Ćwiczenie z gramatyki polskiej

1. Jest taka piękna, że wszyscy do niej się odwracają na nią patrzą, gdy chodzi ulicami.
2. Mnie było Było mi tak wesoło, że zupełnie zapomniałam o upływającym czasie.
3. Mówi po japońsku tak dobrze, że nawet zapominam że jest Polką, gdy rozmawiam z nią przez telefon.
4. Podróż po świecie jest nie tylko jest zabawna, lecz także sprawia, że zamyślać można zamyśleć się nad życiem.
5. Mocniej wstydziłam się do swojego przeszłego postępowania. Bardziej wstydziłam się swojego dawnego postępowania.
6. Kogo wolisz: psy czy koty? (można napisać krócej: Wolisz psy czy koty?) "Kogo" jest zarezerwowane dla ludzi. Do zwierząt, rzeczy stosuje się "co".
7. Ta laleczka jest słodka. Jakby żyje żywa.
8. Dobrze pamiętam ten dzień, jakby on był dopiero wczoraj.
9. Nie umie rozmawiać po angielsku, ale świetnie wymawia słowa. Dlatego, że w dzieciństwie mieszkał w Anglii.
10. Jak tylko położyłam się do łóżka, zasnęłam.

Jak znajdziecie Państwo jakieś błędy, proszę poprawić.

Cześć panowie

Jestem Julek i to jest mój pierwszy tekst po polsku i mój pierwszy dzień na italki.
Jeśli nie masz polskich znaków, jak najlepiej pisać?:
1. Lodz czy
2. L/o'dz
e, czy e?
a, czy a?
l/ czy l.
Dzięki panowie

Mój pierwszy post

Witam Państwa. Proszę do mnie mówić Suzu. Mam 20 lat. Jestem Japonką, studiowałam w Polsce przez rok. Bardzo mi się spodobało życie w Polsce. Teraz uczę się polskiego samodzielnie.
Moim celem jest dostać się na studia w Polsce w następnym roku. Byłabym wdzięczna, gdyby ktoś pomógł mi w nauce polskiego.

Gdy byłam w Polsce, często mi zadawali takie pytania: "Dlaczego uczysz się polskiego?" i "Dlaczego postanowiłaś studiować w Polsce?" - A nie wiedziałam, jak na to odpowiedzieć. Dlatego, że sama nie wiedziałam dokładnie, czemu zdecydowałam się tam studiować. Po prostu lubiłam uczyć się języków obcych jako uczenica, a moje hobby językowe zaczęło się, gdy miałam około 15 lat. W tym wieku zaczęłam się uczyć rosyjskiego samodzielnie. Szczerze mówiąc, wtedy w ogóle nie interesowałam się Rosją, a raczej nie szczególnie ją lubiłam. Ale po prostu wtedy nie miałam ani jednego hobby i chciałam znaleźć jakieś hobby, za którym mogę szaleć. Nauka języka rosyjskiego poszła mi dobrze - czyli udało mi się go się nauczyć.
I minęło kilka lat i musiałam zdecydować, gdzie pójść na studia. I zdecydowałam się na studia w Rosji. Ta decyzja została podjęta już rok temu zanim skończyłam liceum. Jednak, z dnia na dzień stałam się niespokojna. Bo im więcej się uczę rosyjskiego, tym więcej się dowiedziałam o niebezpieczeństwie Rosji. Oczywiście, ucząc się tego języka, poznawałam miłych ludzi przez internet i ogólnie podoba mi się Rosja. Ale w końcu przemyślałam, żeby nie studiować w Rosji. To było tuż przed ukończeniem liceum. Ciągle miałam marzenie studiować za granicą i dopiero wtedy zainteresowały mnie studia w Polsce. Bo język polski należy do grupy języków słowiańskich i jest trochę podobny do rosyjskiego i w Polsce jest bezpiecznie. Wtedy bardzo szybko zebrałam informację o studiach w Polsce i wysłałam wymagane dokumenty do jednej szkoły języka polskiego i pojechałam do Polski... w ogóle nie znając polskiego. To rok temu, we wrześniu 2014 roku. Codziennie uczyłam się polskiego na poziomie A2 z innymi obcokrajowcami. Właściwie chciałam pójść na studia w tym roku, ale dla tego celu musiałam zarobić pieniądze i więcej się uczyć polskiego. Więc wróciłam do Japonii w lipcu tego roku i intensywnie uczę się polskiego.
Bardzo się cieszę, że miałam okazję uczyć się w Polsce. Ona została mojeą drugą ojczyzną :)