opowiadanie_część_1
Wązkie ulicy Lwową po deszczu wyglądały jak ulicy Wenecji. Deszcz w zimie. Tak niby i przyroda plakała ze mną.
Blade od chłodu liudzie wracały się do domu, pośpieszały się. A co ja? Siedziałam i zerkałam to w okno, to na ekran mojej komórką. Nie pośpieszałam się. Nie miałam dokąd. Odwracałam się i zobaczałam ich: one siedziały w najciemniejczemu kąciku kawiarni. Oczywiście, że ich rozmowa prawie dobiegła końca, tylko one jeszcze tego nie znały, albo że po prostu nie chciały tego widzieć. On coś mówił, a ona tylko śmiała się. Ta było w tym śmiechu coś takiego.. nie wiem, jak to objaśniać, odkąd miałam takie odczucie, ponieważ byłam bardzo zmęczona.
- Przepraszam, pani, poproszę jeszcze wina. Dziękuję.
Myślałam, że musiałam napisać wiersz, nie wiedziałam o czym, lub o kim. Wiedziałam, że musiałam...
Search from various English teachers...
Corrections · 5
3
opowiadanie_część_1
Wąskie ulice Lwowa po deszczu wyglądały jak ulice Wenecji. Deszcz w zimie. Tak niby i przyroda płakała ze mną.Bladzi od chłodu ludzie wracali się do domu, spieszyli się. A co ja? Siedziałam i zerkałam to w okno, to na ekran mojej komórki. Nie spieszyłam się. Nie miałam dokąd. Odwróciłam się i zobaczyłam ich: one siedziały w najciemniejszym kąciku kawiarni. Oczywiście, że ich rozmowa prawie dobiegała końca, tylko one jeszcze tego nie wiedziały , albo że po prostu nie chciały tego wiedzieć. On coś mówił, a ona tylko śmiała się. Ta było w tym śmiechu coś takiego.. nie wiem, jak to objaśnić, odkąd miałam takie odczucie, ponieważ byłam bardzo zmęczona.
- Przepraszam, pani, poproszę jeszcze wina. Dziękuję.
Myślałam, że musiałam napisać wiersz, nie wiedziałam o czym, lub o kim. Wiedziałam, że musiałam...
0
Wązkie ulicy Lwową po deszczu wyglądały jak ulicy Wenecji. Deszcz w zimie. Tak niby i przyroda plakała ze mną.
Blade od chłodu liudzie wracały się do domu, pośpieszały się. A co ja? Siedziałam i zerkałam to w okno, to na ekran mojej komórką. Nie pośpieszałam się. Nie miałam dokąd. Odwracałam się i zobaczałam ich: one siedziały w najciemniejczemu kąciku kawiarni. Oczywiście, że ich rozmowa prawie dobiegła końca, tylko one jeszcze tego nie znały, albo że po prostu nie chciały tego widzieć. On coś mówił, a ona tylko śmiała się. Ta było w tym śmiechu coś takiego.. nie wiem, jak to objaśniać, odkąd miałam takie odczucie, ponieważ byłam bardzo zmęczona.
- Przepraszam, pani, poproszę jeszcze wina. Dziękuję.
Myślałam, że musiałam napisać wiersz, nie wiedziałam o czym, lub o kim. Wiedziałam, że musiałam...
Blade od chłodu liudzie wracały się do domu, pośpieszały się. A co ja? Siedziałam i zerkałam to w okno, to na ekran mojej komórką. Nie pośpieszałam się. Nie miałam dokąd. Odwracałam się i zobaczałam ich: one siedziały w najciemniejczemu kąciku kawiarni. Oczywiście, że ich rozmowa prawie dobiegła końca, tylko one jeszcze tego nie znały, albo że po prostu nie chciały tego widzieć. On coś mówił, a ona tylko śmiała się. Ta było w tym śmiechu coś takiego.. nie wiem, jak to objaśniać, odkąd miałam takie odczucie, ponieważ byłam bardzo zmęczona.
- Przepraszam, pani, poproszę jeszcze wina. Dziękuję.
Myślałam, że musiałam napisać wiersz, nie wiedziałam o czym, lub o kim. Wiedziałam, że musiałam...
