Para słów o Cheever i "Pływaku" Dzisiaj przyszło mi do głowy żeby napisać coś krótkie po polsku ze względu na to, że nie tak często używam polski, jak i wcześnie. No o czym warto pisać? Mam dużą książkę pełna opowieści słynnego amerykańskiego autora John Cheever. Wobec tego że on także napisał niektóre powieści, w ogóle jest znany za jego krótkie opowieści i często jest opisany jako "Antonem Czekhowem przedmieść" w związku z tym, że tak dokładnie i zręcznie pisał o życiu normalnych ludzi w środku dwudziestu wieku w Ameryce. Wolno czytam tę książkę; jest ogromna (chyba zawiera wszystkie jego opowieści, i ich jest setki) więc od czasu do czasu podnoszę ją i czytam coś. Jedna z przyczyn dlaczego mi tak się podobają powieści jest tot fakt, że z definicji może przeczytać ich za jednym posiedzeniem. To znaczy, że autor musi skupiać się na obcisłym fabule. W ogóle, akcja tych opowieść wydarza się gdzieś w przedmieściach Nowego Jorku albo Nowej Anglii, albo w mieście samym. Bohatery nie są bardzo bogaci, ni bardzo biedni, ale oni prawie wszyscy mają jaką tragedię. Fabuły są równocześnie pełne czystych, niepowtarzalnych amerykańskich sytuacji i także uniwersalnej prawdy. Czekhow powiedział, że w jego opowieściach, ludzie jedzą śniadanie podczas gdy, bez swojej wiedzy, swoje losy rozstrzygają się. Cheever się zgodziłby. Jego najgłośniejszą opowieścią, i najsłynniejszym dziełem w ogóle, jest "Pływak" (The Swimmer). W tej opowieści, człowiek w przedmieście (jak zwykle) podejmuje decyzję żeby "pływać" do swojego domu przez baseny jego sąsiadów jakby te baseny formowały "rzekę Jacinda" (pływak tak nazywa "rzekę" na cześć jego pięknej żony), chodząc z basenu do basenu. Jego względnie bogaci koledzy witają go, oni piją koktajli razem z nim i wszystko zaczyna się wspaniale. Ale powolnie jego podróż zostaje dziwną i prawie surrealistyczną - na początku jasne było lato, ale zostaje chyba jesienią. Koledzy są smutniej, nie rozmawiają z nim, przeżyją problemy i brakuje im pieniędzy. Już pływak nie ma młodzieńczej siły. Gdy zatacza się do własnego domu, okazuje się, że jest pusty i rozwalający się.