حسن، احمد و علیرضا تو جزيره خالی
یه روز، حسن، علیرضا و احمد داشت قایقرانی میکردند وقتی که طوفن بزرگ شد و قایقشونو کاملا خراب کرد. قادر بودند شنا کنند به جزیره ای کوچک اما به زود فهمیدند که اونجا غیرمسکونی و به دور از خشکی بود.ـ
بعد از چند هفته صبر کردن در جزیره، همه امیدتون برای نجات از دست داد. یه روز، حسن ناگهان از توی جنگل دوید بیرون و فریاد کرد: «علیرضا! احمد! بیاید ببینید چه پیدا کردم!». حسن به جنگل اشاره کرد، و مردیی عجیب و کوچولو آمد بیرون. دهنش باز کرد و گفت: «صبح بخیر آقایون. من اِلف جادویی هستم، و میتونم برای هر یک از شما یک آرزو برآورده کنم. اما عاقلانه تصميم بگيريد، چون وقتی همه آرزوهایتونو برآورده کرده ام ناپدید میشم و هیچ وقت دوباره منو نمی بینید!»ـ
حسن شروع کرد: «میخوام برم خانه، توی تختم، یه فنجون چای در کنارم!». اِلف یکبار دستهایشو زد و حسن تو هوا ناپديد شد. علیرضا ادامه داد: «منم همینطور! میخوام در خانه باشم، ته دیگ مادرم در جلوی ام!». اِلف دستهایشو دوباره زد و علیرضا هم غیب شد.ـ
احمد یک فکری کرد گفت: «خببببببب. من که اینجا تنهام، یک لطفی کن اون دوتا رو برگردون دوباره اینجا!»ـ
Search from various English teachers...
Corrections · 14
2
I'm going to correct your text in two states: 1) Formal 2) Informal Persian and be aware of the differences...
Part 1
My Corrections: Yellow
My suggestions: Pink
1) Formal Persian
حسن، احمد و علیرضا تو در جزيره ای خالی از سکنه
یه یک روز، حسن، علیرضا و احمد داشت قایقرانی میکردند داشتند قایقرانی می کردند/ در حال قایقرانی بودند وقتی که ناگهان طوفن طوفان بزرگ شد شدت گرفت و قایقشونو قایقشان را کاملا خراب کرد/ در هم کوبید. آنها قادر بودند توانستند شنا کنند به جزیره ای کوچک شنا کنند اما به زود خیلی زود فهمیدند/ متوجه شدند که اونجا آنجا غیرمسکونی و به دور از خشکی بود است.ـبعد/پس از چند هفته صبر کردن در جزیره، همه امیدتون همگی برای نجات از دست داد رفت.( همگی امیدشان را برای نجات یافتن از دست دادند) . یه یک روز، حسن ناگهان از توی جنگل دوید بیرون دوید و فریاد کرد زد/کشید: «علیرضا! احمد! بیاید بیایید و ببینید چه پیدا کردم کرده ام!». حسن به جنگل اشاره کرد/نمود، و مردیی مردی عجیب و کوچولو آمد بیرون کوچک اندام به بیرون آمد/ظاهر گشت. دهنش دهانش را باز کرد/نمود (شروع به صحبت کرد/نمود) و گفت: «صبح بخیر آقایون آقایان. من اِلف جادویی هستم، و ...
1
Some points:
1) In Persian when you use و between the last two words, you should use plural verb:
حسن، علیرضا و احمد به موزه رفتند / سمانه و خواهرش از معلم گله داشتند/ من و مادرم با هم قدم زدیم
But when you use با between them, you should use single verb:
حسن با احمد دعوا کرد/ مهدی با پدرش به باغ رفت/ مریم با دوستش قدم زد
2) قادر بودند is more formal than می توانستند
but there are differences between می توانستند and توانستند
-( دزدها می توانستند گردبند طلا را بدزدند (اما این کار را نکردند (that means the thieves had ability to steal the gold necklace but they didn't)
and when you use توانستند it mean that the action is done...
