Rozgwiazdy. (tekst)

Zeszłego lata pojechałem na wyspę. Dobrze się tam bawiłem. Siedziałem i oglądałem fale. Uczyłem się rozpoznawać ptaki. Dowiedziałem się dużo nowego. Kosztowałem nowych potraw. Bardzo miło spędziłem czas.
Pewnego wieczoru spacerowałem brzegiem oceanu. Kiedy fala odeszła, dużo rozgwiazd pozostało na plaży. Niektóre rozgwiazdy wróciły do wody, i one były uratowane. Ale inny nadal pozostały na piasku. One zginełyby, gdyby nie wróciły z powrotem do wody. Było wiele rozgwiazd na brzegu tego wieczora. I to mnie zasmuciło, ale wiedziałem że nie mogłem rozwiązać tego problemu. Szedłem bardzo ostrożnie, żeby ich nie uszkodzić . Potem zobaczyłem małą dziewczynkę. Też żałowała rozgwiazd. Chciała je uratować i poprosiła mnie o pomoc. -" Szczerze mówjąc, myślę, że nie możemy nic zrobić"- powiedziałem. Mała dziewczynka zaczęła płakać. Potem usiadła na kamieniu i trochę pomyślała. Następnie przestała płakać i wstała. Potem podniosła jedną rozgwiazdę i rzuciła ją do wody. -"Co robisz?"- zapytałem. Ale dziewczynka nie odpowiadała. Poprostu rzucała tyle rozgwiazd do wody ile mogła. -"Nie możesz uratowacz wszystkich"- powiedziałem. Zatrzymała się i spojrzała na mnie. -"Nie mogę uratować wszystkich"- odpowiedziała. Potem podniosła bardzo dużą rozgwazdę. -"Ale mogę uratować tę jednę." Potem uśmiechnęła się i rzuciła rozgwiazdę do oceanu, tak daleko, jak tylko mogła.