Vocābula aliēna in linguā Latīnā antique
In Linguā Latīnā nōn modo vocābula ex cīvitāte Rōmae, sed haec ex linguīs Indoeurōpaeīs et aliīs linguīs bene ūtilia sunt.
Sī librōs histōriae leges, in hīs multum exemplōrum ex Graecā scrībantur. Graecia in tempore antiquā erat patria scientium. Et rēs lūdī et rēs librī bene vocābula Graeca ūtuntur. Cīvēs vel servus quī recitant, anagnōstēs dīcitur. Lūdus, in hōc scientēs docentur, lȳceum vocātur. Sed nōn modo scientiā, sed in mūsicā quoque lingua Graeca illūstris erat. Poetae, ars litterārium multum vocābulī Latīnae dabant.
Praetereā multōrum vocābulōrum genus Etruscus arbitrātus est. Ad exemplum, tribūs antiquī Indoeurōpaeī significātiōnem fenestrae nesciēbant, sed Etrūscī eam in domī bene habēbant. Ergo vocābulum fenestram ex Etruscā vēnisse putātur. Sī ex domū loquor, locus magnī momentī in hōc est larārium, fānum vel aedis lārum. Lārēs in religiōne Rōmānā deōrum domūs erant. In rē derōm sunt vocābula ex Etruscā multa. Nōmina multōrum eōrum, sīcut Minerva et Iūnō, ex Etrūriā esse putātur.