Corrections · 2
Stanisław Lem - Dzienniki gwiazdowe 23
Zacząłem szybko włazić do skafandra (lepiej: szybko ubierać skafander), za o który tak walczyliśmy, ale raptem zauważyłem nogę sterczącą z pod spod łóżka. Wstałem na kolana Klęknąłem i zajrzałem tam. Pod łóżkiem leżał człowiek i starając się zagłuszyć tłumić/kryć mlaskanie, w pospiechy pośpiechu żarł (żarł to nieco wulgarne określenie, można napisać "łapczywie pochłaniał/konsumował", chyba że faktycznie chciałeś tego użyć) ostatniego batona czekoladowego, którego zostawiłem w skrzynce na czarny, galaktyczny dzień; łajdak tak spieszył się, że jadł czekoladę razem z kawałkami cynfolia, opakowania/folii błyszczącymi/błyszczącej na jego wargach.
- Zostaw czekoladę! - zakrzyczałem, szarpiąc go za nogę. - Kim jesteś? Czwartkowym?.. zapytałem już ciszej, objęty gwałtownym alarmem tknięty nagłym przeczuciem: może być tak że teraz staję się piątkowym i teraz zaraz mi dostaną się cięgi (lepiej: dostaną mi się cięgi), którymi niedawno nagrodziłem piątkowego?
- Jestem niedzielny, - wymamrotał z nabitymi (lepiej: pełnymi) ustami.
- Stanęło Zrobiło mi się nieswojo (мне стало не по себе). Albo on kłamał, i wtedy to było nieważne, albo mówił prawdę, i wtedy perspektywa otrzymania guza była nieunikniona: więc to niedzielny pobił piątkowego.
Want to progress faster?
Join this learning community and try out free exercises!
Don’t miss out on the opportunity to learn a language from the comfort of your own home. Browse our selection of experienced language tutors and enroll in your first lesson now!
Start Learning Today
