Search from various English teachers...
Australia flaguxintro
"Esperanto in Perth" Meetup-grupo Mi eklernis Esperanton antaŭ pli ol dudek kvin jaroj. Ĝis mi revenis loĝi en Perto ĉirkaŭ 2012 mi neniam parolis la lingvon voĉe. Vi legis ĝuste... mi (iomete) estis Esperantisto dum dudek (20) jaroj kaj mi ne parolis Esperante. En mia tiama blogo (sur la "Pri mi" paĝo), mi priskribis min kiel "a dabbler in Esperanto". Ekde tiam, nun mi estas en la urbo, mi povas ĉeesti renkontiĝojn kun la membroj de ELWA (Esperanto Ligo de Okcidenta Aŭstralio), inkluzive de Shirley G. kiu estis mia unua instruisto (per poŝto) en 1992. En la komenco, mi estis timema pri paroli. Sed iom post iom, mi iĝis pli kaj pli memfida. Kaj nun, mi estas (maljuste eble) iom netolerema pri la fojoj kiam ni krokodilas! Do, mi volis (and volas) pli da fojojn por paroli. ELWA rekontas nur unu fojo monate. Ne sufiĉas por mi. Do, mi unue kreis Facebook-grupo nomita "Esperanto in Perth". Mi trovis kelkajn lokajn homojn en Facebook kiu ne estis membroj de ELWA. Mi organizis renkontiĝojn, kiuj estis ĉeestitaj de unu aŭ du aliaj homoj. Mi ankaŭ trovis aliulon per Pasporta Servo kiu estis antaŭe nekonata de mi. Dum la unua duono de ĉi tiu jaro mi sen-Facebook-iĝis. Do, la grupo ne plu funkcias (mi estis la sola estro de la grupo). Anstataŭe, mi kreis grupo per Meetup.com. Mi tie vidis la Sidnejan kaj Melburnan grupojn kaj kiel ili ŝajnas funkcii tre bone. Ili kuraĝigis min; jes, Melburno kaj Sidnejo estas pli grandaj urboj ol Perto, sed mi povas ankaŭ havi centojn de membroj en mia grupo, ĉu ne? Ekde tiam, mi organizas renkontiĝon ĉiu monato. Ni kutime renkontas en la urbocentro. Ekzistas ĉina restoracio nomita "BamBamBoo" kiu posedas grandajn tablojn, perfekta por grupo kiel nia. Ne havas kafon sur la menuo malĝoje, sed la manĝaĵo estas bongusta kaj la teo estas preskaŭ senfina. De tempo al tempo ni renkontas trans la piedvojo ĉe "East Village", usona-stilo kafejo kun bongustaj kafo kaj manĝaĵo. Iame mi ĉeestas la renkontiĝon kaj me estas sola. Ne estas bona afero, sed ne gravas. Mi prenas esperanta-gazeto aŭ simila kaj uzas la tempo por plua studado. Kaj cetere, mi tre ĝojas trajni al la urbocentro, kaj mi eĉ pli ĝojas trinki kafon aŭ teon! Lastatempe, mi havas eĉ pli bona aĵo... mia koramikino kiu estas komencanto. Do, kiam ni ne havas aliajn amikojn por paroli, mi instruas ŝin per libro aŭ simila.

Corrections · 4

1

"Esperanto in Perth" Meetup-grupo /meetup is probably 'kunveno'; linking an English word to an Esperanto word does not look great :)/

Mi eklernis Esperanton antaŭ pli ol dudek kvin jaroj. Ĝis kiam mi revenis loĝi en Perto ĉirkaŭ 2012 mi neniam parolis la lingvon voĉe. Vi legis ĝuste... mi (iomete) estis Esperantisto dum dudek (20) jaroj kaj mi ne parolis Esperante. En mia tiama blogo (sur la "Pri mi" paĝo), mi priskribis min kiel "a dabbler in Esperanto".

