ხალხური მოთხრობის თარგმანი 5) - უკანასკნელი ნაწილი -მე თვითონ არ ვნახე დედაშენი, მაგრამ მოხუცებისაგან მსმენია რომ, დიდი ხნის წინ ცხოვრობდა აქ ერთი ქალი, ვაჟის სახელი პირზე გარდაიცვალა და მისი ვაჟი მარადიული ქვეყნის ძებნა წასულა და არ დაბრუნდაო. და საბოლოოდ, ძველ სასაფლაოზე იპოვა მან დედის სამარე, დაეყრდნო მას და აკოცა, ამ დროს დაეცა უკანასკნელი ვაშლი, და იგრძნო, რომ ძალა მთლად ტოვებდა: -ამაოდ მოვედი აქ, უკეთესი იქნებოდა თუ ჩემი მეუღლე მომესმინა... და მეცხოვრა იქ, მასთან ერთად... და მან დაიწყო მფარველი ანგელოზისადმი ვედრება: -გთხოვ, მიიყვანე ჩემი სული ღმერთამდე ! მაშინ ღმერთმა ანგელოზს უთხრა: -ჩადი, აიღე მისი სული, დაამშვიდე და დაასფლავე ის. აი, ჩამოვიდა ანგელოზი მიწაზე და ადამიანად გარდაისახა, მოხუცი ნიმრუნი შეხვდა მას: -რას აკეთებ ? -მე ? ვთხრი ორმოს. -ვერ გავიგე, რაო ?! -ორმოს ვთხრი-მეთქი. -ააა... -კვდება ერთი მოხუცი, იგივე სამაღლის როგორც შენ. არ გინდა დაწვე აქ ? მინდა შევამოწმო სიმაღლე. – და ნიმრუნი შინა დაწვა – აბა, როგორია ? -მყუდროა... ამ დროს ანგელოზმა ამოიღო ნიმრონის სული და სამოთხეში აიყვანა. აქ უჩვენ ჩიტი, ირემი, ლომი, მეგობარი ნისანი და დედამისი... -გელოდებოდით, ნიმრუნო ჩვენო... სად იყავი ამდენი ხანი, ჩემო ვაჟო ? და ანგელოზმა დასძინა: -მსოფლიოში არაფერი მარადიულია, და თქვენ ვინც მიდიხართ ამ მიწაზე, ნუ დაივიწყებთ, გზას ზეცამდე. დასასრული წყარო რუსულად - თათური მოთხრობა ''უკვდავი'' https://www.youtube.com/watch?v=6dnYvT3lVOw&t= დიდი მადლობა მეგობრებო შესწორებისთვის.