I thought it is just a kind of language contract:-? Isn't this so? 

عباس کیارستمی

فیلمساز عباس کیارستمی میدانی را می شناسی؟
و او هم شاعر هم هست

دوستم یک کتاب از او را میداهد

دارد، انها شعر های آن خیلی ساده است
 اینجا یک شعر از این کتاب
را آورده ام

در روشنایی روز
کسی به جا نمی آورد
کرم شب تاب را

در خانواده ام وقتی تولد کسی می رسد برای یک روز این شخص شاه دنیا است(حرف، حرف این شخص است). همیشه درروز تولد من صبح زود, پدرم به اطاقم می آید و یک هدیه به من می دهد. این پنج دقیقه برای من بسیار ارزشمند است چون روابط من با پدرم  هیچوقت خیلی نزدیک نبوده. سپس مادرم صبحانه ای  خوشمزه می پزد و تمام خانواده ام آن را با هم می خورند. برای تمام آن روز دختر یا پسری که روز تولد است، می تواند هر چیز که می خواهد داشته باشد. شخص متولد شده غذای شام و نوع کیک را انتخاب می کند. وقتی بچه بودم من همیشه کیک لیمورا انتخاب می کردم ولی وقتی  بزرگتر شدم کیک پنیررا انتخاب می کردم. حالا کیک مورد علاقه  من کیک هویج است. پدر و خواهرم از هیچ کدام کیکها خوششان نمی آید پس پدرم پای گردو و خواهرم کیک بستنی انتخاب می کند. من خیلی زیاد اسپاگتی را دوست دارم و هرسال مادرم برای من می پزد. بعد از شام هدیه ها را باز می کنیم و کیک می خوریم. من همیشه خوشحال می شوم چون از <s> </s>دور هم جمع شدن خانواده خوشم می آید. تا دیر وقت  با ورق یا تخته بازی می کنیم. روی هم رفته روز تولد در خانه خانواده من روزی خیلی قشنگ است

در دوران دبیرستان من خیلی شاد نبودم چون از آن مدرسه خیلی بدم می آمد. پس تصمیم گرفتم دبیرستان را ترک کنم وبنابراین تنها به برزیل نقل مکان کردم. من در یک مدرسه در شهر سان حوسه ثبت نام کردم و در اولین روز که کلاس شروع <s>می</s> شد معلمم من را به اسم "بتانی" صدا زد. بتانی یک شاگرد دیگر بود که اوهم از امریکا آمده بود وما از آن به بعد دوستهای نزدیکی شدیم و همیشه با هم بودیم. یک روز در کلاس نشسته بودیم ناگهان اعلام شد که یک ماه تعطیلات داریم. بتانی و من حیال داشتیم به جنگلهای بارانی آمازان برویم چون کمی ماجراجوئی و مخاطره می خواستیم. پس به دوستانمان تلفن کردیم و یک قایق اجاره کردیم و بلیط هواپیما خریدیم. بلاخره چمدانمان را حاضر کردیم و با چهارده نفر دیگر به فرودگاه رفتیم. وقتی به مانائوس رسیدیم در هتل با یک راهنما ملاقات کردیم و یک قایق هم دیدیم. خیلی زود خوابیدیم چون روز بعد (که اتفاقا تولد هجده سالگی من بود) قرار بود به جنگل واقعی برویم. با اتوبوس به ساحل رودخانه رفتیم و وارد قایقمان شدیم و ماجراحوئیمان را شروع کردیم! 

دو هفته در جنگل ماندیم. هر شب در بانوج می خوابیدیم و هر روز ماهی می گرفتیم یا شنا می کردیم یا در جنگل جستجو می کردیم. چند نفر از مردم بومی جنگل ملاقات کردیم و آنها به ما درس هایی دادند مثلا چطور از یک درخت بزرگ بالا برویم و چطور یک مار بزرگ را بکشیم. دو هفته مثل مردم جنگل بودیم. حمام نگرفتیم چون در جنگل حمام وجود ندارد. غذائی که خوردیم <s>مثلا</s> میوه و ماهی و سبزجاتی بود که  بعضی وقتها از جنگل  می گرفتیم. وقتی به شهر برگشتم خیلی عوض شده بودم.