حسن با سگ احمد صحبت کردن حسن رفت خونه دوستش احمد و علامت کنار در دید که میگه «برای فروش: سگ سخنگو». حسن رفت داخل و به احمد گفت: «هی داداش، این علامت عجیب چیه؟ نمیدونستم سگ داری؟» احمد گفت «آره بابا، هفته پیش مامانم یه سگ بهم داد که میتونه حرف بزنه، ولی دوستش ندارم، میخوام از شر اون خلاص کنم. بیا، بریم بیرون باهش صحبت کنیم.». حسن با احمد رفت حیاط پشتی و یه سگ بزرگ پیر دید. حسن به خود خندید و گفت «الو هاپو! زندگی چطوره؟». سگ وایساد و جواب داد: «خبببببب، بد نیست، بازنشسته م، ولی قبلا زندگیم بیشتر هیجان انگیز میکردم. وقتی سگ جوان بودم در کوه به نجات کوهنوردان مشغول بود. بعد تو افغانستان برا کشورم خدمت میکردم، تو غارها تروریستا رو پیدا میکردم.». حسن با شک جیغ زد و به احمد گفت: «خدای من! تو عمرم هیچ وقت چیز به این باورنکردی ندیدم! بابا چرا ديگه میخواهی از شر چنین سگ شگفت انگيز خلاص کنی؟». احمد جواب داد: «نه، اون شگفت انگيز نیست، دروغگوه! اینا که میگه هیچ کدومو نکرده!» ـ (لطفا به فارسی محاوره ای متنم رو اصلاح کنید، خیلی ممنون)

اون کارا که گفتو هرگز نکرد!ـ اون چیزا که گفتو هیچ وقت نکرد!ـ اون کارا که گفتو هیچ وقت نکرد!ـ اون چیزا که گفتو هرگز نکرد!ـ اون کارا که گفتو هرگز نکرد!ـ کدوم جمله بهتره؟ یا همه اشتباهن؟ میخوام بگم: He never did [any of] those things he said

قربونت برم دوستت دارم، ممنون، جداحافظ، از دیدن شما خوشحالم...این ترجمه ها هستند که پیدا کرده ام! «قربونت برم» یعنی چیه؟ اصطلاح خیلی صمیمی است؟ معمولا استفاده میشه؟ خیلی ممنون!ـ

حسن، احمد و علیرضا تو جزيره خالی یه روز، حسن، علیرضا و احمد داشت قایقرانی میکردند وقتی که طوفن بزرگ شد و قایقشونو کاملا خراب کرد. قادر بودند شنا کنند به جزیره ای کوچک اما به زود فهمیدند که اونجا غیرمسکونی و به دور از خشکی بود.ـ بعد از چند هفته صبر کردن در جزیره، همه امیدتون برای نجات از دست داد. یه روز، حسن ناگهان از توی جنگل دوید بیرون و فریاد کرد: «علیرضا! احمد! بیاید ببینید چه پیدا کردم!». حسن به جنگل اشاره کرد، و مردیی عجیب و کوچولو آمد بیرون. دهنش باز کرد و گفت: «صبح بخیر آقایون. من اِلف جادویی هستم، و میتونم برای هر یک از شما یک آرزو برآورده کنم. اما عاقلانه تصميم بگيريد، چون وقتی همه آرزوهایتونو برآورده کرده ام ناپدید میشم و هیچ وقت دوباره منو نمی بینید!»ـ حسن شروع کرد: «میخوام برم خانه، توی تختم، یه فنجون چای در کنارم!». اِلف یکبار دستهایشو زد و حسن تو هوا ناپديد شد. علیرضا ادامه داد: «منم همینطور! میخوام در خانه باشم، ته دیگ مادرم در جلوی ام!». اِلف دستهایشو دوباره زد و علیرضا هم غیب شد.ـ احمد یک فکری کرد گفت: «خببببببب. من که اینجا تنهام، یک لطفی کن اون دوتا رو برگردون دوباره اینجا!»ـ

ـ«مشغولم» و «سرم شلوغ» همینه؟

حسن و احمد رفتن به باغ سیب یک شب، حسن، احمد و دوستشان علیرضا داشتند در خیابان پیاده میرفتند. خیلی گرسنه بودند، اما پول برای خریدن غذا ندارند. حسن فکری داشت: «پایین جاده باغ سیب داره، میتونیم از بالای حصار بپریم و سیبها رو بدزدیم!»ـ به باغ سیب رفتند و شروع کردند تا آنجایی که میتوانستند سیب بردارند. ناگهان شنیدند یه نفر گفت: «کی اونجاست!»ـ حسن گفت «زود باشی! کشاورز هست، از یه درخت بالا بری!»ـ چند دقیقه دیرتر کشاورز داشت کنار درخت حسن آهسته پیداه میرفت و یه صدا شنید. کشاورز فریاد زد «آها! پیدات کردم!». حسن صدا مثل پرنده کرد: «جیر جیر جیر!». کشاورز آه کشید و ادامه داد. بعدش تو درخت علیرضا دید که چیزی حرکت میکرد. فریاد زد: «دزد! دیدمت! از اونجا بیا پایین!». علیرضا صدا مثل گربه کرد: «میو! میو!». کشاورز سرش رو خراشید و شروع کرد به خانه اش بر میگشت. سیبی از درخت احمد کنار پاش انداخت، و کشاورز به خودش گفت «هیچ نیست، احتمالا گربه دیگه بود.» احمد با صدای بلند جواب داد: «نه! من میمون م!»ـ

"به باغ سیب رفتند و شروع کردند به هر چقدر ميتونند سیب بردارند" این جمله درسته؟ میخوام بگم:ـ They went to the apple orchard and started picking as many apples as they could

Regret: «افسوس خوردن» یا «حسرت خوردن»? من چند جمله مثال پیدا کردم. نمیبینم افسوس خوردن و حسرت خوردن چه فرق دارند. ممنون از کمکتون. من حسرت ميخورم كه تو خارج از اين موضوعی من از کار که کردم حسرت نمی خورم دوست ندارم طوری به نظر بیایم که دارم حسرت زندگیای را میخورم من فقط افسوس ميخورم که چرا جلوتر با شما ملاقاتي نداشتم اگر " جورج " نايب السلطنه فرانسه بشه بعداً خودت افسوس ميخوری من افسوس ميخورم که تو را پيش فرمانده سول فرستادم

How common is "you're welcome", really?

"You're welcome" is one of the first words taught to beginners of English, but to me personally it sounds rather formal, and certainly inappropriate for very small favours, for example:

"Pass the salt, please."

"Here."

"Thanks."

"You're welcome." (no response is necessary here)

"You're welcome" can also be used sarcastically, to criticise someone who hasn't thanked you:

"Hey, can I borrow $100?"

"Well, I suppose so. Here you are."

"Okay. Anyway, I have to go!"

"Well, you're welcome!"

What other alternatives for "you're welcome" can you think of? Here are some that come to mind. Useage of these could vary widely throughout the English-speaking world:

- My pleasure (semi-formal)

- That's okay/That's all right (neutral register. I use this more to respond to apologies.)

- No problem/Not a problem (informal)

- No worries (informal, mostly Australasian English)

- Don't mention it (informal)

- Sure/Sure thing (informal, American English)

- You got it (informal, American English)

- Anytime (informal)

- It's nothing (informal)

- I'm happy to help (semi-formal)

Are there any other alternatives I've missed? Does anyone disagree with the italicised descriptions I wrote? Are there any contextual details you'd like to add?