คิดถึงเมืองไทย こんにちは^ ^ สวัสดีค่ะ ちょっと、宣言したいことがあります！ ฉันมีเรื่องที่อยากจะประกาศนะคะ とちぎの生活をタイの生活と比較することは、止めようと思います！ ฉันสัญญาว่าจะหยุดเปรียบเทียบชีวิตของโทฉิหงิ กับ ชีวิตของเมืองไทยต่อไปนี้ค่ะ タイで過ごした時間は、辛いことも大変なこともたくさんありましたが、ほーんとに楽しかったー！ ช่วงเวลาที่ฉันอยู่ที่เมือง มีเรื่องที่รู้สึกเจ็บปวด หรือ ลำบากมากๆ แต่ก็สนุกมากๆค่ะ そのときと、いまの生活を比較すると、わたしには、スパイスが足りてません>_< ถ้าหากเริ่มเปรียบเทียบตอนนั้น กับ ชีวิต ณ ปัจจุบันแล้ว ฉันรู้สึกว่าชีวิตของเครื่องเทศไม่เพียงพอในที่นี่สำหรับฉันค่ะ タイで過ごした時間は、ある意味、夢みたいな時間であり、バンコクは、都会だから、日本の田舎生活と違って当然です。 แต่ก็ต้องเข้าใจว่าช่วงเวลาที่ได้ใช้ชีวิตในเมืองไทย ถือว่าดูเหมือนความฝัน และกรุงเทพ คือ กรุงใหญ่ ดังนั้น ก็แตกต่างกับชีวิตอยู่ในต่างจังหวัดของญี่ปุ่นแน่นอนค่ะ バンコクで過ごした時間を思うと、目の前にあることを喜べない自分がいるんです>_< หากคิดถึงเวลาที่อาศัยอยู่ในเมืองไทย ฉันไม่สามารถดีใจกับสถานการณ์ หรือ สิ่งที่กำลังมองเห็นอยู่ต่อหน้าฉันค่ะ 特に、とちぎは、美人が少なーい (涙) それだけ、少子高齢化なんですよ。。。 ยกตัวอย่าง เช่น ในจังหวัดโทฉิหงิ มีสาวๆสวยน้อยมาก จึงหมายความว่า ประชากรผู้สูงอายุเยอะแต่ประชากรหนุ่มสาวน้อยลงแสนสาหัส 正直、日本は、大丈夫かなぁ〜？っておもうことが多すぎますが、そろそろ現実を受け入れようと思います。 ที่พูดจริงนะคะ ประเทศญี่ปุ่นมีเรื่องน่าเป็นห่วงมากมาย แต่ก็ต้องใกล้ถึงเวลาที่ยอมรับความเป็นจริง バンコクで過ごした時間を宝にして、さらに次の道を展開できたらと思います☆ อยากให้เวลาที่อยู่ในเมืองไทยเป็นสิ่งล้ำค่าและก้าวหน้าต่อไปนะคะ