Επαγγέλματα Προτεινόμενες μορφές. -ός, -έας ´_ ος, ´_η ----> ίσσα, ίσσες, ισσών ´ ος, ´ ης ----> ´ _ η, ´ _ ες, ών (ή ίδιο από αρσεν.) πτύχιουχη, οι πτύχιουχες, των πτυχιούχων συγγραφίσσα, οι συγγραφίσσες, των συγγραφισσών δικηγόρισσα, οι δικηγόρισσες, των δικηγορισσών γιατρίσσα, οι γιατρίσσες, των γιατρισσών ζώγραφη, οι ζώγραφες, των ζωγράφων βουλευτίσσα, οι βουλευτίσσες, των βουλευτισσών υπουργίσσα, οι υπουργίσσες, των υπουργισσών δημάρχισσα, οι δημάρχισσες, των δημαρχισσών προεδρίσσα, οι προεδρίσσες, των προεδρισσών Γενικά η υπόθεση είναι να διαφοροποιηθούν από το αρσεν. ενικός θυλ. ονομ. και πλυθ. θυλ. ονομ. και να διατυρηθούν (όπου είναι δυνατό) αυτά που περιλαμβάνουν και τα δύο γένη. π.χ. των πτυχιούχων. Αυτό υποτίθεται να προωθεί την ισότητα στη γλώσσα. Όταν δημιουργούμε την μορφή εν. θυλ. ονομ. με βάση τις κανόνες πάνω, και καταλίγουμε με φωνητικά την ίδια λέξη από πλυθ. αρσεν. ονομ. τότε χρησιμοποιούμε την κατάληξη -ίσσα, ίσσες. π.χ. πρόεδρος ---> X "πρόεδρη" ~ πρόεδροι -----> προεδρίσσα, προεδρίσσες Θεωρώ πως είναι σημαντικό να δημιουργούνται μορφές, από αυτά που αρχικά περιλάμβαναν τα δύο γένη, (εκειδή είναι πλυθ.) άλλες μέσα στις οποίες μπορεί να αντιληφθεί κανείς τουλάχιστον δύο πράγματα, ότι μιλάμε για γυναίκες (π.χ. προεδρίσσες) και άλλες όπου δεν μπορεί κανείς να ξέρει ότι μιλάμε για γυναίκες ή άντρες μόνο (π.χ. των ζωγράφων). Όχι βέβαια στην ίδια λέξη. Αυτό αποτελεί ισότητα και ταυτόχρονα αποφυγή μιας οποιασδήποτε πρωτεραιότητας ενός γένους. Η συστηματική εκπαίδευση ως προς μια μορφή ή άλλη πρόκειται να καλλιεργεί (λόγω της παραπάνω δουλειάς) την δυαδικότητα ως κανόνας, και επ'αυτού, ειδικά ως κανώνας ισότητας. Επίσης, η πολυμορφία των μορφών προωθεί μια μοναδική ισότητα (και μη διάκριση) στην διαδικασία δυαδικοποίησης της γλώσσας.