"Benim adım Meryem." is right :) But you can also say "Ben Meryem." Ve "teşekkür ederim" doğru yazılış :)

Hayat her zaman size yarın denir denen ikinci bir şans sunuyor sunar.

-

 

Yeni balık lokantası

Akıllarına iyi bir fikir gelirse, dikkatli düşünmeden hemen o şeyi yapmaya başlarlar, bana göre Türkler öyle insanlarmış. Herhalde bir Japon olarak, daha öyle bunu daha fazla hissediyorum, çünkü Japonlar Türklerden çok farklı insanlar, biz herhangi bir şey yapmadan önce tekrar tekrar düşünürüz. Bazen sonunda hiçbir şey yapmayız.

Türkiye’ye geldiğimden beri restoranların, lokantaların ve dükkanların ne kadar hızlı değiştiklerine hep şaşırıyorum. Mesela, geçen ay çok lezzetli makarna yediğimiz bir restoran varsa, bugün tekrar o restorana gidip gittiğimizde orada sadece boş bina bulabiliriz. Hatta bazen orada yeni bir pastane açılmış da olabilir. Bu yaz okulun yakındaki yeni köfteciye sık sık gittik. İşkembe çorbası ve Tekirdağ köfte özellikle güzel olurdu. Ama o da artık kapatılmış, sadece üç ay açılıyordu. Bizim için gerçekten yazıktı, ama neden bir köftecinin yanında yeni bir köfteci açmayı düşündüğünü düşündüklerini şimdiye kadar hiç anlamıyoruz anlamadık. 

Bu yaz sonunda okuldan eve dönüş yolumda yeni balık lokantası belirdi. Arkadaşımla onu buldum ve yakında orada yemeye denediğimizi <em>(veya "</em>oradaki yemekleri denemeye<em>")</em> karar vermiştik. Fakat, biraz sonra o lokantayı gören patoronumuz balıkların fazla taze ve güzel olmadığını söyledi. Onu dinleyince, biz de bir türlü orada yemek istemez hale geldik. Birkaç ay geçti, o lokanta hala açılıyor açık. Ama, orada balık yiyen yada satın alan insanlar nadiren görmüştüm görüyorum.

İki hafta önce o lokantayı geçerken, iş arkadaşlarımın orada balık yediğinin farkına vardım. O gün öğle yemeğine nereye gideceğini gideceklerini konuşurlarken, o restoran akıllarına gelmişti. Onların herkes hepsi bana aslında balıkların gerçekten harika olduğunu söyledi. Üstelik başka balıkçılar gibi pahalı değilmiş. Şimdi haftada birkaç kez oraya gidiyoruz ve o lokantanın uzun uzun sürebildiğini süre açık kalacağını içtenlikle diliyoruz.

Felsefe

 

Hayat - (o) kelime! Sadece aşk ve ölüm var!
Peki, eğer herkes uyku uyursa, kim şarkı söyleyecek söylerdi?
Ölüm yaşamak için yaşamayı hak ediyor eder!
Ve aşk beklemeye değer!

"İnsan" is basically person (as human) "Kişi" is also person but non-specific, individual. (You can use "kişi" as "person" in English but in Turkish, it might seem wrong, in some usages. Like, "Kaç insanlardı?" is wrong but "Kaç kişilerdi?" is right. But you can also say it like "Kaç insan vardı?". So "kişi" is a usage of "insan" but like I said, it's non-specific.) -Yarın kaç kişi gelecek? ✓ -Orada sadece 3 kişiydik. ✓ -Konuşmakta zorluk yaşayan kişiler/insanlar... ✓ -Bazı kişiler/insanlar ✓ by the way "kişilik" means "personality" , you can see the similarity. "Adam" is simply "man". Could be used as "guy" or "person" but you can never call a woman "adam". In daily speak of Turkish, "adam" is used for good man. There is an expression like "Adam gibi adam" which means the guy is awesome haha. (has good personality)

