Αναπολώντας τη Βαβέλ (Περίληψη) Οι συνθήκες που οδηγούν μια γλώσσα να εξαφανιστεί διαπιστώνονται να είναι ιδιαίτερα δυσμενείς στην περίπτωση μιας διαλέκτου. Από μια πλευρά, λόγω της εποχής μας, η χρήση της γλώσσας δεν είναι ευνοϊκή για την επέκταση μιας διαλέκτου ή να εξελιχθεί λειτουργικά ανοδικά; και από την άλλη, η θέση της λεγόμενης ‘κανονικής γλώσσας’ συνδιασμένη με τις όψεις και διάθεση της κοινωνίας επιρεάζουν την στάση της διαλέκτου διαβρωτικά. Ο αφανισμός μιας διαλέκτου, όμως, δεν είναι πάντα κάτι το δυσοίωνο, και βεβαίως ούτε η εξάλειψή της αποτροπιαστική. Δεν είναι κακό, για παράδειγμα, όταν η εξαφάνισή της προκύπτει από αλλαγές διαβίωσης του λαού που μιλούσε τη διάλεκτο. Παρά τη βελτίωση των υλικών όρων, η ελάττωση οποιουδήποτε υλικού εξηγείται σε μια έκληψη ανάγκων στις συνθήκες που πρωτύτερα το καλλιεργούσαν. Το να διατηρούμε μια διάλεκτο πάση θυσία, παραλείπωντας αυτήν την βασική παρατήρηση μου φαίνεται διαλεκτολαγνεία. .