Na Facebooku ostatnio pewne ogłoszenie <strike>mi</strike> wpadło mi w oko. Było ogłoszenie o potrzebę osoby mówiącej po polsku, wraz z holenderskim językiem. Potem chwilę musiałem o tym pomyśleć, jednak szybko podjąłem decyzję skontaktować się z <strike>tą</strike> nadawcą. Wcale nie <strike>po</strike> trzeba było przekonać go o mojej znajomości języka polskiego, sądzę że to trochę dziwne, ale chyba rozpoznaje on łatwo zaufanie w osobach, mam taką nadzieję.

Więc, w następny poniedziałek mogę występować jako pośrednik w sporze o wynajem. Spór dotyczy holendra który podnajmuje mieszkanie polskiej parze, <strike>chociaż</strike> bez wiedzy aktualnego właściciela. Para ta mówi wyłącznie po polsku, gdyż innych języków nie zna. Właściciel ma intencję  rozwiązania sprawy w dobry sposób<strike> z nimi rozwiązać</strike>, żeby nadal <strike>byli móc</strike> mogli mieszkać w tym samym mieszkaniu. Tylko że w <strike>tym</strike> takim razie, para powinna wypłacić właścicielce czynsz za mieszkanie, zamiast temu holendrowi podnajmującemu, który wstrzymuje do tej pory już cały dochód <strike>od przyszłych</strike> z przeszłych 18 miesięcy.

Mówił mi, że jeśli wszystko rozwiąże się satysfakcjonująco, to pewnie otrzymam dobre wynagrodzenie.  <strike>gdy wynika się wszystko satysfakcjonująco, to pewnie dobre zarobki dla mnie będą.</strike> Jestem bardzo ciekaw!

Dzisiaj jest ostatni dzień Maślenicy w Rosji. Mаślenica - to pożegnanie z zimą i powitanie wiosny. Ludzie pieką naleśniki, które oznaczają Słońce. Aby pożegnać się z zimą, należy spalić kukłę, co symbolizuje jej odejście.

1. Ja będę szukał/a informacji;
2. Ty będziesz mieć więcej sukcesu;
3. On będzie mógł wszystko;
4. Ona będzie wiedziała o tej wiadomości;
5. Ono będzie liczyło do dziesięciu;
6. My będziemy trzymali/ły kwiaty w domu;
7. Wy będziecie walczyć z katarem;
8. Oni będą przyjmować gości w swoim pokoju;
9. One będą gotowały obiad z ziemniakami;
10. Ja będę jadła swoje śniadanie o ósmej rano;
11. Ty będziesz płacić za swoje studia;
12. Uczestnik będzie zobowiązany przychodzić na zajęcia codziennie;
13. Kurs będzie zgodnie z harmonogramem;
14. My będziemy dzwonili/ły do rodziców;
15. Wy będziecie chodzili/ły po tym parku;
16. Oni będą otwielali nowy sklep;
17. One będą sprzątać w swoim mieszkaniu w weekendy;
18. My znów będziemy okazywać te usługi;
19. Ty nie będziesz brać telefonu do szkoły;
20. Wy nie będziecie czuć bólu.

09.03. Dziewiątego marca, Sobota, dwudziesta pierwsza czterdzieści pięć ( za piętnaście dziesiąta)
Zaczęłam pisać notatki, żeby przygotować się do egzaminu z polskiego, który będzię za dwa tygodnie.
Pogoda dzisiaj była bardzo ciepła i przyjemna. Już plus cztery stopnie tutaj w Moskwie, ale jeszcze wszędzie leży śnieg. Świeciło słońce i za oknem śpiewały ptaki.
Obudziłam się o ósmej (8:00). Chociaż jestem troszkę chora, już muszę pracować i studiować. Zaczęłam pracować o dziewiątej i skończyłam o dwunastej. Potem gotowałam obiad: pastę z bekonem i śmietanką.
Dzisiaj skończyłam online-kurs na Coursera i wybrałam artykuł do wykładu.
Czuję się bardzo dobrze, chociaż ("słabo" -jest poprawnie ale tak lepiej brzmi) jestem słaba z powodu choroby.
Jutro też będę pracowała. Mam nadzieję, że uda mi się jutro napisać artykuł i coś poczytać.

