Tá orm a admháil go bhfuil láige na [béarlachas é seo, d'fhéadfá a rá tá dúil agam i seodra nó tá mé tugtha don tseodra, srl.] seodra orm, ach mar gheall ar na héadaí féin, cloím le stíleanna simplí mar nádúrtha nó safari. An rud amháin is maith liom mar ghréas ná patrúin dhuilleacha nó bhláthacha.

Maith thú, a Cháit, agus fáilte ar ais!

Mise agus siopadóireacht d' le haghaidh éadaí

Tá sé sin rud beag dochreidte, ach d’éirigh liom na héadaí a aimsiú a fheileann dom agus mé ag siopadóireacht d’ le haghaidh éadaí. Agus tá sé sin dochreidte uair arís eile, ach is é S m’uimhir mo thomhas de shíor – sin gan aon bhaint leis [tá dóigheanna níos nádúrtha ann le sin a rá: beag beann ar an bhia..., nó is cuma cén bia...] an chuid [b'fhéidir gurbh é an mhéid bia a bhí i gceist agat] bhia a d'ith mé an lá roimhe sin. Bhí an fhadhb an-mhór agam leis sin mar shampla i m’ agus mé sna fhichidí. Ba ghnáth liom rudaí a aimsiú gan oiriúint nach n-oireadh dom ar chor ar bith ag an am san [sin sa Chaighdeán agus taobh amuigh de Chúige Mumhan]: bhíodar róghearr nó rótheann, nó simplí gránna ar fad. Mar sin, bím ag baint taitnimh as an gcaitheamh aimsire chomh “náiriúil” sin, chachacha há há há! Déarfainn go bhfuil an tsiopadóireacht ceart go leor a fhad is nach bhfuil tusa ag fulaingt léi [bheadh sé seo níos sothuigthe dá ndéarfá mar seo é: a fhad is nach ag fulaingt léi atá tú, más amhlaidh gurbh shin a bhí i gceist agat].