yazmayı öğrendiğim zaman (2)
Bazı mektup arkadaşlarım
beni ziyaret ettiler ve ben de onları görmeye gittim, Fransa’da ve Valonya’da. Yıllarca onlar ve ben mektuplaştık ve mektuplarımız giderek uzadı ve
çoğaldı ve bence
postane bizimle çok para kazandı.
Buna rağmen, yüksek eğitime başladıkça, giderek boş zamanım
azaldı. Benim eğitime konsantre olmam gerekiyordu. Mektuplaşmak için yeterli vaktim yoktu ve maalesef bizim mektup
dostluğumuz yavaş yavaş bitti.
Son zamanlarda, uzun bir moladan sonra, yeniden mektuplaşmaya başladım. Ama bu sefer, mesajlarımı postayla göndermiyorum. Artık zaman değişti ve postayı beklemeyi hiç kimse istemiyoum. Ben de değiştim ve daha sabırsızım. Hala çok az boş zamanım var, ama yabancı dillere olan sevgim henüz
azalmadı. Ve onlarla daha çok pratik yapmak için yeni arkadaşlar aradım. Şimdi internet yoluyla
iletişim kuruyoruz, ama en çok Skype ile
konuşuyoruz. Artık güzel el yazısı ve dekorasyon kullanmıyorum ve uzun zaman cevap beklemem gerekmiyor. Çabuk ve
direkt onlarla temas ediyorum. Ve bu sefer
telaffuzumu ve akıcılığımı düzeltebiliyorum. Skype ile
konuşmak bugünkü hayatıma daha uygun. Artık uzun mektuplar yazmak için vaktim yok, ama kısa konuşma için, başka işlerim arasında, zaman bulmaya çalışıyorum. Benim
kullandığım iletişim araçlarımın şekili değişti ama iyi ki içerik bakımından hala eskisi gibi ilginç hoş kalıyor.