Αναπολώντας τη Βαβέλ (Περίληψη)

Οι συνθήκες που οδηγούν μια γλώσσα να εξαφανιστεί διαπιστώνονται να είναι ιδιαίτερα δυσμενείς στην περίπτωση μιας διαλέκτου. Από μια πλευρά, λόγω της εποχής μας, η χρήση της γλώσσας δεν είναι ευνοϊκή για την επέκταση μιας διαλέκτου ή να εξελιχθεί λειτουργικά ανοδικά; και από την άλλη, η θέση της λεγόμενης ‘κανονικής γλώσσας’ συνδιασμένη (συνδυασμένη) με τις όψεις και διάθεση της κοινωνίας επιρεάζουν(επηρεάζουν) την στάση της διαλέκτου διαβρωτικά. Ο αφανισμός μιας διαλέκτου, όμως, δεν είναι πάντα κάτι το δυσοίωνο, και βεβαίως ούτε η εξάλειψή της αποτροπιαστική. Δεν είναι κακό, για παράδειγμα, όταν η εξαφάνισή της προκύπτει από αλλαγές διαβίωσης του λαού που μιλούσε τη διάλεκτο. Παρά τη βελτίωση των υλικών όρων, η ελάττωση οποιουδήποτε υλικού εξηγείται σε μια έκληψη(έκλειψη) ανάγκων (αναγκών) στις συνθήκες που πρωτύτερα το καλλιεργούσαν. Το να διατηρούμε μια διάλεκτο πάση θυσία, παραλείπωντας (παραλείποντας) αυτήν την βασική παρατήρηση μου φαίνεται διαλεκτολαγνεία.

.