Ewyllys Ewyllys Un diwrnod, oedd Manninan Beg Mac Lear ac ei athro’n eistedd ar rîn glaswelltog mewn pentre bach. Oedd tri bachgen ifanc yn chwarae’n eu hymyl nhw. Oedd yr un cyntaf yn adeiladu tyrau o frigau. Oedd yr ail un yn taflu cerrig ac yn trio distrywio nhw. Oedd yr trydydd un ychydig yn hŷn ac oedd o’n rhoi gorchmynion i’r ddau arall ac yn dwrdio’r drwgweithredwr. Tra oedd yr athro’n edrych ar hyn, mi droddodd at Fanawdan ac meddai: “Cwrddes i â hen ddyn barfog y diwrnod o’r blaen. Ddwudodd o wrtha i mai’r ewyllys i oroesi ydy ewyllys sylfaenol creaduriaid bwy.” Mi droddodd yn ôl at yr hogia. “Mae’n debyg nad oes ganddo blant.” Ac mi ddaellodd Manninan.