| Last month | Last 3 months | All time | |
|---|---|---|---|
| Completed lessons | 0 | 0 | 0 |
| Attendance rate | 100% | 100% | 100% |
Likya Yolu'nda yürüyüş yaptık (16)
Sonraki günü Gedelme'den Göynük'a kadar yürüdük / yürüyüş yaptık. (Actually, you can use both, but the first one is more natural) Bu bölgede altı ay önce üç yabancı tüm hafta yolunu kaybetti /kaybetmiş/ (-miş li geçmiş zaman kullanmak zorundasın. çünkü sen bu bilgiyi birinden duydun. Bizzat görmedin, yaşamadın.) , ama yolun işaretleri takip ederken sorun yaşamadık etmek için sorunumuz yoktu. (Nasıl kaybettiklerini anlamamız zor!). Ancak yol uzundu; yorulduk.
Göynük kanyonundan Göynük köyüye karayoldaki üç gibi kilometre daha vardı: taksi aradık. Fakat /bulamadık/ Yoktu. Sonunda orada oturan bir adam arabasıyla bizi arabasıyla köye bizi göturmeyi teklif etti. Teşekkür edip arabasına bindik. Adam çok mesafirperverdi: önce markete, sonra lokantaya ve, nihayetinde, tekrar Göynük kanyonuna götürdü. Lokantanın sahibi bize iki salata ve gözleme hazırlandı. İki salatadan biri bize çok garipti geldi: Hiç bir zaman birlikte yemediğiniz maydanoz ve acı yeşıl biberden -başka /hiç bir şey yok/ değil- oluşuyordu. Birçok yürüyüş yapanlar gibi, biz de Göynük kanyonunun Milli Parkının giriş gişeşinin yanındaki alanında kamp kurduk. Uyku tulumularımızda çok hızlı uymaya başladık. / hemen uykuya daldık/
[Fotoğraf: Göynük kanyonunun giriş alanı.]0 votedOctober 7, 20151Likya Yolu'nda yürüyüş yaptık (17)
Bugün Çok gün yürüyüş epey yürüdükten sonra yorulduk. Ama patika'nın sonu uzun yok. (daha doğal bir kullanım. bir de eğer "çok" kelimesini isimden önce getirirsek, günü nitelemiş oluruz. Çok gün diye bir kullanım Türkçe'de yok.)
Göynük kanyonu'dan uzun tırmanışta yürümeye başladık. Dağ geçitine ulaştığımızda Likya Yolu'ndan Antalya'yı ilk kez gördük. Yol işaretlerini takip etmek devam etmemiz bazen zor oluyordu, çünkü yangın varmış, kar veya taş çığı varmış, insanlar ağacları kesmiş. / çünkü yangın, kar ve taş dökülmeleri nedeniyle insanlar ağaçları kesmiş/ Bu yüzden ağac gövdeleleri toprakla karışık uzanıyordu yattı. Oğuzhan'nın cep telefonundaki GPS sayesinde yolu kaybetmedik.
Bu bölgede Türk şakayığı gelişiyor. Dağlarda bitki bulduk, ama yılda daha fazla geç olmadığından çiçeği yoktu. Antalya'lılar (hiç olmazsa Antalya'nın Expo 2016 sergisi düzenler) bu bitki ile çok övünürmüş kıvançmış: Fotoğrafta görebilirsiniz Bak fotoğrafa! (Türkçede kaba bir kullanım). Bu ilk defa gördüğümuz bir bitkinın doğal yayılış alanını gösteren bir tabela. Genellikle bu danışma botanik kitaplarda saklandı.
