Γιατί μαθαίνω ελληνικά Χθες είχα ρεπό και αποφάσισα να γράψω κάτι, επειδή στις επόμενες μέρες θα δουλέψω και η δουλειά μου θα είναι δύσκολη και δεν θα έχω χρόνο να γράψω... Και αποφάσισα να γράψω κάτι κάθε μέρα για μια εβδομάδα... Άρχισα να γράψω για τόσο σημαντικό το θέμα, όπως "γιατί μαθαίνω ελληνικά". Αλλά πάτησα σε κάπιο κουμπί και δεν διατηρήθηκε τίποτα... Τώρα είμαι στη δουλειά και γράψω ξανά. Γιατί μαθαίνω ελληνικά... Η Ελλάδα και ό,τι σχετίζεται με την, μου άρεσαν από παιδί (από την παιδική ηλικία). Μου άρεσε να διαβάζω τους μύθους της Αρχαίας Ελλάδας. Μου άρεσε να βλέπω τη σειρά "Η Ζήνα, η πολεμίστρια". Δεν ξέρω, έδειξαν αν αυτή τη σειρά στην τηλεόραση στην Ελλάδα σε εκείνη τη στιγμή. Και δεν ξέρω, άρεσε αν τη σειρά στους έλληνες. Η σειρά γυρίστηκε στη Νέα Ζηλανδία, ήταν για την Αρχαία Ελλάδα , αλλά σε εκείνη τη στιγμή νόμισα, ότι έτσι είναι η Ελλάδα. Ήμουν στην Ελλάδα επτά φορές. Πρώτη φορά ήμουν στην Κρήτη οκτώ χρόνια πριν. Όταν ήμουν στη εκδρομή στη Σαντορίνη και άκουγα, σαν ξεναγός μας μιλούσε ελληνικά, μου φάνηκε, ότι στο μέλλον θα μιλήσω ελληνικά:) Το αγαπημένο μου μέρο της Ελλάδας είναι η Κρήτη. Μου αρέσει να περιπλανηθώ στα παλιά σοκάκια των Χανίων και του Ρεθύμνου. Φυσικά, μου αρέσει να κολυμπάω στη στοργική θάλασσα, μου αρέσουν το φαράγγι της Σαμαριάς, το Ελαφονήσι, το νησί της Γραμβούσας και λιμνοθάλασσα του Μπάλου.

Σήμερα 15.03.2016 Σήμερα έχω ρεπό και αποφάσισα να κάνω μάθημα ελληνικών με την καφηγήτριά μου. Συνήθως έχουμε μαθύματα στο Skype, γιατί μένουμε μακριά μια από την άλλη. Αλλά τρείς μήνες πριν ξέχασα την ομπρέλα μου στο σπίτι της και τώρα έχουμε άνοιξη στην Αγία Πετρούπολη και σύντομα θα βρέξει συχνά , για αυτό αποφάσισα να πάρω την ομπρέλα μου επιτέλους))) και να κάνω πρωσοπικό μάθημα))) Πήγα με το προαστιακό και με το μετρό. Όταν ήμουν στο τρένο, γνώρισα την συνάδελφό μου. Την συνάδελφο την λένε Μαργαρίτα. Αυτή είπε μου, ότι το όνομά της είναι ελληνικό, είναι μαργαριτάρι στα ελληνικά! Μου φάνηκε, ότι αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον, γιατί αυτό δεν το ήξερα. Ενώ ήμουν στο μετρό, έχω διαβάσει το βιβλίο του Στέφαν Τσβάιχ "Ανυπομονησία της καρδιάς". Πρώτα αυτό το βιβλίο δε μου άρεσε, αλλά τώρα νομίζω, ότι είναι πολύ ενδιαφέρον. Το μάθημά μου ήταν πολύ καλό και χρήσιμο, όπως πάντα. Εμείς με την καφηγήτριά μου έχουμε συζητήσει για αυτή τη Θέμα, πώς να το εξηγήσω στον κάποιος το δρόμο μέχρι το σπίτι, για παράδειγμα, ή ακόμα κάπου, πώς να απαντήσω στις ερωτήσεις " Πώς θα ερθώ στο σπίτι σου;" και "Πού είναι το αεροδρόμιο, είναι μακρία από το κέντρο;". Εμείς παίξαμε διαφορετικούς ρόλους. Η καφηγήτριά μου πάντα επινοεί κάτι ενδιαφέρον! Σήμερα ήταν πολύ χρήσιμη μέρα.

Hημερολόγιο Με λένε Όλγα. Είμαι από την Ρωσία, από την Αγία Πετρούπολη. Μαθαίνω ελληνικά από τον Οκτώβριο. Σήμερα αποφάσισα να κρατήσω ημερολόγιο (σήμερα είναι 14 Μαρτίου). Τώρα είμαι στη δουλειά, στη διάσκεψη...Δε μου αρέσει τη δουλειά μου, είμαι μηχανικός της επικοινωνίας. Βαριέμαι εδώ, οπότε θα σας πω ό, τί βλέπω γύρω. Είμαι στο στούντιο, στο στούντιο υπάρχουν γκρί τοίχοι, γκρί τραπέζια εργασίας και κόκκινες καρέκλες. Εδώ υπάρχουν τρείς τηλεόρασης και επτά οθόνες, τα ηχεία και τα μικρόφωνα...Εδώ δεν υπάρχει τίποτα ενδιαφέρον. Όλη μου σημερινή μέρα θα είναι βαρετί, οπότε θα σας πω ό, τί έκανα χθές. Είδα τη ταινία "Το κορίτσι με το τατουάζ". Αυτή τη ταινία είναι για το έγκλημα και το τιμωρία, για την αγάπη ανάμεσα δημοσιογράφο και ανορεξικό κορίτσι με τατουάζ, άσο στα κομπιούτερ.Αυτοί μαζί έψαχναν τη κοπέλα Χάριετ Βάνγκερ, που εξαφανίστηκε σαράντα χρόνια πριν. Αυτή τη κοπέλα ήταν ανηψιά του ηλικιωμένου βιομηχάνου. Αυτοί έλυσαν το μυστήριο και βρήκαν Χάριετ Βάνηκερ. Μου άρεσε αυτή τη ταίνια, αλλά δε μου άρεσε το τέλος της ταινίας... Το ξέρω, ότι αυτή η ταινία είναι βασισμένη σε βιβλίο από την τριλογία του Στίγκ Λάρσον "Millenium". Τώρα θέλω να διαβάσω αυτή τη τριλογία, γιατί μου αρέσει πολύ να διαβάζω.