Pozdrawiam :)

1. Nie wiem, co teraz wchodzi w modę.
2. Długie spódnice wyszły z mody.
3. Niektórzy ludzie ubierają się tylko według najnowszej mody.
4. Młodież hołduje modzie najbardziej .
5. Urząd musi lansować modę na tobry wielokrotnego użycia.
6. Tym latem nastanie moda na hulajnogi elektryczne.
7. Moda na cokolowiek przemija z czasem.
8. Wśród młodych ludzi panuje moda na zdrowy tryb życia.
9. Nie słuchaj jej, bo jej poglądy zawsze zbytnio podlegają modzie.
10. Kiedy moja babcia była młoda, była moda na wysokie i duże fryzury.

kiedy nie mogły zapanować nad kajakiem (ponieważ kajaki były dwuosobowe i osoba z tyłu musiała kontrolować gdzie kajak płynie). Po połowie godziny kuzynka już płacze i zachowuje się idioticznie. Tymczasem, kuzyn numer dwa, po prostu się wiezie, z skrzyżowanymi rękami, a moj ojciec, pocąc się, wiosłuje z tylu. Tymczasem ja jestem z przewodnikiem i staram się rozmawiać z nim tak dużo jak mogę żeby nie zwracał na nich uwagi. Było ciekawie bo rozmawialismy o ekologii, biologii, orki i ogolnie o rzeczach, które mnie interesują.

Najbardziej podobało mi się, kiedy nauczył mnie jak złapać gwiazdy morza z kajaka. Poczułam się jak Ariel, kiedy trzymałam tę dużą lilową gwiazdę. I nie spodziewałam się że one są tak twarde i chropowate. W ogóle, po godzinie (włącznie z 15 minutowym odpoczynkiem) oni nie mogli już i musieliśmy się wracać, mimo że zapłaciliśmy za pół godziny więcej.

Wszyscy zgodziliśmy się że nigdy nie będziemy tego powtarzali i zaczęliśmy myśleć co oni będą robić. Ale zobaczyłam po kilku dniach, że kuzyni są bardzo prości - daj im internet i wszystko jest spoko.

(...)
Ale pozwól mi powiedzieć coś o nich.
Kuzynka starsza ma 17 lat, atletyczna ale leniwa, bardzo antyspołeczna, brak ciekawości świata i pozbawiona ambicji, ale myśli że wszyscy są poniżej jej poziomu. I jak ona widzi siebie? Cytuję - kasjerka albo coś z youtubem. Kuzyn numer dwa też jest niezwykłą osobą - ma 15 lat, 180 cm wzrostu, chudy jak szczapa, brak siły i koordynacji ruchowej, jedynie zainteresowanie - fizyka. Największa tajemnica - jak ta ofiara losu jest najpopularniejszy w liceum? I na koniec, moja ciocia - powiem tylko że ona jest bardzo emocjonalna.

I wracam do historii..
Pierwszy i ostatni raz kiedy byliśmy z nimi na kajakach bylo okropnie. Postanowiłam że dobrym pomysłem będzie wybrać się ze zorganizowaną grupą, tylko dla początkujących, więc dla nich będzie łatwo i ciekawie. Właściwie było tak okrupnie że po 10 minutach przewodnik rodzielił grupę na pól - moja rodzina i inni normalnie ludzie.

Ciocia wykrzykwiała za każdym razem kiedy zobaczyła jakąś rybę czy duży wodorost, śpiewała kiedy była spokojna i wrzeszczała na swoją córkę kiedy nie mogli kontrolować kajaku

Mam dzień wolny od pracy. Dni wolne są równie uciążliwe jak dni pracy. Musiałem pojechać do banku, do sklepu, jeździć po całym mieście, żeby załatwić wszystko co trzeba. Nareszcie siedzę znowu w łóżku i tu zamierzam zostać na resztę dnia.

Moim marzeniem jest, mieć zawód, który pozwoliłby mi pozostać w łóżku. Chciałbym być jakimś wolnym strzelcem i pracować w domu. Chciałbym ograniczyć potrzebę opuszczania domu tak bardzo, jak to możliwe.