Dlaczego zdecydowałam się na naukę polskiego?

Zawsze lubiłam uczyć się języków obcych. Nawet kiedy jeszcze byłam dzieckiem, to (niepotrzebne) spędzałam wolny czas usząc (ucząc) się języków.
Szczerze mówiąc, jeszcze rok temu nawet nie mogłabym pomyślić (pomyśleć), że teraz będę mogła napisać coś po polsku.
Dwa lata temu kupiłam podręcznik dla (do) nauki języka. Zimą chciałam zaczynać, ale to było bardzo ciężko dla mnie (ale to było dla mnie bardzo ciężkie), nie miałam dużo czasu przygotowując się (w tym przypadku należy zastosować czasownik zwrotny czyli "przygotowywać się) do egzaminów. Po dwóch zajęciach skończyłam.
Ale potem zdecydowałam wyjechać na studia do Polski. To było po prosty marzenie, bo dla tego (aby wyjechać) potrzebowałam dużo pieniądze (pieniędzy). Nie mogłam uwierzyć, że będę mieszkać we Wrocławiu.
W kwietniu zdecydowałam jeszcze raz spróbować uczyć się polskiego samodzielnie. Miałam szczęscie (szczęście), bo jedna dziewczyna z interpals napisała do mnie, że może sprawdzić czy czytam poprawnie. Z (Od) tego czasu uczę się języka.
Na początku to było bardzo ciężko (ciężkie/trudne). Kiedy przyjechałam na kursy do Polski, to ("to" nie jest koniecznie potrzebne w tym wypadku) miałam dużo problemów (liczba mnoga). Byłam w grupie, gdzie wszyscy uczyli się polskiego prawie dwa lata! Codziennie mieliśmy nowy temat. I codziennie było coś nowego dla mnie.
Po 2 miesiącach napisałam test na poziomie B1, ale wiedziałam, że nie znam tak dobrze polskiego. Potem miałam dużo zajęć na uczelni. Tylko (Dopiero) w lutym wróciłam do nauki języka, bo chcę napisać egzamin państwowy w kwietniu.
Mieszkam tu prawie pół roku, ale nie nauczyłam się jeszcze dobrze mówić i pisać. Mieszkam z koleżanką z mojego kraju, więc rozmawiamy po rosyjsku albo po ukraińsku. Wiem, że straciłam dużo czasu. Mieszkając tutaj tyle czasu mogłabym już dobrze znać język. Egzamin motywuje mnie, żeby ćwiczyć język.

Idzie Ci świetnie! Powodzenia w dalszej nauce :)