Search from various English teachers...
Belarus flagMikołai
Dyktando. Leopold Tyrmand "Tyrmand warszawski". Odcinek 7 (Ciąg dalszy) Dynamiczną odbudowę Warszawy na przestrzeni trzech ostatnich lat uważam za najwspanialsze zjawisko w powojennym świecie. Zaś postawy warszawiaków w stosunku do problemów epoki i swego życia- za objaw wyjątkowy i godny najwyzszego podziwu. Całokształtu procesu odbudowy Warszawy krytykować nie można i nie trzeba- jest właściwy, pozytywny, zadawolający. Nikt by tego lepiej i szybciej nie zrobił, jak robi to właśnie nasze pokolenie. Możemy być spokojni w naszych sumieniach, a nawet troche z siebie dumni. W czterdziestym szóstym poszukiwano w Warszawie goronczkowo łóżek, w których można by było spędzać kątem noce. W czterdziestym siudmym poszukuje się mieszkań. To zestawienie mówi samo za siebie. Toteż gdy patrze na Warszawę w czterdziestym ósmym mogę sobie pozwolić na dostrzeganie usterek, drobnostek i szczegułów. Sprawe te porószał już dygat. Ale mineła podówczas bez echa, co się nie godzi i dla tego ją podejmóje. Otóż- w warszawskich użędach pocztowych, gdy szary człowiek z ulicy chce nadać list polecony, lub lotniczy użędniczka odrywa znaczki i daje interesantowi do samodzielnego przeklejenia. Jest to proces sprzeczny z analogicznymi procesami we wszystkich użędach na całym świecie i w innych miastach naszej ojczyzny. Użędniczka powinna znaczki przekleić sama, jedynie przy pomocy wilgotnej gąbczastej poduszeczki, która stanowi inwestycię drobną i w którą z łatwoścą zaopatrzyć możno każdy użąd pocztowy. Tym czasem co się dzieje? Użędniczka oddaje znaczki i list nadającemu i proszę sobie wyobrazić jaka głupia sytuacia- człowiek nie wie, czy ma wysunąć język i polizać snaczek, co jak wiadomo przedstawia funkcię kłopotliwą, czy zwilżyć go palcem, czy czymś innym. Tym czasem następny interesant, znajduje się już w tym samym położeniu, spogląda z rospaczą na poprzednika, ten na użędniczkę, ta miesza się i powstaje tak zwane zamieszanie przy okienku i cierpi na tym norma pracy.W dodatku, znaczki są nie smaczne i zostawiają przykre wspomnienie na języku.

Corrections · 3

1


Dynamiczną odbudowę Warszawy na przestrzeni trzech ostatnich lat uważam za najwspanialsze zjawisko w powojennym świecie. Zaś postawy warszawiaków w stosunku do problemów epoki i swego życia- za objaw wyjątkowy i godny najwyzszego podziwu. Całokształtu procesu odbudowy Warszawy krytykować nie można i nie trzeba- jest właściwy, pozytywny, zadawolający. Nikt by tego lepiej i szybciej nie zrobił, jak robi to właśnie nasze pokolenie. Możemy być spokojni w naszych sumieniach, a nawet troche z siebie dumni. W czterdziestym szóstym poszukiwano w Warszawie goronczkowo  gorączkowo łóżek, w których można by było spędzać kątem noce. W czterdziestym siudmym siódmym poszukuje poszukiwało się mieszkań. To zestawienie mówi samo za siebie. Toteż gdy patrze na Warszawę w czterdziestym ósmym mogę sobie pozwolić na dostrzeganiedostrzeżenie  usterek, drobnostek i szczegułówszczegółów. Sprawę tę  porószałporuszał już dygat. Ale minęła podówczaswówczas bez echa, na co się nie godzi i dla tego ją podejmójepodejmuje. Otóż- w warszawskich użędach urzędach  pocztowych, gdy szary człowiek z ulicy chce nadać list polecony, lub lotniczy użędniczka urzędniczka odrywa znaczki i daje interesantowi do samodzielnego przeklejeniaprzyklejenia. Jest to proces sprzeczny z analogicznymi procesami we wszystkich użędach urzędach na całym świecie i w innych miastach naszej ojczyzny.użędniczka urzędniczka  powinna znaczki przekleićprzykleić sama, jedynie przy pomocy wilgotnej gąbczastej poduszeczki, która stanowi inwestycię drobną i w którą z łatwoścą zaopatrzyć możnomożna każdy użądurząd pocztowy. Tym czasem co się dzieje? użędniczka urzędniczka  oddaje znaczki i list nadającemu i proszę sobie wyobrazić jaka głupia sytuacia- człowiek nie wie, czy ma wysunąć język i polizać znaczek, co jak wiadomo przedstawia funkcię kłopotliwą, czy zwilżyć go palcem, czy czymś innym. Tym czasem następny interesant, znajduje się już w tym samym położeniu, spogląda z rospaczą rozpacząna poprzednika, ten naużędniczkę urzędniczkę , ta miesza się i powstaje tak zwane zamieszanie przy okienku i cierpi na tym norma pracy.W dodatku, znaczki są nie smaczne  niesmaczne i zostawiają przykre wspomnienie na języku.
1

