Życie hydraulika przed i podczas epidemii część 2 Mimo to, że początkowo bagatelizowałem poważność koronowirusa, mój pogląd szybko się zmienił gdy zauważyłem, jak inni panikują. Tylko tydzień minął i już ludzie bili się o papier toaletowy... od razu wiedziałam że ta cała sytuacja się pogorszy o wiele więcej zanim się polepszy. I tak to się stało. W 4 tygodniu pandemii otrzymałem złe wiadomości - zostałem zwolniony tymczasowo. Pomimo tego, że moje zwolnienie z pracy jest tylko tymczasowe, muszę się przyznać że sam fakt, że doszło do tego, bardzo mi dokucza. Nigdy nie wyobrażałem, że pewnego dnia znajdę się na bezrobociu... Przede wszystkim jako fachowiec w konkretnej branży pracy. Ale take to życie jest, prawda? Jest mnóstwo czynników, które są po prostu poza naszą kontrolą. Staram się patrzyć na pozytywne strony tego wszystkiego. Dzięki tej całej sytuacji mam coraz więcej czasu na swoje hobby. Czytam coraz więcej niż zwykle i poświęcam dużo czasu na badanie obecnego i przyszłego stanu gospodarki .

Życie hydraulika przed i podczas epidemii Jak wiele innych osób, móje życie całkowicie się zmieniło nie dawno po tym, jak media i rząd stanu NJ uznały koronowirusa za poważne zagrożenie. Przyznam się, że od razu nie brałem tego wirusa zbyt poważnie. Jako młoda osoba, sądziłem, że on nie będzie mnie dotyczył. A jako hydraulik, uważałem siebie za istotnego pracownika, który nigdy nie straci swojej pracy. Niestety, myliłem się. Firma dla której pracowałem gównie zajmowała się remontami w budynkach komercyjnych. To znaczy, przeprowadziliśmy remonty (gównie od samych podstaw) w zakładach, siłowniach i innych przedsiębiorstwach gospodarczych tego typu. Naszym ostatnim dużym projektem była instalacja nowych linii sanitarnych i wodociągowych w dużym magazynie, używano do produkcji szkła hartowanego. Pod końcowe etapy projektu, musiałem nakryć niektóre linie wentylacyjne specjalną ognioodporną izolacją. Musieliśmy to zrobić zgodnie z kodeksem budowlanym egzekwowane przez lokalnego inspektora. (W tym mieście akurat nie można było zostawić rur z plastiku bez specjalnego pokrycia w takim typu budynku) Szef powiedział mi ogromny komplement pod koniec roboty i od tego czasu, moje umiejętności hydrauliczne błyskawicznie szybko zaczęły się polepszać. Przez następne 2 miesiące, prowadzący coraz częściej zostawiał mnie sam na robotach, tłumacz tylko to, co trzeba było zrobić. Ciężko pracowałem i często miałem trudności z tym co robiłem, ale jakoś zawsze udało mi się pokonać przeszkody przede mną. Po prostu byłem na siódmym niebie i czułem się nieśmiertelny. Oczywiście dopóki nie pojawił się wirus... 3 tygodnie po pojawieniu się Wirusa w naszych lokalnych mediach, sytuacja w pracy naprawdę zaczęła się pogarszać. Coraz częściej pracowałem u szefa, wykańczając w środku jego domu. Miał coraz mniej pracy poza domem, i głównie skupialiśmy się na tym remoncie. Szef myślał bardzo optymistycznie na samym początku. Uważał, że za kilka tygodni, wszystko wróci do normy... Ale ja wiedziałem lepiej.

