Bu ne? Bu kim?

- Merhaba, Ceki! Ne haber? Naber? (we mash the two words together and make it into one word "Naber" . Nobody says "Ne haber" it sounds very formal and outdated)
- Selam, Salih! İyilik sağlık! Ne var ne yok?
- Ben  Benden de iyilik sağlık. Bu ne?
- Bu benim çantam. Bu ne? Senin kalemin mi? (I guess твоя карандаш? sounds right in Russian but you always need to use some sort of a question making-thing (mı,mi...) when asking even a simple question in Turkish!)
- Bu benim kalemim dağil, bu senin kalemin! Bu senin defterin, bu senin silgin, bu senin kurşun kalemin.Peki (didn't understand what you meant here :/)  şu senin okulun, şu senin öğretmenin!
- Çok teşekkür ederim! Görüşürüz!
- Rica ederim! Güle güle!

1. Şu bizim masamız değil, bizim kalemimiz.
2. Onlar sizin çantanız değil, benim silgim.
3. Şu sıra değil sandalye.
4. Bu Fatih değil, Ahmet.
5. Bu onların kağıtları değil onun kalemi.
6. Bu sizin masanız değil, sizin dolapım dolabınız ("p" turns into "b" due to ünsüz yumuşaması)

Bu ne? Bu kim?

- Merhaba, Ceki! Ne haber (or N'aber)?
- Selam, Salih! İyilik sağlık! Ne var ne yok?
- Ben de (Benden de) iyilik sağlık. Bu ne?
- Bu benim çantam. Bu ne? Senin kalemin mi? or bu kalem senin mi?
- (Hayir) Bu benim kalemim dağil, bu senin kalemin! Bu senin defterin, bu senin silgin, bu senin kurşun kalemin. Peki şu senin okulun, şu senin öğretmenin!
- Çok teşekkür ederim! Görüşürüz!
- Rica ederim! Güle güle! (or Gorusmek uzere)

1. Şu bizim masamız değil, bizin kalemimiz.
2. Onlar sizin çantanız değil, benim silgim.
3. Şu sıra değil sandalye.
4. Bu Fatih değil, Ahmet.
5. Bu onların kağıtları değil onun kalemi.
6. Bu sizin masanız değil, sizin dolapım

Bu ne? Bu kim?

- Merhaba, Ceki! Ne haber?
- Selam, Salih! İyilik sağlık! Ne var ne yok?
- Ben de iyilik sağlık. Bu ne?
- Bu benim çantam. Bu ne? Senin kalemin?
- Bu benim kalemim dağil, bu senin kalemin! Bu senin defterin, bu senin silgin, bu senin kurşun kalemin. Peki şu senin okulun, şu senin öğretmenin!
- Çok teşekkür ederim! Görüşürüz!
- Rica ederim! Güle güle!

1. Şu bizim masamız değil, bizim kalemimiz.
2. Onlar sizin çantanız değil, benim silgim.
3. Şu sıra değil sandalye.
4. Bu Fatih değil, Ahmet.
5. Bu onların kağıtları değil onun kalemi.
6. Bu sizin masanız değil, sizin dolapımdolabınız