Verimli hafta sonu

Her cuma akşamı mutlu hissederim (or you can use 'hissediyorum'), çünkü cumatesi ve pazar günü olmak üzere , iki gün tatilim var. Bütün gün özgür olabilirim ve her yapmak istediğim şeyi yapabilirim.

Birincisi Türkçe çalışmak istiyorum, özellikle yazma ve konuşmada, biraz pratik yapmam lazım. İkincisi, maalesef birkaç işimi de bitirmem gerekiyor. Mesela, ödevleri kontrol etme, gelecek haftadaki derslerime hazırlanma gibi işlerim var. Bunlardan başka, ev işlerim de var. Cuma gününe kadar buzdolabımın içinde hiç yiyecek ( "yemek" is use for "meal" but if you're trying to say food so you should use "yiyecek" ) bişey kalmaz, odam hırsız girmiş gibi dağınık, ayrıca sonraki güne giyinebileceğim temiz giysi kalmaz. Yani, süpermarkete gitmek, odamı temizlemek ve çamaşır yıkamam gerekiyor.

Ancak, bu tüm bunları bitirisemde, hala yeterli değil. Belki yeterli olabilir ama, ben tatmin olamam. Hafta sonunda sadece işlerinizi yaparsanız, sizde memnun olmazsınız, galiba. Kısaca, daha verimli hafta sonu geçirmek istiyorum. Kütüphaneden birkaç Japonca kitabı getirdim, internette izlemek istediğim film de var, eğer hava çok güzelse, iskeleye kadar gezip biraz tembelce zaman geçirmekte istiyorum. Yani (so) benim için iki gün hiç yeterli değil.

Bu nedenle cumatesi sabah çok mutluyum, ama aynı zamanda kafam oldukça karışık.