1- gözleri dönmek: (Always single: gözü dönmek) to have potential to attack etc. due to a big desire or anger: O sözlerden sonra gözü döndü. (çok sinirlendi)
2- göz gezdirmek: to check quickly, without paying attention to details: Ders notlarına sadece göz gezdirdim. (çok çalışmadım)
3- göz değmek to live sth bad, which is believed it's happened because of someone's negative ideas: Bebek öyle tatlıydı ki göz değdi, hastalandı.
4- ağzı dili tutulmak: to be shocked: Kazayı görünce ağzım dilim tutuldu.
5- burnu hava olmak: to behave as if to have or to know everything: Burnu havada olursan, insanlar sana saygı duymaz.
6- saman altından su yürütmek: to do sth secretly, not to let sb know what you do: Saman altından su yürütmüş, gizlice Almanya'ya gitmiş.

Ben Türkçe öğreniyorum, çünkü Türkiye'yi çok beğendim ve İstanbul'da yaşamak istiyorum.

Dans etmeyi, seyahat etmeyi, kitap okumayı çok seviyorum.

 

Your mistakes are about dots, but maybe it's because you don't have a Turkish keyboard. Good luck with your learning...

First of all its better not to use Biz and Siz as a subject at the begining of these sentences And you dont need to repeat İstanbul in the second sentence, you are already using it in the first one. This is better to use: (Biz) 20 Temmuz'da İstanbul'a geleceğiz. (Siz) Bizi havalimanından alabilir misiniz?

Okul sergisi

Okulumuzun sergisi için çocuklar gerekiyor.
1.Resimsiz beyaz bluz
2.Kızlar için kot şort veya etek
3.Kızlar için kırmızı fular ve erkekler/oğlanlar için kırmızı kuşak
4.Kenarları ipli, şişirilmiş iki balon

 

(I just didn't understand sth. You said you need children for exhibition, but what you said is some clothes and accessory in folowing sentences. Did you mistype? Maybe you meant you need some things for children? If so:

"Okulumuzun sergisinde çocuklar için şunlar gerekiyor: "  will be better.

Or did I misunderstand sth in what you mean?)

Timur

Ailemin bir favori kitabı "Semerkant'ın Üzerindeki Yıldızlar". Sovyet bir yazar olan/Sovyet yazar Sergey
Borodin'in kitabı/... Borodin tarafından yazılmış. Kitap üç ciltten oluşuyor/Kitabın tamamı üç cilt ve Timur'un hayatından birkaç yılı anlatıyor. (Cümleniz doğru, ayrıca şu şekilde de kullanabilirsiniz: "... hayatından bir kesit/bir bölüm ...") Timur büyük bir emirmiş ve on dördüncü yüzyılın sonunda Orta Asya'nın tamamını fethetmiş. (Diğer cümlelerde -miş kullanmışsınız, bu yüzden bu cümlede -di'ye dönmek yanlış olur.) Semerkant onun başkentiymiş. Timur her zaman komşu ülkelerle savaşırmış, ama onun yönetimi sırasında birçok âlim, şair ve mimar güzel  şaheserler ortaya koyabilmişler. ('şaheser' zaten güzel olmak zorundadır, güzel değilse şaheser değildir. Bu yüzden 'güzel' sözcüğünü kullanmamalısınız) Timur doğuda Hindistan'a ve Çin'e, batıda Anadolu'ya askerleriyle ulaşmış.
Semerkant'ı dünyanın en güzel başkenti yapmak için her yerden birçok akıllı ve kabiliyetli insanı oraya götürmüş. Ordusuna farklı milletlerden askerleri toplamış. On sekiz karısıyla birçok çocuğu varmış, büyük bir hanedan kurmuş.

Sanırım Borodin'in kitabı yabancı dillere çevrilmemiş, bu yüzden Rusya'nın dışında tanınmıyor olmalı.

There is no more trick, but what you said. You have to stop thinking in your own language. This is the first rule of learning a foreign language. The situation is same for us to learn your language, because its against turkish mentality. So you dont have any other choice, but think it in your language, By the way turkish takes all qualificition or association before the main word. So the main word/group of words are always after the secondary words. Thinkk it like adjectives in english: Red house: house is the actual thing, red is its especiality, but its before the main word. We do this for everything in turkish. Verb is the most important, so its at the end.

There are a lot of meanings of sıra order, queue, row, turn and desk Senin sıran: its your turn Sıradayım: Im in the queue Sırayla: one by one, in order Kitap sırada: the book is on the desk etc.

Sushi günü

Geçen hafta iş arkadaşım internetten çok güzel bir restoran buldu. O restoran küçük bir otelin bahçesinde var. Normalde yemekler otelin müşterileri için, ama sadece yemek için de oraya gidilebilir. Ayrıca, her Cuma günü ''suşi günü'' yaparlar. İstanbul ya da Ankara gibi büyük şehirde suşi restoranları var, ama yaşıdığım şehirde hiç suşi yapan yer/restoran görmedim. Yani, bu, bizim için oldukça büyük bir haberdi. Mutlaka oraya gitmeliyiz diye düşündük.

Geçen Cumartesi günü biz, iki kız arkadaşım ve ben, ilk defa o restorana gittik. Hava gerçekten güzel olduğu için bahçesinde yemek yiyebildik. Rahat ve sessiz bir atmosferi vardı, yemekleri düşündüğümüzden daha güzeldi ve oradaki genç adam gerçekten nazikti. Kısacası, biz onu çok beğendik ve ertesi Cuma günü suşi yemek için tekrar gitmeye karar verdik.

Dün o sushi Cuma günüydü. Ayrıca dün bu senenin tüm dersleri bitti, bu yüzden biz de çok multu hissediyorduk. Bu sene işlerimiz gerçekten yoğundu, ama dersler artık bitti ve şu an biz suşi yiyebiliriz! Ancak/Fakat maalesef hava kötüydü ve yağmur bile yağdı, fakat biz dört gözle suşi yemeyi bekliyoruz.

Az sonra istediğimiz yemek geldi. Arkadaşım Japon soya sosu da getirmişti, çünkü Türk soya sosunun tadı çok farklı. Onlar ''hashi (Japon yemek çubuğu )'' ve ''wasabi (Japon hardal ) kullanmayı da biliyorlardı. Biz beraber yemeye başladık.

... O suşi hayatımda yediğim en kötü suşiydi. Sonra adam yanımıza geldi ve ''Beğendiniz mi?'' diye sordu, fakat hiç kimse cevap veremedi. Şimdiye kadar anlamadım. Diğer yemekleri gerçekten enfes, neden sadece suşiyi o kadar kötü pişiriyorlar? (yapmak eylemi çok daha iyi burada. ... Kötü yapıyorlar ya da yapmışlardı vb.)