Dziennik nieszczęścia 7 ((Nie poprawiaj tego tekstu) Urodziłem się w południowo-wschodniej Anglii. Mieszkałem tam do ukończenia trzydziestego siódmego roku życia. Trzy razy próbowałem wydostać się z mojego rodzinnego miasta. Po raz pierwszy, kiedy miałem osiemnaście lat i przeprowadziłem się do Londynu, mój pobyt trwał tylko rok. Po raz drugi, kiedy miałem dwadzieścia jeden lat i podróżowałem po Europie i Maroku. Ta ucieczka trwała tylko sześć miesięcy. Wróciłem do Anglii autostopem z Włoch. Znów byłem w moim rodzinnym mieście. Byłem jeszcze bardziej obłąkany i spłukany. Przy trzeciej próbie w końcu udało mi się opuścić to miasto na zawsze. Przeprowadziłem się do Krakowa. Miałem trzydzieści siedem lat. Mieszkałem tam przez cztery lata. Potem przeprowadziłem się do Szkocji. Mieszkam tu od dwóch lat. Mam nadzieję, że opuściłem moje rodzinne miasto na zawsze, ale może jeszcze mi się nie udało. Lubię mieszkać gdzieś, gdzie nikt mnie nie zna. Kiedy idę na spacer z psem, często myślę przez chwilę, że widzę kogoś, kogo znam, ale potem pamiętam, że nikogo tu nie znam. To takie miłe uczucie. Co za ulga.