[Fotoğraf: Türk şakayığının doğal yayılış alanını gösteren tabela]0 votedOctober 7, 20151Likya Yolunda yürüyüş yaptık (10): 2015/05/26
Rehber kitabini tekrar okuduktan sonra Mavikent'teki Orman Müdürlüğün bürosundan güney doğuya doğru yürüyüşümüze başladık. Karaöz'e sekiz kilometre daha varmış. Çoğunluk karayolunda, maalesef. Bizim iki veya üç kilometreyi bitirdikten sonra, aynı yöne giden bir araba yanımızda durdu. Genç şoför binmemizi teklif etti, kabul ettik ve arabasınae bindik. Karaöze gidiyordu diye düşünüyorduk, ama oraya ulaşmadan (varmadan) önce deniz yanındaki bir piknik bir yerinde durdu. Piknik alanda birinci masada soförün ailesi vardı; ikinci masada ise babası ve onun arkadaşları. Çok önceden tanışıyormuş gibi birbirler ile tanışırcasıne sohbet ediyorduk! Bize çay ve meyve ikram ettiler teklif ettiler. Buçuk Yarım saat sohbet ettikten sonra, ve yola devam etmek istiyorduk istediğimizi anladılar ve anladıklar için, onlardan biri, kaptan emekli, arabasıyla Karaöze gideceğini ve bizi oraya götüreceği söyledi. Arabasına bindik; beş dakika sonra Karaözde indik, teşekkür edip vedalaştık.
[Fotoğraf: piknik yerindeki arkadaş grubu.]0 votedAugust 30, 20152Likya Yolunda yürüyüş yaptık (9): 2015/05/26
Çadırımızını toparlayıp, kuru yemişli küçük kahvaltımızı yedikten sonra Finike'ye doğru yola koyulduk. Finike'deki bir lokantada cihazlarımız şarj edilirken gerçekten asıl kahvaltımızı yaptık. Daha sonra kasabada gezindik. Türk köy ve şehirlerinde Atatürk'un heykelini görmeyi bekliyorduk uz, ama Finike'de göremedik. Ancak Finike'nin iktisatinde ekonomisinde veya iktisadi hayatında portakal çok önemli olduğunda portakalın en az iki heykeli var! (daha doğal kullanımı: Finike'de portakal meşhur olduğundan, şehirde en az iki heykeli vardı!)
Likya Yolundanun sonraki 30 kilometre karayolun yanındaki boyunca sahil yolu uzaniyor. Güneşte gölge yok. (bu cümle anlaşılmıyor.) Bu nahoş bölümden çekinmek için Likya Yolu'nda geçiren geçenler çok yürüyüşçüler (yürüyüşcü diye bir kelime yok, belki yaya veya yürüyüş yapanlar olabilir) otobüse biniyor. Biz de şöyle öyle yaptık. İlk önce Finike'den Kumluca'ya giden bir dolmuşa bindik.
Otobüsün rotasını bilmiyorsanız dışarıdaki seyahat çok stresli ve gergin olabilir. Nerede olduğunuzu bilmek için haritaya ve sokaklara baktığınız için, yolculuk süresini hesapladığınız için, iyi anlamadığınız cevapleri veren kişilere sordığınız için, otobüs şoförün yardımcı olacağını ümit ettığınız için, yolculuğunuz rahatsız. Genelde Türkiye'de kişiler yardımcı olmak istiyor (teşekkür ederiz!), ama Türkçe konuşmak için (bu kelimelere gerek yok, ne demek istediğiniz anlaşılıyor) iletişim seviyesimde dediklerini anlamam sık sık kolay değil! olmuyor!
Kumluca merkezine geldiğinde şoför bey inmemizi telkin etti, ama rehber kitabınızda /kitabımızda/ (1.tekil şahıs: benim kitabım) okuduğumuz rotayı izledik ve otogara doğru devam ettik. Orada yetişmek istediğiniz /istediğimiz/ Karaöz köyüne giden son dolmuşun gittiğini /veya kaçırdığımızı/ öğrendik bildik. Yapmak istediğiniz seyahat parçasını yapan ve Mavikent'e giden otobüs varmış, ama otogardan geçmezmiş: 500 metrelik yürüyüş yapmamız gerekti. Belki önceki şoför aynı şeyi söylüyordu. Bilemeyiz. Otogardaki otobüşçülerin dediği dörtyola yürüyüş yaptık, ama Türkiye'de şehirler dışında çoğunlukla gibi durak tabelası yoktu. Orada bekleyen erkeğe adama sordum: evet, o da aynı dolmuşu bekliyormuş. On minutu Bir dakika sonra dolmuş geldi. Sonraki sorunumuz, inmemiz nerede gerek? Şimdide nerede inmemiz gerektiğini bilmiyorduk. Şoför beyin dediği durak bize uygun olduğunu bilmeden dolmuştan indik. Evet: İndiğimiz dörtyolda rehber kitabında bahsedilen Orman Müdürlüğün bürosu vardı! Şimdi Mavikent'ten Karaöze gitmemizk lazim, ama o hikayeti diğer bir gün söyleyeceğim... anlatacağım...
