Rozgwiazdy. (tekst) Przeszłym latem jeździłem na wyspę. Dobrze się tam bawiłem. Siedziałem i oglądałem fali. Uczyłem się rozpoznzwać ptaków. Dowiedziałem się dużo nowego. Kosztowałem nowych potraw. Bardzo dobrze spędziłem czas. Pewnego wieczoru spacerowałem okolo oceana. Kiedy fala odeszła dużo rozgwiazd pozostały na plażi. Niektóre rozgwiazdy wruczyły do wody, i one były uratowany. Ale inny nadal pozostały na piesku. One zgineły by, gdyby nie wruczyły z powrotem do wody. Bylo wiele rozgwiazd na brzegie tym wieczorem. I to zasmuciło mnie, ale wiedziałem że nie mogłem rozwiązać problem. Szedłem bardzo ostrożnie, żeby nie uszkodzić im. Potem zobaczyłem małą dziewczynkę. Też żałowała rozgwiazdy. Chciała ich uratować i poprosiła mnie o pomoc. -" Szczerze mówjąc, nie myśle że możemy coś zrobić"- powiedziałem. Mała dziewczynka zaczęła płakać. Potem usiadła na kamieniu i trochę pomyślała. Następnie przestała płakać i wstała. Potem podniosła jedną rozgwiazdę i rzuciła ją do wody. -"Co robisz?"- zapytałem. Ale dziewczynka nie otpowiadała. Poprostu rzucała tyle rozgwiazd do wody ile mogła. -"Nie możesz uratowacz wszystkich"- powiedziałem. Zatrzymała się i spojrzała na mnie. -"Nie mogę uratować wszystkich"- odpowiadła. Potem podniosła bardzo duże rozgwazdę. -"Ale mogę uratować tę jednę." Potem uśmiechnęła się i rzuciła rozgwiazdę tak daleko, jak tylko mogła do oceanu.