Corrections · 3
(Deel 2)
Hiervoor zijn er een paar redenen (Sint-Petersburg en Moskou zijn uitzonderingen):
1. Relatief gezien zijn er niet veel mensen in de wereld die Russisch leren, en daardoor zijn er minder mensen zijn, die Russisch met een moedertaalspreker spreken willen spreken.
2. Veel Russen, en dit is niet een geen grapje, geloven dat het voor een buitenlander niet mogelijk is om Russisch te leren. Veel van mijn studenten hebben me al gezegd verteld, dat voordat ze me ontmoetten, ze geen nog nooit een buitenlander Russisch als een tweede taal hadden horen spreken (of wisten dat het mogelijk was) voordat ze mij hadden ontmoet.
3. Immigratie (of het gebrek daaraan). In de VS, Nederland en veel andere landen over de hele wereld, hebben we immigranten die onze taal als tweede taal spreken. In Rusland komt de meerderheid van de immigranten komen uit voormalige Sovjetrepublieken. Zij/die spreken al Russisch.
4. Een gebrek aan dialecten. Met heel weinig uitzonderingen is Russisch dezelfde in het hele land, Russisch klinkt in het hele land hetzelfde; er zijn weinig grote verschillen. Daardoor ('dus' kon wel in de zin die je eerst had staan) horen Russen maar een type van hun taal.
Ik wil zeggen dat natuurlijk deze analyse gewoon is dit slechts een analyse is van wat ik persoonlijk gezien en gehoord heb. Misschien heeft u een andere ervaring in Rusland met Russisch gehad, en dat is oké :)
Bedankt voor het lezen!
------------------------------
Heel goed gedaan, je maakt maar weinig fouten. Ik zie eigenlijk maar één fout die je structureel maakt: als er twee werkwoorden aan het eind van de zin staan, zet je die verkeerd om. Ik zie dat je ook wat Duits spreekt, en de volgorde van werkwoorden achteraan een zin is een van de weinige verschillen tussen Nederlands en Duits. In het Duits moet de persoonsvorm (direct verb) achteraan staan. In het Nederlands mag dat vaak ook, maar niet altijd. Daarom is het beter om jezelf aan te leren dat eerst de persoonsvorm komt, en daarna de infinitief.
- Ik weet dat dit niet waar kan zijn. ('... zijn kan' klinkt voor de meeste Nederlanders erg vreemd)
- Er zijn niet veel mensen die Russisch willen spreken. ('... spreken willen' is mogelijk, maar wel ongebruikelijk)
- Ik weet dat ik Russisch kan spreken. ('... spreken kan' is in dit geval ook acceptabel)
Waarom het soms moeilijk is om Russisch in Rusland te spreken
Ik ben anderhalf jaar geleden naar Rusland verhuisd om Engels te leren. Ik studeerde Russisch aan de universiteit, en nadat ik afgestudeerd was wilde ik mijn Russisch verbeteren en meer over Rusland leren. Maar toen ik naar Rusland kwam, merkte ik dat het om onduidelijke redenen niet zo gemakkelijk was om Russisch met Russen te spreken en niet voor duidelijke redenen .Ik heb al zeven jaar Russisch gestudeerd (sinds de middelbare school), en ben mijn niveau is/ligt ergens tussen niveaus B2 en C1 (officieel B2). Dus ik weet dat ik Russisch spreken kan (beter: kan spreken) en had geen problemen toen ik Russisch op mijn universiteit sprak. Ik had ook weinig problemen toen ik aan de Universiteit van Sint-Petersburg in Rusland studeerde.
Maar hier in Vladimir, een stad met 350.000 mensen (op) ongeveer twee uren uur met de auto van Moskou, was het een beetje anders. Meer dan normaal hadden Russen veel problemen om mij (of mijn collega's) te verstaan. Eerst dachten we: "oké, misschien hadden hebben al onze professoren en Russische vrienden gelogen en we spreken we verschrikkelijk Russisch." Ik was in de war, omdat ik wist dat dat niet waar kan zijn kan.
Ik begon over dit onderwerp met mijn Russische vrienden te praten, en ik geloof dat ik misschien een reden voor dit probleem gevonden heb: Russen weten niet hoe het Russisch klinkt als het niet door een moedertaalspreker wordt gesproken.
(Einde deel 1)
Want to progress faster?
Join this learning community and try out free exercises!
Don’t miss out on the opportunity to learn a language from the comfort of your own home. Browse our selection of experienced language tutors and enroll in your first lesson now!
Start Learning Today