Życie hydraulika w Stanach Zjednoczonych Często gdy wyobrażamy sobie fachowca który zajmuje się naprawą oraz instalacą rur wodociągowych i urządzeń sanitarnych, pierwszym słowem które przychodzi nam do głowy jest „Hydraulik”. (Ja sam nazywam siebie hydraulikiem) Gdy inni pytają mnie czym ja właściwie zajmuję się, prawie zawsze odpowiadam że jestem „hydraulikiem”. Ale to słowo nie ostatecznie określa mojego obecnego zawodu lub obecnej roli w firmie, w której pracuję. Jeśli musiałbym siebie oficjalnie określić, nazywałbym się montażem sieci Instalacji i urządzeń sanitarnych. Rok temu pracowałem dla firmy która głównie skupiała się na zwykłych naprawach hydraulicznych w domach. Jako pomocnik hydraulika, dużo podstawowych rzeczy nauczyłem się. Np. Nauczyłem się jak obsługiwać się szliferką kontową w sposób bezpieczny, jak zamotować linie odpływowe pod zlewem/wanną zgodnie z przepisami budowlanymi, i przede wszystkim jak profesjonalnie się przepycha rury w razie ich zatkania. Mimo to, że dużo się nauczyłem, pod koniec czułem że moje możliwości na rozwój stały się coraz bardziej ograniczone. To znaczy, czułem że nigdy nie miałbym szans na podjęcie trudniejszych projektów... może dopiero po 4 czy 5 latach. Właściwie biorąc tę realizację pod uwagę, doszedłem do związku, że muszę koniecznie znaleźć innego pracodawca. I tak znalazłem się w obecnej firmie, gdzie moje zadania są znacznie bardziej skomplikowane a moje obowiązki o wiele większe. Na przykład, ostatnio mieliśmy (współpracownik i ja) ogromny problem gdy chcieliśmy tymczasowo trzymać remont ubikacji aby skupić się na innym projektcie w magazynynie. Pomimo tego, że zamknęliśmy zawór izolacyjny od ubikacji na zimną wodę, zimna woda zaczęła krążyć w liniach ciepłej wody i to oczywiście był problem, ponieważ już wycięlismy wszystkie rury wystające z ścian w pokoju. (chcieliśmy spuścić wodę ze wszystkich rur aby zamontować wszystkie urządzenia hydrauliczne... toalety, zlewy, itd.) Aby rozwiązać ten problem, musiałem zalutować nowy zawór izolacyjny po stronie ciepłiej. Szef tylko mi wytłumaczył co dokładnie muszę zrobić, a reszta była w moich rękach. W Innym przypadku miałem takie zadanie, że musiałem poprowadzić linę wodociągową z mieciu przez 250 stóp magazyny. Musiałem wszystko zaprojektować tak, żeby linia była prosta i umocowana do ścian odpowiednie. Na koniec przeprowadzania tej linii, izolowałem ją w całości. Całą pracę wykonałem samodzielnie i fachowo.

Naprawa urządzenia do otwierana przędnych drzwi Kilka miesiące temu gdy wchodziłem sobie do domku, nagle zauważyłem że przednie drzwi się nie zamykają poprawnie. Zamiast automatycznie się zamykać jak zwykle, trzeba było je domknąć za każdym razem. Żródło tego problemu? To wiszące i nie umocowane urządzenie do zamykania drzwi ! Jak zwykły normalny człowiek ewentualnie zgłosiłem ten problem do reprezentantki właściciela mego mieszkania (nie mam bezpośredniego kontaktu z właścicielem - muszę wszystkie sprawy załatwiać przez trzecią partię). Co ona na to? Milczenie. Nie będę opowiadał tej całej historii ale w pigułce, reprezentantka nie jest nienajlepszą na świecie jeśli chodzi o zajmowanie się sprawami pilnymi swoich lokatorów. Dopiero po trzech miesiącach upomnienia o tym zepsutym urządzeniu, wreszcie reprezentantka zaczęła podejmować jakieś działania (mimochodem rozmawiając z innymi lokatorami dowiedziałem się że nie tylko ja pisałem do niej w sprawie tego problemu). Pewnego dnia gdy wróciłem z pracy, patrząc na sufit nade mną, zauważyłem że urządzenie zostało naprawione oraz umocowane! Świetnie pomyślałem sobie... "w końcu będziemy mogli otwierać te francowate drzwi bez martwienia się o domykaniu ich”. Na pierwszy rzut oka wszystko wydawało że jest dobrze... drzwi się otwierały i dało się wejść do domu. Ale niestety, praca została wykonana niepoprawnie. Urządzenie znajdował się za bardzo blisko futryny drzwiowej i przez to za każdym razem gdy ktoś otwierał drzwi, futryna stała się coraz bardziej haratana. Widocznie reprezentantka zatrudniła amatorskiego fachowca, który nawet nie sprawdził swojej pracy oraz nie wytestował skuteczności swoich działań. Jedynym rozwiązaniem był przeniesienie tego urządzenia w dół aby nie znajdował się tak blisko futryny. Zamiast zacisnąć zęby ( jak mi radziła mama) Zdecydowałem że muszę coś zrobić w tym kierunku aby rozwiązać ten problem. Chwyciłem wiertarkę i z nią w ręku odwierciłem wszystkie śruby urządzenia oraz ustawiłem je niżej. Przed wierceniem nowych śrub musiałem wbić specjalne kotowice do umacniania ich. To wszytko przez to że amatorski fachowiec wywiercił zbyt dużo dziur wokół tego urządzenia i w rezultacie ucierpiała stabilność drzwi. Morał tej opowieści? Niestety nie da się zawsze ” machnąć ręką” oraz zignorować czegoś... jeśli coś ci bardzo przeszkadza, trzeba samodzielnie podejmować działania aby poprawić sytuację. W tym przypadku pomogłem nie tylko sobie ale i również innym mieszkańcom mojego budynku.