Pierwszy semestr mojej magisterki- z dorosłymi W przeszłości, miałem mniej doświadczenia z starszymi ludźmi niż z dziećmi więc, przed pierwszym dniu w placówce opieki nad osobami starszymi byłem bardziej niespokojny niż w centrum opieki nad dziećmi szczególnie, bo są ludzi w placówce z demencją i słyszałem, że ludzi z demencją zachowywają się dziwnie. Najbardziej deprymujący okres był pora obiadu. Dużo ludzi mieli problemy jeść i niektóre nie mogli sam jeść. Też mieliśmy szansę karmić je i był bardzo trudno dla mnie, bo nawet nigdy nie karmić niemowlęta. Poradziłem sobie, ale był bardzo trudno oglądać ludzi my takiej kondycji. W placówce miałem szansę też poznać jednej kobiety kto miała neurotypowy mózg (bez demencji) tylko miała osiemdziesiąt pięć lat i niedobrze mogła słyszeć. Miałem robić kilka badania poznawcza i pisać raport o niej. Tez tam poznałem jednego siedemdziesiąt letniego faceta w oddziału demencji i tez robiłem testy na nim. Miał tiki nerwowe i mówił dużo bzdury (n.p. mówił, że był ochroniarz królowej po wojnie) ale oprócz tych, był bardzo kompetencyjny i przyjazny. W sumie, doświadczenie w placówce opieki nad osobami starszymi nie był taki źle.