Chcę kiedyś zrobić sobie tatuaż. Teraz nie mam żadnego tatuażu, ale bardzo mi się podobają. Pracuję jako programista i chyba to nie jest najbardziej progresywna branża, natomiast myślę, że wiele innych(?) firm nie miałoby z tym dużego problemu. Najprawdopodobniej ja bym zrobił tatuaż, który mogę ukryć pod koszulą. Na pierwszym tatuażu ja chciałbym mieć wytatuowane wyrazy z każdego języka, który dość dobrze znam. Chciałbym, żeby każdy z tych wyrazów wyrażał trudne do wytłumaczenia w innym języku słowa (zwłaszcza w języku angielskim). Już mam pomysł na słowo z języka polskiego. Mi się wydaje, że czasownik "dawać" jest czasami używany w kontekście, który trudno przetłumaczyć na język angielski. Mówienie do kogoś "dawaj" może oznaczać po prostu, że ktoś inny ma coś, co ty chcesz. Natomiast inaczej to może być takie wywoływanie "wysiłku" z kogoś (bring it on! or come on! (?)). Podoba mi się, że takie sformułowanie - ono prawie wcale nie ma sensu po angielsku. Poza opisanym powyżej tatuażem chcę też wytatuować sobie bardziej artystyczne rzeczy. Teraz mnie interesuje sztuka, związana z aniołami i diabłami, chociaż na początek muszę zrobić sobie prostsze tatuaże. Wtedy, kiedy będę miał wytatuowane tych kilka wspomnianych słów na sobie, to zobaczę!

Dopiero wróciłem z wakacji z moją partnerką. Pojechaliśmy w góry, w południowych stanach Ameryki. Martwiłem się, że będzie nam źle podróżując razem, ale świetnie nam poszło. Po pierwsze odwiedziliśmy Nashville i tam chodziliśmy po mieście i tańczyliśmy w klubach. Ani ona, ani ja nie lubimy muzyki country, a w tym mieście często grają ten styl. Mimo tego imprezowaliśmy w barach z taką muzyką i też znaleźliśmy klub, gdzie grali hip hop - styl, który wolimy (lepiej "styl, który bardziej nam się podoba). Potem pojechaliśmy w te, wcześniej wspomniane góry, nazywane "Smoky Mountains". Ale były piękne! Chodziliśmy dużo, widzieliśmy piękne widoki i dwa dni spaliśmy pod namiotem. Bardzo się bałem, że zobaczymy niedźwiedzia, ponieważ wielu podróżników zwracało uwagę na to (raczej "ostrzegało przed tym"). Ostatecznie nie znaleźliśmy żadnego niedźwiedzia. Jak powiedziałem, że martwiłem się, bo my nigdy nie podróżowaliśmy razem. W przeszłości podróżowałem z inną dziewczyną, a wtedy miałem mniej doświadczenia w podróżowaniu. Teraz lepiej umiałem zaplanować naszą wycieczkę i przez większość czasu dobrze się dogadywaliśmy.

https://www.youtube.com/watch?v=wQxDTs_Uh5Y Nauczyciel mi wysłał ten film o anarchizmie. Miałem wrażenie, że anarchizm to szaleństwo. Film zmienił mój pogląd, ale nadal myślę, że ta forma rządu jest niemożliwa do wprowadzenia. Jest powiedziane, że "najwyższą wartością w życiu ludzkim jest wolność". Ja z tym się nie zgadzam, ponieważ nie widzę wartości w wolności. Ludzie twierdzą, że trzeba zmniejszać wpływ rządów na nasze życie, tak długo, jak możemy współpracować i żyć ze sobą. Moim zdaniem zasięg wolności nie jest dobrym miernikiem tego, co dobre dla jakiejś osoby. Inaczej, moje szczęście nie ma dużo wspólnego z tym, czy rząd ogranicza moje prawa. Jest możliwe, że jako obywatel, ja bym chciał coś, co nie jest dla mnie dobre. Rolą rządu jest polepszanie jakości życia wszystkich obywateli i ograniczanie pewnych praw jest sposobem do osiągnięcia tego celu. W filmie też mówi się, że problemy społeczeństwa, na przykład rasizm i seksizm, pochodzą od rządu oraz wiążą się z jego hierarchiczną wyższością i z tym ja się zgadzam. Natomiast takie szkodliwe rzeczy mogą pojawić się w inny sposób w anarchizmie, dlatego, że brak jest instrumentów, które zapewnią, że ludzie nie będą szkodzić siebie nawzajem. Bez jakiejś hierarchii, ja bym powiedział, że bronienie innych jest mniej więcej niemożliwe. Kiedyś słuchałem rozmowy na Youtube, w czasie której ktoś wyrażał sprzeciw wobec socjalizmu, mówiąc, że w historii nikomu się nie udała żadna forma socjalizmu. Powiedział, że byłoby ciekawiej, gdyby jakaś korporacja zorganizowała się w związkach pracowników bez hierarchii. Jeśli udałoby się takiej firmie działać, to by było dobrym dowodem na zdolność do działania socjalizmu. Mam podobne wrażenie na temat anarchizmu. Nigdy nie słyszałem, żeby taki rząd dobrze działał, ale chętnie bym przeczytał o kimś, kto twierdzi, że to jest możliwe.

