Η τρίτη ηλικία είναι μεγάλο θέμα στην κοινότητα μας, γιατί τουλαχιστόν στην Δύτη οι ηλικιωμένοι θα γίνουν πλειοψηφία του πληθυσμού. Η ζωή ένας ηλικιωμένου τώρα είναι πολύ διαφορετική από τον παρελθόν. Θυμάμαι ότι ήμουν μικρή και παρατηρούσα τις γιαγιάδες. 'Ηταν μόνο εξήνδα χρονών περίπου, αλλά μου φαίνονταν πολύ παλιές. Φορούσαν πάντα σκοτεινή ρούχα, δεν δουλεύαν, δεν οδηγούσαν, δεν είχαν χόμπι εκτός από το ράψιμο ή το πλέξιμο. Τώρα, μια γυναίκα η ένας άντρας εξήνδα χρονών θα μου φαίνοταν νέος. Μπορεί ακόμα να δουλεύει, να ταξιδεύει, να έχει ένεργο ζωή, να αρχίζει νέες σχέσεις, να έχει ακόμα πολλά σχέδια για την ζωή της/του. 'Ενας λόγος μπρορεί να είναι ότι τώρα το προσδόκιμο ζωής είναι υψηλότερο. Αν είσαι εξήνδα χρονών, μπορείς ακόμα να ζήσεις 20 η 30 χρονών. 'Ενας άλλος λόγος είναι ότι η κοινότητα είναι πιο ανεκτική. Στο πάρελθον όλοι έπρεπε να έχουν το ίδιο τρόπο ζωής (σχολείο, δουλειά, γάμος, οικογενέια) στην περίπου την ίδια ηλικιά, αλλά τώρα καταλαβαίνουμε ότι ο ίδιο τρόπο ζωή δεν ταιριάζει σε όλους.