0
Wązkie ulicy Lwową po deszczu wyglądały jak ulicy Wenecji. Deszcz w zimie. Tak niby i przyroda plakała ze mną.
Blade od chłodu liudzie wracały się do domu, pośpieszały się. A co ja? Siedziałam i zerkałam to w okno, to na ekran mojej komórką. Nie pośpieszałam się. Nie miałam dokąd. Odwracałam się i zobaczałam ich: one siedziały w najciemniejczemu kąciku kawiarni. Oczywiście, że ich rozmowa prawie dobiegła końca, tylko one jeszcze tego nie znały, albo że po prostu nie chciały tego widzieć. On coś mówił, a ona tylko śmiała się. Ta było w tym śmiechu coś takiego.. nie wiem, jak to objaśniać, odkąd miałam takie odczucie, ponieważ byłam bardzo zmęczona.
- Przepraszam, pani, poproszę jeszcze wina. Dziękuję.
Myślałam, że musiałam napisać wiersz, nie wiedziałam o czym, lub o kim. Wiedziałam, że musiałam...
Blade od chłodu liudzie wracały się do domu, pośpieszały się. A co ja? Siedziałam i zerkałam to w okno, to na ekran mojej komórką. Nie pośpieszałam się. Nie miałam dokąd. Odwracałam się i zobaczałam ich: one siedziały w najciemniejczemu kąciku kawiarni. Oczywiście, że ich rozmowa prawie dobiegła końca, tylko one jeszcze tego nie znały, albo że po prostu nie chciały tego widzieć. On coś mówił, a ona tylko śmiała się. Ta było w tym śmiechu coś takiego.. nie wiem, jak to objaśniać, odkąd miałam takie odczucie, ponieważ byłam bardzo zmęczona.
- Przepraszam, pani, poproszę jeszcze wina. Dziękuję.
Myślałam, że musiałam napisać wiersz, nie wiedziałam o czym, lub o kim. Wiedziałam, że musiałam...
0
Wąskie ulice Lwowa po deszczu wyglądały jak ulice Wenecji. Deszcz w zimie. Tak jakby przyroda płakała wraz ze mną.
Bladzi od chłodu ludzie wracali do domu pospiesznie. A co ze mną? Siedziałam i zerkałam to w okno, to na ekran mojej komórki. Nie spieszałam się. Nie miałam dokąd. Odwracałam się i zobaczałam ich: oni siedzieli w najciemniejszym kąciku kawiarni. Oczywiście, że ich rozmowa prawie dobiegła końca, tylko oni jeszcze tego nie wiedzieli, albo po prostu nie chciali tego widzieć. On coś mówił, a ona tylko śmiała się. To było w tym śmiechu coś takiego.. nie wiem, jak to wyjaśnić, skąd miałam takie odczucie, ponieważ byłam bardzo zmęczona.
- Przepraszam, panią, poproszę jeszcze wina. - Dziękuję.
Pomyślałam, że muszę napisać wiersz, nie wiedziałam o czym lub o kim. Wiedziałam tylko, że musiałam...
Bladzi od chłodu ludzie wracali do domu pospiesznie. A co ze mną? Siedziałam i zerkałam to w okno, to na ekran mojej komórki. Nie spieszałam się. Nie miałam dokąd. Odwracałam się i zobaczałam ich: oni siedzieli w najciemniejszym kąciku kawiarni. Oczywiście, że ich rozmowa prawie dobiegła końca, tylko oni jeszcze tego nie wiedzieli, albo po prostu nie chciali tego widzieć. On coś mówił, a ona tylko śmiała się. To było w tym śmiechu coś takiego.. nie wiem, jak to wyjaśnić, skąd miałam takie odczucie, ponieważ byłam bardzo zmęczona.
- Przepraszam, panią, poproszę jeszcze wina. - Dziękuję.
Pomyślałam, że muszę napisać wiersz, nie wiedziałam o czym lub o kim. Wiedziałam tylko, że musiałam...
Want to progress faster?
Join this learning community and try out free exercises!
Don’t miss out on the opportunity to learn a language from the comfort of your own home. Browse our selection of experienced language tutors and enroll in your first lesson now!
Start Learning Today
