I love my country and my culture. For me,No need to do that ;)

In Turkey: Dostum Arkadaşım Kanka Kanki :)

Flowers for Algernon-Daniel Keyes Charlie Gordon is a 37-year-old man with an IQ of 68 who works as a janitor at Donnegan's Plastic Box Factory. He is selected to undergo an experimental surgical technique to increase his intelligence, since a similar experiment on Algernon, a laboratory mouse, has been quite dramatically successful. The surgery is successful and Charlie's IQ triples. Charlie falls in love with his former teacher, Miss Kinnian, but as his intelligence increases, he surpasses her intellectually and they become unable to relate to one another. Also, his new intelligence scares his co-workers at the factory; they start a petition to have him fired and when Charlie finds out about it, he quits his job. As Charlie's intelligence peaks, Algernon suddenly declines—losing his increased intelligence and dying shortly afterwards. Charlie discovers that his intelligence increase is also only temporary. Unable to do anything to prevent the change, Charlie reverts to his original mental state in a swift reversal of his original growth. He tries to return to his original life and job at the plastic box factory but cannot stand everyone feeling sorry for him so he decides to move away.

Seni İçimden Terk Ediyorum Binmediğim hiçbir otobüs, Beklemediğim hiçbir durak kalmadı bu şehirde. Gittikçe azalıyor hayat. Neyi erken yaşadıysam, Hep ona geç kalıyorum. Sana göçüyorum her sonbahar. Yolların çıkmıyor aşkıma. Unuttuğun yağmurların adı saklımda. Seni içimden terk ediyorum... Susmaktan yoruldum. Kuşlar ve şarkılar bu şehri terk edeli beri, Efkar demliyorum gözlerimde. Yaşlarımı yanağıma varmadan öldürüyorum. Tam sancağımdan yaralıyorum kendimi. Alnını yüreğime dayadığın güne bakıp, Seni içimden terk ediyorum... Ne unutacak kadar nefret ettin, Ne hatırlayacak kadar sevdin! Yıkık bir duvar kadar bile pişman değilsin, Biliyorum. Beni hep bulmamak için aradın. Yanılgımdın, Yandığımdın, Yangındın... Sensizliğe yenilmek, Sana yenilmekten zor olsa da, Ardımda bir sürü belkiler bırakarak Seni içimden terk ediyorum... Şimdi İçimizde öldürülecek bir anı bile bulamayan İki yarım kaldık; Tamamlayamadık bizi. Elimden tutmadın yalnızlığımın, Saçlarımı da uzaklarına gömdün. İçimin mavisi senin okyanusundandı. Al! Geri veriyorum. Kilitleri hep yanlış kapılara vurdun. Devrilmiş vagonlara dönerken gözlerim, Sana bensizliği terk ediyorum. "Yarime uzanmayan bütün dallarım kırılsın" demiştin. Aşk içinde doğmuşsa nereye kaçabilirdi? Ne tuhaf değil mi? İçimi acıtan da sendin, Acımı dindirecek olan da... Ya öldür beni dedim, Ya da git benden. İçi bulanık bir sevdanın ucunda seni kaybettim. Aldırmadın aldırmalarıma. Bir gecede yakıp yarini, Şafaklara sattın ihanetini! Külüme basanlar bile utandı yaptığından. İşte soluk bir ömrün Son nefesi. Benden, İçimden Terk ediyorum... şiir: kahraman tazeoğlu..

ıt's perfect thanx eda :)

dear eda :) isn't that our assignment? :) 
thanx dude.

hahahaa that's nice