Σήμερα 15.03.2016 Σήμερα έχω ρεπό και αποφάσισα να κάνω μάθημα ελληνικών με την καφηγήτριά μου. Συνήθως έχουμε μαθύματα στο Skype, γιατί μένουμε μακριά μια από την άλλη. Αλλά τρείς μήνες πριν ξέχασα την ομπρέλα μου στο σπίτι της και τώρα έχουμε άνοιξη στην Αγία Πετρούπολη και σύντομα θα βρέξει συχνά , για αυτό αποφάσισα να πάρω την ομπρέλα μου επιτέλους))) και να κάνω πρωσοπικό μάθημα))) Πήγα με το προαστιακό και με το μετρό. Όταν ήμουν στο τρένο, γνώρισα την συνάδελφό μου. Την συνάδελφο την λένε Μαργαρίτα. Αυτή είπε μου, ότι το όνομά της είναι ελληνικό, είναι μαργαριτάρι στα ελληνικά! Μου φάνηκε, ότι αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον, γιατί αυτό δεν το ήξερα. Ενώ ήμουν στο μετρό, έχω διαβάσει το βιβλίο του Στέφαν Τσβάιχ "Ανυπομονησία της καρδιάς". Πρώτα αυτό το βιβλίο δε μου άρεσε, αλλά τώρα νομίζω, ότι είναι πολύ ενδιαφέρον. Το μάθημά μου ήταν πολύ καλό και χρήσιμο, όπως πάντα. Εμείς με την καφηγήτριά μου έχουμε συζητήσει για αυτή τη Θέμα, πώς να το εξηγήσω στον κάποιος το δρόμο μέχρι το σπίτι, για παράδειγμα, ή ακόμα κάπου, πώς να απαντήσω στις ερωτήσεις " Πώς θα ερθώ στο σπίτι σου;" και "Πού είναι το αεροδρόμιο, είναι μακρία από το κέντρο;". Εμείς παίξαμε διαφορετικούς ρόλους. Η καφηγήτριά μου πάντα επινοεί κάτι ενδιαφέρον! Σήμερα ήταν πολύ χρήσιμη μέρα.