Moje postanowienie noworoczne

Witam!
Chciałbym się przedstawić. Nazywam się Michał Altawil i jestem pół Polakiem, pół Amerykaninem. Moi rodzice są Polakami, ale urodziłem się i wychowałem w Stanach. Ja i mój brat (jesteśmy bliźniakami) urodziliśmy się jako wcześniacy i przez to zaczęliśmy mówić dopiero kiedy mieliśmy trzy lata. Mimo że nasza mama starała się mówić do nas po polsku i że chodziliśmy do polskiej szkoły (w soboty ), angielski mocno dominował. Nawet chowałem się pod stołem, kiedy słyszałem polski. Nie wiem czemu miałem pretensje do polskiego(tego języka)*. Może dlatego, że język polski traktowałem jako obowiązek. Moja mama często złościła się na nas, bo nie skupialiśmy uwagi, kiedy pracowaliśmy nad naszym zadaniem domowym. 

Kiedy byłem dzieckiem, byłem w Polsce może ze trzy razy. Nie mieliśmy tak dobrze jak inne rodziny, które często wylatywały do Polski na wakacje. Mieliśmy okres w naszej rodzinie kiedy mama czasami mówiła do nas po polsku, a my do niej po angielsku. Przestaliśmy chodzić do polskiej szkoły i nasi rodzice myśleli, że nigdy nie będziemy mówić po polsku.
Wszystko zmieniło się kiedy miałem 18 lat.  Stwierdziłem, że to wstyd, że nie potrafiłem** mówić płynnie po polsku, więc ja i mój brat zapisaliśmy się na wakacyjny kurs języka polskiego. Dużo nauczyłem się na kursie, ale nauka nie skończyła się, kiedy wróciliśmy do domu. Miałem 2 razy w tygodniu zajęcia polskiego przez Skype i rozmawiałem z moim rodzicami tylko i wyłącznie po polsku.
Dwa lata później przeniosłem się na studia do Warszawy i myślę, że nie wrócę do Stanów. Piszę ten post na Italki, ponieważ chciałbym pisać częściej i żeby ludzie mnie poprawiali. Nadal piszę z błędami albo wszystko jest gramatycznie ok, ale jeszcze nie piszę jak native speaker.
Czasami żałuję, że chowałem się pod stołem słysząc język polski, ale teraz mogę patrzyć tylko w przód.
*** Ważne- proszę nie komentujcie/poprawiajcie mnie w języku angielskim, tylko w języku polskim. Wolę polski.

*musisz unikać powtórzeń, wpisałam ci w nawiasie moją propozycję jak możesz to ominąć

** nie jestem pewna czy tu nie powinno być "nie potrafię", może jakaś inna osoba mówiąca po polsku pomoże ;-)

Wiem, że Anita już raz poprawiła twój wpis, ale chciałam zwrócić uwagę na jeszczę parę rzeczy, m.in. by twoja wypowiedź brzmiała jak naturalniej. Mogłam gdzieś popełnić błędy związane z przecinkami albo coś pominąć, za co przepraszam. ;-)

Przy okazji nazwy języków piszemy z małej litery, inaczej niż w angielskim.

Wiem, że na pierwszy rzut oka może się wydawać, że dużo tych poprawek, ale część jest bardziej związana z estetyką wypowiedzi. Tekst w pełni zrozumiały. Myślę, że mieszkając w Warszawie szybko zaczniesz mówić w pełni naturalnie. Powodzenia! ;-)

Moje postanowienie noworoczne

Witam!
Chciałbym przedstawić się, nazywam się Michał Altawil i jestem Polakiem-Amerykaninem pół Polakiem, pół Amerykaninem. Moi rodzice są Polakami, ale urodziłem i wychowałem się w Stanach. Ja i mój brat (jesteśmy bliźniakami) urodziliśmy się wcześniakami i dzięki temu zaczęliśmy mówić, dopóki kiedy mieliśmy trzy lata. Mimo, że nasza mama postarała się mówić do nas po polsku i  tego,  że chodziliśmy do polskiej szkoły (w sobotę soboty ), angielski mocno dominował. Nawet chowałem się pod stołem, kiedy słyszałem polskiego polski. Nie wiem czemu miałem pretensje byłem zniechęcony  do polskiego. Może dlatego, że bo język polski był traktowane traktowany jako obowiązek. Moja mama często złościła się na nas, bo kiedy nie skupiliśmy uwagi, kiedy  pracowaliśmy na nasze zadnie domowe podczas pracy nad naszym zadaniem domowym.
Kiedy byłem dzieckiem, byłem w Polsce może ze trzech trzy razy. Nie mieliśmy tak dobrze jak inne rodzinny, które często wylatywali wylatywały do Polski na wakacje. Mieliśmy okres w naszej rodzinnej gdzie kiedy mama czasami mówiła do nas po polsku a my do niej po angielsku. Przestaliśmy chodzić do polskiej szkoły i nasi rodzice myśleli, że nigdy nie będziemy mówić po polsku.
Wszystko zmieniło się, kiedy miałem 18 lat. Decydowałem się, że był wstyd, Doszedłem do wniosku, że to był wstyd, że nie potrafiłem mówić płynie po polsku. Ja i mój brat zapisaliśmy się na wakacyjny kurs języka polskiego. Dużo nauczyłem się na kursie, ale nauka nie przestała skończyła się, kiedy wróciliśmy do domu. Miałem 2 razy w tygodniu zajęcia polskiego przez Skype i tylko i wyłącznie rozmawiałem z moim rodzicami wyłącznie po polsku.
Dwa lata później przenosiłem przeniosłem się na studia w Warszawie i nie myślę, że  nie wrócę do Stanów. Piszę ten post na Italki, ponieważ chciałbym pisać częściej i chciałbym, żeby ludzie mnie poprawiali mnie. Nadal piszę z błędami albo wszystko jest gramatycznie ok, ale jeszcze nie piszę jako Native speaker.
Czasami żałuję, że chowałem się pod stołem przy języku polskim, ale tylko mogę patrzyć patrzeć w przód.
*** Ważne- proszę nie komentujcie/poprawcie mnie w języku angielskim tylko w języku polskim. Wolę polski.