Kapının önünde...

Yaklaşık on sene once İngiltere'de oturuyordum. Sabahları okulda İngilizce dersi alıyordum ve haftada üç dört akşam Japon yemeği restoranunda çalşıyordum. O restoranda sadece ben ve bir erkek üniversite öğrencisi Japonya'dan geldik, bu yüzden her zaman İngilizce konuşmam lazımdı. Bence orada okuldan daha çok İngilizce öğrenebildim.

O zaman İngiliz bir hanımın evinde oturuyordum. (Aslında onun annesi Almanya'dan geldi.) O geceleri çok erken, normalde saat dokuzda yatardı. Ben o restoranda saat on bir on iki'ye kadar çalışırdım, bu nedenle akşamları nadiren onu görüyordum. 
 
Bir Nisan gecesi saat on ikiyi geçiyorken o restorandan eve geldim. İngiliz bir kız arabasıyla beni getirdi. Arabası gitdikten sonra, kapının anahtar deliğine anahtarımı koydum, ama aslında koyamadım. İnanmıyorum!! O kilitleyip anahtarı almayı unuttu. O yüzden kapıyı açmam imkansızdı.

Elbette hemen ona telefon ettim, ama evinde kapının arkasında sadece bir telefon vardı ve onun yatak odası yukarıdaydı. Ben kendi telefonumu iyi duyabildim, ama o hiç uyanmadı. İngiltere'de Nisandı ve gece hava hala çok soğuktu, sonraki sabah nihayet kapıyı açtı, o orada beni buldu. Onun yüzünü şimdiye kadar unutmadım.

Very well done! There are few minor mistakes but I dont think they are worth pointing out. I will just remind you that you can use 'Japon yemeği restoranı'.

Kapının önünde...

Yaklaşık on sene once İngiltere'de oturuyordum. Sabahları İngilizce okul un da ders alıyordum ve haftada üç dört akşam Japon yemeği restoranunda çal ı şıyordum. O restoranda çalışan olarak sadece ben ve bir erkek üniversite öğrencisi Japonya'dan gelmişdik, bu yüzden her zaman İngilizce konuşmam lazımdı. Bence orada okuldan daha çok İngilizce öğrenebildim.

O zaman İngiliz bir hanımın evsinde oturuyordum. (Aslında onun annesi Almanya'dan geldi.) O geceleri çok erken, normalda e saat dokuzda yatardı. Ben o restoranda saat on bir , on iki'ye kadar çalışırdım, bu nedenle akşamları nadiren onu gör ür düm.

Nisanda nisan ayında, bir gece saat on ikiyi geçiyorda iken o restorandan eve geldim. İngiliz bir kız arabasıyla beni getirdi. Arabası gitdikten sonra, kapının anahtar deliğisiye ne anahtarımı koydum, ama aslında koyamadım. İnanamıyorum!! O Ev sahibim kapıyı kilitleyip anahtarı almayı unutmuştu. O yüzden kapıyı açmam imkansızdı.

Elbette hemen ona telefon ettim, ama evsinde , kapının arkasında sadece bir telefon vardı ve onun yatak odasısı yukarıdaydı. Ben kendimin telefonu iyi dinleyebildim, duyabildim ama o hiç duymadı ve uyanmadı. İngiltere'de Nisan geceleri hala çok soğuktu, sonraki sabah nihayet kapıyı açtı, o orada beni buldu. Onun yüzünü şımdiye kadar unutmadım.