https://www.youtube.com/watch?v=DOzmi_xra0Q Powiedziałem Tomaszowi (mojemu nauczycielowi), że nie wierzę w żadną obiektywną moralność. On mi wysyłał ten filmik i mi się wydaje, że ten film jest trochę związany z tym tematem. Ale trudny filmik! Nie za bardzo zrozumiałem jego zawartość i pomysły w nim zawarte, ale spróbuję go opisać. Filmik podziela moje ideały (możliwe, że w poprzednim zdaniu też o ideały chodziło) i mam nadzieję, że są dla kogoś ciekawy (Napisałbym: zgadzam się z ideałami, zawartymi w filmiku). Film omawia historię religii i jak ona się tworzyła w kształtowała cywilizację. Po pierwsze (bardziej: na początku) ludzie wierzyli w animizm, w którym ludzie wierzyli, że niektórzy ludzie, zwierzęta, rośliny oraz inne rzeczy w naszym świecie mają dusze. Następnie to przekonanie zmieniło się na przekonanie, że jacyś bogowie rządzą świat - tak zwany politeizm, ponieważ różni ludzie wymyślili wielu bogów. Wcale nie rozumiem dlaczego wierzyli w bogów i jak to wyniknęło z animizmu. Z powodu politeizmu ludzie walczyli ze sobą, ponieważ inne style wiary, spowodowały, że ludzie nie mogli dogadywać się, ani mieć podobnych celów tworzenia społeczeństwa. Dlatego rozwinął się monoteizm. Wierząc w jednego boga, ludzie mogli współpracować i lepiej żyć ze sobą nawzajem. Film twierdzi, że jest niemożliwym żyć w jakimś społeczeństwie oraz nie wierzyć w nic. W przeszłości ja bym powiedział, że to jest głupie twierdzenie, ale teraz lepiej rozumiem, o co chodzi. Na ten moment myślę, że ludzie słabo rozumieją rolę religii w społeczeństwie i ten temat jest bardzo skomplikowany. Chyba będziemy więcej rozmawiać o tym podczas nadchodzącej rozmowy.

https://www.youtube.com/watch?v=p4l4xMPC6ms Ten film opisuje upadek religijności w naszym pokoleniu. Zgadzam się z większością treści pochodzących z tego filmu, ponieważ ja widziałem wiele pokazanych w nim przyczyn upadku religijności w moim życiu. Moi rodzice byli mniej więcej pobożnymi katolikami i chodziłem z nimi do kościoła co tydzień. Kiedy dorosłem, wtedy zauważyłem, że praktykowali ich wiarę, bo nie znali innego powodu życia, ale jeszcze nie rozumiem, jak wygląda ich wiara w Boga. Kiedy dorosłem, stwierdziłem, że ta struktura i ta wiara w kogoś, nie robiła niczego dla mnie. Nadal chodziłem do kościoła z rodzicami, aby nie zostać wyrzucony z domu, ale kościół nie miał żadnego znaczenia w moim życiu, poza tym, że musiałem słuchać moich rodziców i podążać w ich "kierunku", aby nie dostać kary. Filmik opisuje różnice między indywidualizmem i kolektywizmem. Widzę różnicę i zgadzam się z tym, że kolektywizm ma wiele zalet, jednak ten kolektywizm zawsze powodował problemy dla mnie. Widziałem, że lepiej radziłem sobie wtedy, kiedy robiłem cokolwiek przeciwnego do jakiejkolwiek chęci moich rodziców ((lub) Widziałem, że lepiej radziłem sobie podążając własną drogą, a nie ślepo naśladując rodziców). Dzisiaj nie powiedziałbym, że jestem ateistą mimo braku jakiegoś boga. Twierdzę, że moralność nie zależy od wiary i prowadzę moje życie bez religii, bowiem religia to nie jest mój cel. Chyba w przyszłości będę chciał wrócić do jakiejś religii, ale tylko dlatego, że religia to narzędzie rozumienia i odkrywania moralności.