- دزدها توانستند گردنبد طلا را بدزدند ( the thieves could steal the gold necklace (and this action is done ))
3) After همه you should use plural verb:
همه رفتند، همه شکایت کردند، همه به زندگی عادت کردند
4) As I mentioned before, فریاد زدن/ کشیدن is more common than فریاد کردن
5) I said before that in some cases you can't eliminate را/رو/ و similar to this case : دهنش را/رو/و باز کرد
1
You know it is better to pick a style and stick to it, it looks incoherent when formal and informal styles are used together. :)
My correction is based on formal language (except for the conversations), but if you have any question regarding to the informal form I'll be glad to answer.
حسن، احمد و علیرضا در جزيره خالی
بعد از چند هفته صبر کردن در جزیره، همه امیدشان برای نجات از دست رفت. یک روز، حسن ناگهان از جنگل بیرون دوید و فریاد کرد: «علیرضا! احمد! بیاید ببینید چه پیدا کردم!». حسن به جنگل اشاره کرد، و مردی عجیب و کوچک آمد بیرون. دهنش [را] باز کرد و گفت: «صبح بخیر آقایون. من اِلف جادویی هستم، و میتونم برای هر یک از شما یک آرزو برآورده کنم. اما عاقلانه تصميم بگيريد، چون وقتی همه آرزوهاتونو برآورده کردم ناپدید میشم و هیچ وقت دوباره منو نمی بینید!»ـ
حسن شروع کرد: «میخوام برم خانه، توی تختم، یه فنجون چای در کنارم!». اِلف یکبار دست‌هایش را به هم زد و حسن تو هوا ناپديد شد. علیرضا ادامه داد: «منم همینطور! میخوام در خانه باشم، ته دیگ مادرم در جلوی ام!». اِلف دست‌هایش را دوباره به هم زد و علیرضا هم غیب شد.ـ
احمد یک فکری کرد و گفت: «خببببببب. من که اینجا تنهام، یک لطفی کن اون دوتا رو برگردون دوباره اینجا!»ـ
1
Part 4
حسن شروع کرد: «میخوام برم خانه خونه، توی تختم باشم و، یه فنجون چایی در کنارم کنارم باشه!»
اِلف یکبار یه بار دستهایشو به هم زد و حسن تو هوا ناپديد شد. علیرضا ادامه داد: «منم همینطور! میخوام در تو خانه خونه باشم، و ته دیگ مادرم مامانم در جلوی ام جلوم باشه!». اِلف دستهایشو دوباره به هم زد و علیرضا هم غیب /ناپدید شد.ـ
1
Part 3
2) Informal Persian
حسن، احمد و علیرضا توی یه جزيره خالی(تو جزیره ای خالی)
یه روز، حسن، علیرضا و احمد داشت داشتن قایقرانی میکردند می کردن وقتی که و یه دفعه طوفن طوفان بزرگ شدید شد و قایقشونو کاملا خراب کرد. قادر بودند اونا تونستن شنا کنند به جزیره ای کوچک کوچیک شنا کنن اما به زود خیلی زود فهمیدند فهمیدن که اونجا غیرمسکونی و به دور از خشکیه بود (کسی اونجا زندگی نمی کنه و دور از خشکیه).ـبعد از چند هفته صبر کردن درتو جزیره، همه امیدتون امیدشون رو برای واسه نجات پیدا کردن از دست دادن. یه روز، حسن ناگهان یه دفعه از توی جنگل دوید بیرون و فریاد کرد زد/کشید: «علیرضا! احمد! بیاید ببینید چه چی پیدا کردم!». حسن به جنگل اشاره کرد، و مردیی یه مرد عجیب و کوچولو آمد اومد بیرون. دهنش رو باز کرد(شروع به صحبت کرد) و گفت: «صبح بخیر آقایون. من اِلف جادویی هستم، و میتونم برای واسه هر یک هرکدوم از شماها یک یه آرزو برآورده کنم. اما عاقلانه تصميم بگيريد، چون وقتی که همه ی آرزوهایتونو برآورده کرده ام کنم ناپدید میشم و هیچ وقت دوباره منو نمی بینید!»ـ
Want to progress faster?
Join this learning community and try out free exercises!
Don’t miss out on the opportunity to learn a language from the comfort of your own home. Browse our selection of experienced language tutors and enroll in your first lesson now!
Start Learning Today