Amacım Bu Ay Bu ayki amacım

Türkçe'yi anlamak çok zor değil, ama konuşmak çok zor konuşmak. Türkçe cümler cümleler ve İngilizce cümler cümleler sık sık genellikle zıt. Bazen Türk bana sorur soru bana sorulan Türkçe soruları ve bütün kelimler kelimeleri anlıyorum ama düşünemiyorum hızlı konuşmak hızlı düşünüp konuşamıyorum. Benim amacım bu ay bu ay bir amacım var... Türkçemi sokakta praktik pratik yapıyorum. <em>(or "</em>pratikle geliştiriyorum.<em>")</em> Benim Türkçe kitaplarım çok yararlı, ama Türklerle praktik konuşurum ihstiyacım pratik yapmaya ihtiyacım var. Türkçem kötü ve yavaş ama çevrem çevremdeki insanlar çok sabırlılar.

"Yetim kış", Yuri Koval ("Сиротская зима", Юрий Коваль)

"Yetim kış", Yuri Koval tarafından bir hikayesini yazılan bir hikayeyi özetledim.

Yuri Koval Soviet Sovyet çocuk ve gençlik yazarıdır. Öyküleri, romanları, şiirleri yazarak geçen yüzyılın ikinci yarısında çok ünlü olmuş olmuştur.

Bu öykünün yirmi küçük bölümleri bölümü var. Yarısı bir avcı tarafından anlatılıyor,
gerisi bir ayı tarafından. Bölümler sırayla gidiyor. Avcı başlıyor, sonra ayı, sonra avcı filan falan <em>(we usually say "</em>falan filan<em>" ^^)</em>.

Aslında yazar "avcı", "ayı" kelimelerini hiç kullanmıyor. Başında kahramanları bilmiyoruz, ama sonuna kadar tüm iki hikayeleri öğreniyoruz. Ayı fikirlerinde avcı "cebinde elmalı bir adam" ve adam ayıyı ayıya "kuru pençeli" diyor. Ayının bir pençesi yaradan kullanılmaz, sadece üç tane kullanılır. <em>(More likely "</em>Ayı bir pençesini yaradan kullanamaz, sadece üç tane kullanabilir.<em>")</em>

Adam kışın tanıdığı ormanda kaybolmuş. Çok uzakta gezmiş belki ve geri dönmeye karar verip verince, kendisinin izlerini izleri haricinde karşıya geçen başka izleri görmüş. Ormanda eski, yaralı ayı yaşıyormuş. Adam ormandan çıkmalıyım diye anlamış düşünmüş, çünkü kışın uyumayan ayı çok tehlikeli olur.

Avcı köye giden yolu ararken ayı civarındaymış fakat çalıda çalı yüzünden hiç görülmemiş. Ayı avcıyı her yerde takip ediyormuş, bazen arkasında, bazen önünde. Ayı hep vurabilmiş ona vurabilirmiş/onu öldürebilirmiş ama istememiş. Ayı mantıksızmış çünkü o sadece bir hayvan. Onu görmüş ve takip etmiş. Metinde hayvanın fikirleri adamdan çok farklı.

Avcı ayıdan kaçtım diye düşünmüş, ama yine izlerini izleriyle karşılaşıp çok korkmuş. Ateş yapmaya yakmaya karar vermiş, ayılar ateşe yakınlaşmaz diye düşünmüş.

O sırada ayı ne ateşten, ne dumandan hiç korkmuş, çok yakında oturuyormuş ve karanlıktan avcıya bakıyormuş.

En sonunda avcı yerini hatırlayınca ateşi söndürüp evine yola gitmiş düşmüş. O eğlenceli neşeli yürürken ayı çalıdan kalkmış. İkisi kala kalmışlar. Sonuç olarak ayı saldırmadan duruyorken avcı başka bir tarafa gitmiş. Ayı onu takip etmemiş. Bu iyi ve biraz beklenmeyen bir son.

Hikayenin olayı az, kahramanların hatırlamaları çok var. Ayının yarası hakkında öğreniyoruz, adamın köyünün tarihi öğreniyoruz.

Hikayenin adı biraz belli değil. O kış ılıkmış, karlıymış ama kar hep nemliymiş. Böyle kışları kışlar evsiz yetimler için daha kolaylar kolay, bu yüzden "yetim" denirler bazen. Ayrıca hikayelerde herkes "yetim" diye sanırım. Hem ayı, hem adam, hem de kış.