Iranian's New year Nowrūz (Persian: نوروز‎, meaning "[The] New Day") is the name of the Iranian/Persian New Year in Iranian calendars and the corresponding traditional celebrations .Nowruz is also widely referred to as the "Persian New Year". Nowruz is celebrated and observed by People of Iran, Afghanistan, Tajikistan and the related cultural continent and has spread in many other parts of the world, including other parts of Central Asia, Caucasus, South Asia, Northwestern China, the Crimea and some groups in the Balkans. Nowruz marks the first day of spring and the beginning of the year in the Persian calendar. It is celebrated on the day of the astronomical Northward equinox, which usually occurs on March 21 or the previous/following day depending on where it is observed. As well as being a Zoroastrian holiday and having significance amongst the Zoroastrian ancestors of modern Iranians and Afghans. it is also celebrated in parts of the South Asian sub-continent as the new year. The moment the Sun crosses the celestial equator and equalizes night and day is calculated exactly every year and Iranian families gather together to observe the rituals. We set the table for New year It's our custom we call it Haft-Seen.It include 7 things that they name start with "S" in our language. a Haft-Seen table The "Haft Seen" items are: Quran Mirror - symbolizing Sky Apple(Sib) Vinegar(Serke) Coins(Seke) Samanoo Sumac(somagh) Garlic(Sir) Sabzeh - wheat, or barley sprouts symbolizing Plants Goldfish - symbolizing Animals Painted Eggs - symbolizing Humans and Fertility

برای فارسی دوستان پی حس همون روزام پی احساس ارامش همون حسی که این روزا به حد مرگ میخوامش دلم میخواد عاشق شم اخه فکرت شده دنیام اگه عاشق شدن درده من این دردو ازت میخوام اگه این زندگی باشه من از مردن حراسم نیست یه حسی دارم این روزا شاید مردم حواسم نیست اگه این زندگی باشه اگه این سهمم از دنیاس من از مردن حراسم نیست یه حسی دارم این روزا که گاهی با خودم میگم شاید مردم حواسم نیست بعد تو من از همه دنیا بریدم باورم کن من به بدجایی رسیدم لحظه لحظه زندگیمون با عذابه باورم کن حال من خیلی خرابه اگه این زندگی باشه من از مردن حراسم نیست یه حسی دارم این روزا شاید مردم حواسم نیست اگه این زندگی باشه اگه این سهمم از دنیاس من از مردن حراسم نیست یه حسی دارم این روزا که گاهی با خودم میگم شاید مردم حواسم نیست