Gözlüklü hokkabaz

("Hokkabaz" filmi seyrettikten sonra)

İskender, sihirbaz olarak çalışıyor. O lokantalarda yardımcısıyla müşterileri için şovlar yapıyorlar.

Genç olmayarak gözlük takmalı, ama onca gözlük daha az yakışıklı yapar ve takma adına uygun değil. Şovdayken "Büyük İskender" adını kullanıyor.

İskender oldukça iyi sihirler yapıyor ama onun şovları çok popüler değil ve lazer cerrahisi için yeterli para kazanamıyor.

Bir kadın, bıçkı ve İskender'in gözlüksüz olmasıyla kazadan sonra turneye çıkmaya karar verdi. Büyük şehirlerde şovlarla para kazanmayı umuyordu.

İskender'in babası onun karavanıyla gitmesine izin verdi çünkü o Çanakkale'ye gitmek istiyordu. Babası eski asker, paraşütçü olarak oraya gidip ölmek istiyordu. Az deli olarak bile mezar taşı getiriyor.

Onların yolculuğu süresince birkaç macerayı buldular. Mesela bir köyde düğün şovunu yaparak gelini kaybettikten sonra kaçmalıydılar. O gelin dolandırıcı olarak düğünden çok para çalıp onlara katıldı. Filmin sonunda Fatma (gelinin adı) başka hile yaptı ve İskender'in parasıyla bıraktı.

Sonuç olarak iyi görme yeteneği çok önemli. Gözlerinizi muhafaza edin!

İstanbul'a geldiğimde (birinci parça)

İstanbul'a geldiğimde apartmanı bulmam biraz zor oldy. İnternete bakarak bazı küçük ilanları buldum. Her gün 3-4 kişiyle buluşurdum; bazen birbirimizden hoşlanmazdık bazen de fiyat ya da oda uygun değildi. Ararken öğrenci yurdundaydım. Bu durum beni rahatsız ediyordu: kendi yatağıma sahip olmamak, bagajımda yaşamak...

En sonunda, İstanbul'un Osmanbey semtinde iki katlı bir apartmanda bir odayı buldum. İstanbul'a göre odam çok büyüktü. Bir duvarın yanında bir kanepe bulundu. İki kişilik yatağım vardı. Güneş dört büyük pencerenin içinden düştü. Küçük bir balkon da bile vardı.

Üst katta, apartman çevreleyen kapalı bir teras vardı. İki kanepede ben ve ev arkadaşlarım ödev yaptık, dinlendik, ızgara yaptık, parti verdik...tabiik ki genellikle çamaşır kurumak için kullanıldı.

4 kız ve 2 erkek olduk. İki kız Alman, bir kız Türkiye, ve bir kız Fransadan geldi. Diğer erkek de Türk'tü. Ben ve Fransız kız anlaşmadık. Yardımcı olmayak kız kirli kase, tabak falan her yerde bıraktı. Her zaman şikayet ediyordu. Türk erkek de çok sinirliydi. Ama diğer kızlar çok hoşuma gitti.

Kış boyunca günlük hayattım hiç değişmedi. Sabahlar evimden dil okuluma kadar yurudum. Derslerden sonra evime tekrar dönüştüm. Birkaç ay sonra sınava girecektim diye o zamanda büyük bir stres altındaydım. Bu yüzden eve girer girmez yatma zamanına kadar ödev yaptım. Kasvetli bir zaman geçirdim.

C1 sınavı geçtim ve yaz vardı. 2013'tü. Herkes biliyor ki hazıranda polis Gezi Parkıya girip protestocular partan kovdular.

kokulu sebze

Türkiye'de oturursanız, çeşitli güzel sebzeler ve meyveler ucuza alabilirsiniz. Kışın özellikle ıspanak ve kırmızı turp çok seviyorum. Manava gidip güzel turplar görünce, her zaman birkaç tane alırım. Domates ve patlıcan yıl boyunca var, ama yazın daha lezzetli. İş arkadaşim (Türk bir kız) ''kışın domates Japonya'nın domatesi gibi tatsız.'' diye söyler.

Evet, Türkiye'nin sebze gerçekten güzel, yine de bazen Asya'nın sebzelerini de özlerim. Geçen hafta bir öğleden sonra, iş arkadaşlarim yemeğe çıktı, ama ben okulda kaldım, çünkü dersim vardı. Bir saat sonra onlar döndü, çok mutlu gözüküyorlardı. Okula dönerken manava gittiler diye düşündüm, çünkü onlar beyaz poşet getiriyordu. Onlar bana böyle söyledi.

''İnanmayacaksın, biz manavdan kişniş aldık!!''

Hiç inanmadım. İnanamadım. Türkiye'ye geldiğimden beri ne manavda kişniş ne de restoranda kışniş yemeği görmedim. Türkler de kişniş yerler mi? Gerçekten mi?

Aslında Japon yemeğinde, hiç kişniş kullanmayız. Ayrıca birçok Japon kişniş sevmiyor çünkü ''kokulu''. Fakat bana göre kokulu olduğu için daha lezzetli olabilir. Çin yemeği ve Vietnam yemeği çok kişniş kullanıllr, her ikisini de çok seviyorum. Bugün de manava gidip iki demet kişniş aldım. Hafta sonunda Çin yemeği yapmak istiyorum.

Bir şeyi hala merak ediyorum. Türkler kişniş nasıl yerler?

Bir Hikaye

Türkçemi geliştirmek için bir hikaye yazacağım. Daha önce hiç hikaye yazmadım ama sürekli çalışırsam, bir gün iyi yazabilirim. Daha ince(güzel) anlatmak istiyorum.

Yağmur çok yağıyordu, Mehmet eve uğramak için koşuyordu. Mehmet hiç yağmuru sevmiyor ama hemen eve gitmesi gerekiyordu.Çünkü ziyafeti geç kalacakdı. Mehmet bilgisayar mühendisliği bölümünde okuyordu, bir ay sonra üçüncü sınıfı bitirecekti. Gittiği ziyafet çok önemliydi çünkü geçen 10 yıldan beri ilk defa  yedi kardeşi birarada olacaktı. Projeyi bitirir bitirmez kütüphaneden çıkıp, koşmaya başladı.

Okuduğu üniversite çok güzeldi. İlkbahar olduğu için tüm ağaçlar çiçek veriyordu, ve yağmur ile havanın kokusu çok güzeldi. Kütüphanenin girişinde rengarenk çiçek vardı, ve yollarda çiçek veren ağaçlar sıraladı. Çim Nisandaki yağmur ile yemyeşildi. Eve uğramak için bir köprü vardı. Başında sarmal bir rampa var, sonra yolun üstünde geçit, ve ötesindeki bir tümsekte vardı. Bu köprü geçtikten sonra yurt binaların arasında koştu. Sonra büyük yeşil bir tarlaya girdi, bu tarlanın ötesinde evi vardi.

Sonunda eve vardı, kapıyı açtı ama ziyafet yarın olduğunu aklına geldi, çok ıslak olarak durdu, unutkanlığından çok kızdı.