[Fotoğraf: bindiğimiz dolmuş]0 votedAugust 22, 20151Eski İşlerim
On üç yaşındayken, ilk işimi buldum /girdim <em>or</em> başladım/ O zamandan beri, on farklı iş yerinde çalıştım.
İşlerimin bazıları perakendeydi. Rafları doldururdum ve müşterilere yardım ederdim. O zamanlarlık o / bu tarz/ işler / yeterli geliyordu/ tamamdı, ama onlar beni tatmin etmezdi. /edemezdi/
Kolej yıllarımnın (benim yıllarım: "m" 1. tekil şahıs) arasında, iki harika işim /daha oldu/ vardı. Kanada'nın engin yabanları vardı, ve bazılarının içinde kamp kurmak için parkları vardı. (hikaye anlatılırken, "di"li bilinen geçmiş zaman kullanmak uygun olur.) Bir yaz böyle bir parkta bir işi buldum. Bütün yaz ormanda, gölde, ya ve plajda zamanımı geçirdim. Öbür işi ise (buradaki "ise" kesinlikle "if" anlamında değil) küçük bir çayır müzesinde buldum. Turlar verip yaz yönetmen oldum. (bu cümle anlaşılmıyor)
En garip işim de et ile alakalıydı çalıştım. (et ile çalışmak fiili kullanılmaz) Bir et kesici oldum. O yer bir kasap değildi, orada sadece eti bölüp ve kasaplara gönderirdik.
En sevdiğim işte ise dört yıllık boyunca çalışırdım. /çalıştım/ Başında, bir kolejde muhtemel öğrencgileri gelmeye davet ederdim. İki yıl sonra nasıl öğretmek öğrenmeye başladım. Ben ayrılmadan önce tarih ve liderlik (siyaset olabilir mi?) öğrettim. O yılları çok sevdim!
Eğer Kanada'ya dönmeye karar vermezsem, Türkçe öğrendikten sonra, Türkiye'dea bir işi bulabilacağım. bulabilirim.0 votedAugust 22, 20151weekend
It has been a long time ( a month) since I cooked meals. Roommate /cooks more than me./ often more cooks meal than me. She preprares something for dinner and sometimes we go out dinner. Because of staying school full day, I only eat in the evening at home. I think that my friend is good at cooking.
Today I was free. I and her she /or my roommate/ went jogging in the morning. Then having break first together. I prepared for lunch for her /us/. And we went to cinema in the afternoon. When I was on the way to cinema, a friend called me and said that she visited my house. Oh my God! Although I wouldnt like to roommate go alone, I still came back my room. :( I will cook meal dinner today.
Roommate is my closed friend. We are was in the same class when I was at high school. I was far from family since I was student of gifted high school. I lived in the dormitary and my major was Literature. She is friendly and understand me. Since I was at University /I started to University/ , we have lived rent a room near /the/ school. We werent the same University, but her school was near my school. We worked part time apart from studying at school. I was home-teacher with subject Vietnam Literature and she was serving staff at coffee shop. We had happy life.
Suddenly, I remember statement in " You're apple of my eyes" of Cửu Bả Đao ( Chinese writer) :" Youth likes the rain. In spite of getting a cold, you still wanna come back to catch cold again."0 votedAugust 22, 20151