/Multaj homoj emas uzi frazojn kiel via "Ĝis mi revenis, mi neniam parolis". La klasika Esperanto uzas ĉi-kaze 'kiam' post la prepozicio: Ĝis kiam mi revenis... Neuzo de 'kiam' povas misgvidi la leganton (prepozicio kvazaŭ rilatas al 'mi', sed legante plu, ni vidas, ke ĝi rilatas al la tuta subfrazo)/

<...> Kaj nun, mi estas (maljuste eble) iom netolerema pri la fojoj kiam ni krokodilas!

Do, mi volis (and volas) pli da fojojn por paroli. ELWA rekontas renkontiĝas/kunvenas nur unu fojon monate. /'Unu fojon monate' estas la uzo de akuzativo por montri oftecon; aliaj eblaj frazoj laŭ tiu ŝablono estas "Ĉiun ĵaŭdon ni venas al la lernejo", "Ĉiun semajnfinon ni ludas futbalon" ka./ Ne sufiĉas por mi. Do, mi unue kreis Facebook-grupon nomitan "Esperanto in Perth". Mi trovis kelkajn lokajn homojn en Facebook kiuj ne estis membroj de ELWA. Mi organizis renkontiĝojn, kiuj estis ĉeestitaj /kiujn ĉeestis/ de unu aŭ du aliaj homoj. Mi ankaŭ trovis aliulon per Pasporta Servo kiu estis antaŭe nekonata de mi.

Dum la unua duono de ĉi tiu jaro mi sen-Facebook-iĝis. Do, la grupo ne plu funkcias (mi estis la sola estro de la grupo). Anstataŭe, mi kreis grupon per Meetup.com. Mi tie vidis la Sidnejan kaj Melburnan grupojn kaj kiel ili ŝajnas funkcii tre bone. Ili kuraĝigis min; jes, Melburno kaj Sidnejo estas pli grandaj urboj ol Perto, sed mi povas ankaŭ havi centojn da membroj en mia grupo, ĉu ne?

Ekde tiam, mi organizas renkontiĝon ĉiu monato /ĉiumonate aŭ ĉiun monaton/. Ni kutime renkontas renkontiĝas en la urbocentro. Ekzistas ĉina restoracio nomita "BamBamBoo" kiu posedas grandajn tablojn, perfekta por grupo kiel nia. Ne havas kafon /"Ili ne havas kafon" aŭ "Kafo ne haveblas"/ sur la menuo malĝoje /oni pli ofte diras 'bedaŭrinde', 'malĝoje' pli taŭgas por frazo kiel 'li diris malĝoje, ke la kafo ne haveblas', estas priskribo de ago/, sed la manĝaĵo estas bongusta kaj la teo estas preskaŭ senfina. De tempo al tempo ni renkontiĝas trans la piedvojo ĉe "East Village", usona-stilo kafejo kafejo en usona stilo kun bongustaj kafo kaj manĝaĵo.

Iame Foje mi ĉeestas la renkontiĝon kaj mi estas sola. Ne estas bona afero, sed ne gravas. Mi prenas Esperantan gazeton aŭ simila ion similan kaj uzas la tempon por plua studado. Kaj cetere, mi tre ĝojas trajni al la urbocentro, kaj mi eĉ pli ĝojas trinki kafon aŭ teon! Lastatempe, mi havas eĉ pli bona aĵo /akuzativo devas esti post 'havas', krome fakto ne estas 'aĵo', sed 'io', 'afero', 'novaĵo' ktp/ bonan novaĵon... mia koramikino kiu estas komencanto. Do, kiam ni ne havas aliajn amikojn por paroli, mi instruas ŝin per libro aŭ simile.

0
Tre interesa historio!

Want to progress faster?

Join this learning community and try out free exercises!

Don’t miss out on the opportunity to learn a language from the comfort of your own home. Browse our selection of experienced language tutors and enroll in your first lesson now!

Start Learning Today