Çocukluğumdan Bir Anı

Ben küçükken bir köyde ailemle birlikte yaşıyordum, köyümüzde kırk binden fazla insan yaşıyordu. Benden üç yaş büyük bir abim var. Her zaman onunla birlikteydik. Beraber yiyor, beraber oynuyor ve beraber okula gidiyorduk. Ben birinci sınıftayken o dördüncü sınıfta okuyordu.
Ramazanda bir gece sahur için uyanıp sahur yaptık ve ezan okunduktan sonra saat 5’te herkes namazını kılıp uyudu, ancak ben ve abim uyumadık, çünkü 7:30’da okulumuz vardı. Biz her zamanki gibi heyecanla okula gitmek için saat 7:00’de evden çıktık ve 7:30’da okula vardık. Okula girdik, okulda kimse yoktu. O zaman anladık ki biz saati yanlış gördük, saat henüz 6:30'du. Ne okulda, ne de sokakta hiç kimse yoktu. Az sonra bir köpek havlaması duyduk ve çok korktuk. Abim koşarak merdivene çıktı ama ben çıkamadım, çok korktum. Sonra abim merdivenlerden indi, benim yanıma geldi ve bana dedi ki: “Ben senin yanındayım, seni koruyacağım, korkma”. Köpekten o kadar korkmuştuk ki kucaklaşıp oturduk. Saat 7:00’de öğrenciler gelmeye başladılar. Arkadaşlarıma kardeşimin cesaretini anlattım.
Ben abimi bu anıyla hatırlıyorum. Çok şükür ki kardeşlerimin hepsi cesaretlidirler ve onlar beni her zaman koruyorlar, her zaman bana yardım ediyorlar. Kardeşlik dünyadaki en güzel ve anlamlı histir.

Çocukluğumdan Bir Anı

Küçükken bir köyde ailemle birlikte yaşıyordum, köyümüzde kırk binden fazla insan yaşıyordu. Benden üç yaş büyük bir abim var; her zaman onunla birlikteydik beraber yiyor, beraber oynuyor ve beraber okula gidiyorduk.Ben birinci sınıftayken o dördüncü sınıfta okuyordu.
Ramazanda bir gece sahur için uyanıp sahur yaptık ve ezan okunduktan sonra saat 5’te herkes namazını kılıp uyudu ancak ben ve abim uyumadık çünkü 7:30’da okulumuz vardı. Biz her zamanki gibi heyecanla okula gitmek için saat 7:00’de evden çıktık ve 7:30’da okulda olduk. Okula girdik, okulda kimse yoktu. O zaman anladık ki biz saati yanlış görmüşüz, saat henüz 6:30 du. Ne okulda ne de sokakta hiçkimse yoktu. Az sonra bir köpek havlaması duyduk ve çok korktuk. Abim koşarak merdivene çıktı ama ben çıkamadım çok korktum. Sonra abim merdivenlerden indi benim yanıma geldi,bana dedi ki “ben senin yanındayım seni koruyacağım korkma” Köpekten o kadar korkmuştuk ki sarılıp oturduk. Saat 7:00’de öğrenciler gelmeye başladılar.Arkadaşlarıma kardeşimin cesaretini anlattım.
Ben abimi bu anıyla hatırlıyorum. Çok şükür ki kardeşlerimin hepsi cesaretlidirler ve onlar beni her zaman koruyorlar, her zaman bana yardım ediyorlar. Kardeşlik dünyadaki en güzel ve anlamlı histir.