.

Zwykle wtrącenia (czyli np. informację, że to twoje rodzime języki) wydzielamy przecinkami lub myślnikami:

Chodź - byle szybko - bo inaczej nie zdążymy.

Lubię się uczyć, zwłaszcza polskiego, dzięki czemu mam dobre oceny w szkole.

To jest mój pierwszy artykuł w języku polskim, zanim napisałem głównie w języku angielskim

Zanim używamy, jeżeli jedno wydarzenie nastąpiło po drugim (możesz też pisać "nim"):

Wyszedł zanim skończyła się lekcja.

Odpowiedziała nim nauczyciel skończyć zadawać pytanie.

Co do "napisałem". Po 1: część na- dodajemy, gdy coś zostało skończone:

Namyślałem się długo (ale już skończyłem się namyślać)

Namówiłam go na wyjście do teatru (już go nie namawiam - skończyłam - już go namówiłam)

Po 2, jak mogłaś zauważyć wyżej: w przypadku płci pięknej stosujemy końsówkę -am w czasie przeszłym: myślałam, biegłam, pisałam, kochałam etc.

Poważnie uczyłem Polski niedawno, postępy już jest.

Poważnie zaczęłam uczyć się polskiego niedawno, postępy już są widoczne.

Nazwę języków piszemy małą literą: polski, angielski, rosyjski [dla ciekawych: http://poradnia.pwn.pl/lista.php?id=6429]

Z języka polskiego , przeszedłem przez całe życie . mojej babci wiedzieć języka polskiego , a także z mojego dzieciństwa usłyszałem piosenkę ,wiersz ,wyrażenie w języku polskim.

Z językiem polskim miałam styczność przez całe życie: znała go moja babcia, a ponadto zdarzało mi się słyszeć piosenki, czy wiersze w języku polskim.

Tutaj narobiłaś trochę błędów stylistycznych i choć dało się rozumieć twoją wypowiedź, to brzmiała ona trochę dziwacznie ;)

Mój dziadek był rodowitym Polakiem , nazwisko się Polski – Leszczylołska (mam nadzieję że tak) , więc nie wiem, polski wstyd.

Tutaj przykro mi, ale nie rozumiem co dokładnie chciałaś powiedzieć. Spróbuj to ująć innymi słowami.

Z tego powodu staram się uczyć języka polskiego.

Ok.

Poza tym, jestem teraz studiuje w Grodnie , Polska przed - podać rękę ( nie wiem , czy istnieje takie powiedzenie w języku polskim) .

Poza tym studiuję teraz w Grodnie

Albo jestem albo studiuję: nie używamy obydwu czasowników w jednym miejscu. "Teraz" umieszczamy tutaj po czasowniku:

Myślę teraz o tym, by wziąć prysznic i położyć się spać

Chciałbym teraz być gdzieś indziej.

Możesz je ewentualnie przerzucić na początek: teraz studiuję w Grodnie. W ten sposób informujesz, że byłaś gdzieś indziej, że studiowałaś gdzieś indziej. Inny przykład: Myślałam o nauce. Teraz myślę o Tobie :3

Co do tego "podać rękę" to nic mi nie przychodzi na myśl, więc postaraj się to przeformułować, ująć w inny sposób.

To jest zawsze ciekawe, nauczyć się nowego języka ,nowej kultury,nowego kraju.

Nie można się nauczyć "nowego kraju". Uczymy się umiejętności: gotowania, haftowania. Gdy piszesz, że uczysz się języka używasz skrótu myślowego: tak naprawdę uczysz się pisać, czytać, rozmawiać w tym języku. Mówimy również: uczę się matematyki, choć tak naprawdę chodzi nam o to, że uczymy się rozwiązywania równań, logiki i innych działów. Uczymy się czynności. Możesz nauczyć się żyć w danym kraju, ale nie możesz nauczyć się "kraju".

Naprawdę mam nadzieję, że może mi pomóc w tej ekscytującej podróży. Dziękuję.

"Może" używamy przy trzeciej osobie liczby poj. On może, ona może, ono może. U ciebie nie było nigdzie podmiotu, naprawmy to: mam nadzieję, że ktoś może mi pomóc...

Brzmi to trochę, jakbyś mówiła z wyrzutem, dlatego wyrzucimy "może" i napiszemy tak: Mam nadzieję, że pomożecie mi nieco w nauce. Mam nadzieję, że trochę mnie wspomożecie w trakcie tej emocjonującej podróży.

Przed znakami interpunkcyjnymi (kropka, przecinek) nie dajemy spacji. Dajemy ją za to po znaku. Spacja występuje po obu stronach myślnika - jak to widzimy w tym wtrąceniu - i po zewnętrznej stronie nawiasu (jak tutaj).

Starałem się nie popełnić nigdzie błędu, ale jest dość późno, więc wybacz możliwe pomyłki. W razie czego ktoś mi je na pewno wypomni, mamy tutaj trochę użytkowników mówiących w języku polskim.

Przy okazji co do "trochę": zwykle mówi ono o niewielkiej ilości czegoś, ale często używa się go też w wypadku większych ilości:

Wam trochę pracy (mam jej dużo, ale nie będę utuskiwał).

Trochę mnie zdenerowałeś (zdenerwowałeś mnie bardzo, ale nie będę Ci wypominał)

Jest trochę późno (tak naprawdę jest już trzecia w nocy, ale nie będę marudził)

Znowu dostałeś jedynkę. Chyba trochę "olałeś" naukę w tym roku (to kolejna jedynka i w ogóle się nie przykładasz, ale nie będę cię strofować: "trochę" łagodzi naszą wiadomość, umniejsza czyjąś winę)

Musisz jeszcze trochę popracować nad językiem, ale da się zrozumieć większość z tego co piszesz. Dobra robota.

Pierwszy wpis w języku polskim.

Dzień dobry! Nazywam się Tacjana, jestem z Białorusi. Znam język rosyjski i białoruski - to jest są mojae rodzime języki. Mówię dobrze po angielsku oraz znam hiszpański. ale Jednak mój hiszpański jest bardzo kiepski. To jest mój pierwszy artykuł w języku polskim.  zanim napisałem Wcześniej pisywałam głównie w języku angielskim. zacząłem się uczyć języka polskiego uczyłem Polski niedawnoOd niedawna zacząłem się uczyć języka polskiego na poważnie. postępy już jest  Postępy są już widoczne. Z języka polskiego , przeszedłem przez całe życie  Przez całe życie stykałam się z językiem polskim. mojej babci wiedzieć języka polskiego, Moja babcia znała język polski, a także z mojego dzieciństwa  w dzieciństwie usłyszałem  słuchałem piosenkęi, wiersze i wyrażeniea (/zwroty) w języku polskim w tym języku. Mój dziadek był rodowitym Polakiem, nazwisko się Polski posiadał polskie nazwisko – Leszczylołska (mam nadzieję że tak), więc nie wiem, polski wstyd czego nie wstydzę się. Z tego powodu staram się uczyć języka polskiego. Poza tym, jestem teraz studiujeę w Grodnie, Polska przed - podać rękę ( nie wiem , czy istnieje takie powiedzenie w języku polskim). To jest zawsze ciekawe, nauczyć się nowego języka, poznać noweją kulturyę,  nowego kraju nowy kraj. Naprawdę mam nadzieję, że możesz mi pomóc w tej ekscytującej podróży. Dziękuję. 

(Kto może pomóc? Jeśli masz na myśli osobę na italki, to powinieneś napisać w takiej formie "możesz") :)