که با این در اگر دربند درمانند درمانند

فامیل دور خخخ

مگه اهمیتی داره چیزی بنویسی و بخوای دیگران رو برای اینکه نتونن بخوننش کوچیک کنی. خیلی چیزا هست که ما تو زبان دومی که داریم یاد می گیریم بلد نیستیم از روش بخونیم. چه بسا خیلی چیزای دیگه هست که حتی در زبان مادریمون نمی دونیم. اشکالی نداره. ندانستن که عیب نیست. ولی اینکه بخوای کسی رو به خاطر اینکه چیزیو نتونه بخونی ناراحت کنی به نظر من خیلی زشته

  می دونم مدت زیادی از این بحثی که گذاشتی می گذره ولی خب دو تا چیزو می خواستم بگم:

آتش است این بانگ نای و نیست باد/ هر کس این آتش ندارد نیست باد شعریه که نه تنها ترجمش به انگلیسی کار من و امثال من نیست بلکه حتی خیلی از اونایی که زبان مادریشون فارسی هست معنی این یک بیت شعر رو نمی دونن

نکته دوم اینکه: 

من تازه کار هستم معنیش به انگلیسی نمیشه

i have a new job.

تازه کار یعنی مبتدی، بی تجربه، کسی که تازه یه کاریو شروع کرده. مثلا می تونستی بگی 

i'm new at my job

ولی معنی بهترش این می شه که: 

i'm a beginner.

چون تازه کار بودن صرفا مربوط به شغل و حرفه شما نیست و می تونه به هر چیزی اشاره داشته باشه

i like fiction books especially heroic or epic writings. they detach you from your world so you can live a life in them, they open your imagination so nothing will be impossible anymore. 

The plots of my favorite books are... the tragic parts i mean those plots that are tangled with sorrow:

in Shahnameh (a persian epic) i like where Sohrab is killed by his father Rostam and the last words of Sohrab.

i like Tolkien works a lot, i love all his writings and among them i like "silmarillion" the most. in my opinion the most beautiful plots in this book are: the battle between fingolfin, the high king of Noldor, and Morgoth. the death of Feanor. and the story of Beren and luthien.

in harry potter books i like the scene in which Snape dies and the memories that he gave to harry. 

the second group of my favorite books are in persian, and they are poetry, i mean there are some poems that i dont get tired of reading, like "Arash the archer" by siyavash kasraee. "eagle" by Dr. natel khanlari, and so on.

در نگر من زیبایی پارسی در ساختار آوایی آن است

آوایی دل انگیز و دل نشین؛ گاه چون آب نرم و گاه بر سان کوهی استوار. از این روست که شعری که بدین زبان سروده می شود زیبا و گوش نواز است

آوای خوشایند و گوش نواز پارسی است که دل هر نیوشنده ای را به مهر خویش می تپاند

by the way, nice topic!!!