İhtiyaçlarımızı yeniden düşünmek
Sade yasamanın bir basit noktası, önemli şeylere yer için ihtiyaç olmayan şeyleri atmak.
Eğer sana çok giysi gerek olmasa, onun çoğunu atarsın. Eğer o yeni alete, telefona ihtiyacın olmasa, alma onu. Bu şeyler mantık çerçevesinde yaparsın, tabii ki.
Zaten sahip olduğun şeylere memnun olmayı öğrenirsin, gerçek ihtiyaç olan şeylere, yapmayı sevdiğini, şeylere sahip olmaktan memnun olursun.
Bu çok komik. Çoğu zaman, ihtiyaç sandığımız şeyler ihtiyaç değildir. Bu şeylere alıştığımız için, onlara ihtiyaç diyoruz. Onlarsız bir hayat göremeyiz. Bu tür büyük değişiklik yapmak zordur.
Bazı örnekler:
Araba: Arabalar ihtiyaç olarak görünüyor ama şaşırtıcı bir şekilde 20ci asırdan önce insan arabasız çok kolay geçindi. Bugünlerde de insanlar arabasız geçinebilir. Ve bunu yapmak imkansız değil, özelikle iyi toplu taşıma yaşadığın şehirde olursa. Bazen araba paylaşma olasılığı da var ki araba ihtiyaçken kullanırsın. Bunu yapmak çok daha ucuz. Çoğu yere ya bisikletle, ya yürüyerek ulaşabilirsin; ulaşamazsan toplu taşımayı ve paylaşımlı arabalar kullan.
Çok giysi: Daha az giysiyle geçinebiliriz. Tabii ki bir gömleğe sahip olmak önerilmiyor ama modalı giyinmek için sürekli giysi almamız gerek yok. Onun yerine hiç moda geçmeyecek giysiler alabiliriz.
Büyük ev: Daha az şeye sahip olursan, daha az ev gerektir.
Bunar sadece birkaç örnek. Tüm ihtiyaç olduğunu düşündüğün şeyler hakkında yeniden düşün: bu gerçekten gerçek mi? Yemek, su, sığınak, basit giysi, ve sevgili kişilerden başka ne ihtiyaç duyuyoruz?