Dyktando. Leopold Tyrmand "Tyrmand warszawski". Odcinek 7 (Ciąg dalszy)

Dynamiczną odbudowę Warszawy na przestrzeni trzech ostatnich lat uważam za najwspanialsze zjawisko w powojennym świecie, zaś postawy warszawiaków w stosunku do problemów epoki i swego życia- za objaw wyjątkowy i godny najwyższego podziwu. Całokształtu procesu odbudowy Warszawy krytykować nie można i nie trzeba. Jest właściwy, pozytywny, zadowalający. Nikt by tego lepiej i szybciej nie zrobił, jak robi to właśnie nasze pokolenie. Możemy być spokojni w naszych sumieniach, a nawet trochę z siebie dumni. W czterdziestym szóstym poszukiwano w Warszawie gorączkowo łóżek, w których można by było spędzać kątem noce. W czterdziestym siódmym poszukuje się mieszkań. To zestawienie mówi samo za siebie. Toteż gdy patrze na Warszawę w czterdziestym ósmym  mogę sobie pozwolić na dostrzeganie usterek, drobnostek i szczegółów.
Sprawę tę poruszał już Dygat, ale minęła podówczas bez echa, co się nie godzi i dla tego ją podejmuje. Otóż w warszawskich urzędach pocztowych, gdy szary człowiek z ulicy chce nadać list polecony, lub lotniczy, urzędniczka odrywa znaczki i daje interesantowi do samodzielnego przyklejenia. Jest to proces sprzeczny z analogicznymi procesami we wszystkich urzędach na całym świecie i w innych miastach naszej Ojczyzny. Urzędniczka powinna znaczki przykleić sama, jedynie przy pomocy wilgotnej gąbczastej poduszeczki, która stanowi inwestycję drobną i w którą z łatwością zaopatrzyć można każdy urząd pocztowy.
Tymczasem co się dzieje? Urzędniczka oddaje znaczki i list nadającemu i proszę sobie wyobrazić, jaka głupia sytuacja! Człowiek nie wie, czy ma wysunąć język i polizać znaczek, co jak wiadomo przedstawia funkcję kłopotliwą, czy zwilżyć go palcem, czy czymś innym. Tymczasem następny interesant, znajduje się już w tym samym położeniu, spogląda z rozpaczą na poprzednika, ten na urzędniczkę, ta miesza się i powstaje tak zwane zamieszanie przy okienku i cierpi na tym norma pracy.W dodatku, znaczki są niesmaczne i zostawiają przykre wspomnienie na języku.

Want to progress faster?

Join this learning community and try out free exercises!

Don’t miss out on the opportunity to learn a language from the comfort of your own home. Browse our selection of experienced language tutors and enroll in your first lesson now!

Start Learning Today